Βρέχει αντιξοότητες

Μικροί άνθρωποι που λέγονται ‘κυβέρνηση’ φτιάχνουν μεγάλα γεγονότα

Από τα πιο φτηνά υλικά

Κόντρα στα πιο ακριβά αισθήματα: τα εφηβικά

Ο πειρασμός του Ηρόστρατου επισκιάζει το πάθος του Νέρωνα

Κράτα τους ιστορικούς από κοντά

Κάποια μέρα σύντομα θα σε γράψουν στα κατάστιχα αναμορφωτή

Και όχι εμπρηστή

Ικανός να βλέπεις μόνο τη καταστροφή σαν ομορφιά

Σαν ευκαιρία

Η κατάθλιψη στον γενικό πληθυσμό είναι πόρος εξουσίας

Να ζεις μέρα με τη μέρα

Τι θα φάμε; Σε τι θα ποντάρουμε;

Ένας ωκεανός από μικρά αισθήματα

Ένα δευτερόλεπτο ασχημάτιστο πεθαίνει στο επόμενο σκέρτσο

Ο Δρ Καλιγκάρι λέει:

‘Η ιστορία είναι αυτό

Η τέχνη είναι αυτό

Ακριβώς αυτό και τίποτε άλλο

Όλα τα άλλα είναι ιδεοληψίες του γενικού πληθυσμού

Περιπτώσεις Ψυ’

Έστειλε ο Καλιγκάρι τον υπουργό να φέρει τα μαντάτα

Ο υπουργός είναι υπνωτισμένος και κουρδισμένος να κλαίει στα χορικά

Να συρρικνώνει τις μέρες μας

Σαν κλάσμα χρόνου που ανοίγεις το ψυγείο και περιμένεις να ακούσεις τον Νέο Κόσμο του Ντβόρζακ

Πάει κι η στιγμή

Η ηδονή της έφυγε

Ήρθε η μεγάλη ώρα

Πρέπει να φανούμε γενναίοι

Να πετάξουμε όλα τα πέπλα που μας κάνουν μικρούς

Τα πέπλα που ονειρευτήκαμε σε βολικούς εφιάλτες

Μελ|Μελό|Μελαγχολία

Κατ|Κάτω|Κατάθλιψη

Σε βαρέθηκα γραφή

Να σπάσεις

Τα σχόλια της ειρωνείας, του σαρκασμού, της συγκατάβασης, του κυνισμού ήταν τα στολίδια στη γιορτή του βεβιασμένου εξαστισμού μας

Στα σχολεία μας, στις δουλειές μας, στις φιλίες μας

Όταν βγάζαμε νύχια και εγωισμούς με τους αγαπημένους μας

Κακά σκυλιά

Να πεθάνουν

Ακούω το East Hastings και αισθάνομαι μελλοθάνατος θεός, αθάνατος θνητός, γενναίος πολεμιστής, υβρίδιο ανάμεσα σε υβριστές

Τελειώνει ο παλιός ο κόσμος και είναι ο κόσμος που αυτοί ονομάζουν νέο

Τι παραπλάνηση!

μεγάλα γεγονότα*Μικρά Αισθήματα**Όχι Πια

Share

(απ)εκκρίσεις

Δεκέμβριος 15, 2006

Οι (απ)εκκρίσεις αποτελούν το μέσο για να επεκτείνει το σώμα την σφαίρα επιρροής του είτε στο περιβάλλον, είτε σε άλλα σώματα. Η εγγύτητα που προϋποθέτει αυτή η μορφή κατακυρίευσης συχνά υψώνει τη διαδικασία στις δυνάμεις είτε του ρομαντισμού είτε της βίας. Η διαχείριση των (απ)εκκρίσεων φανερώνει την εκάστοτε ατομική και κοινωνική οικονομία. Οι (απ)εκκρίσεις καλύπτουν σχεδόν ολόκληρο το φάσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας, και για τούτο κάθε έκφανσή τους πρέπει να εξετάζεται χωριστά.

12.jpg


Ο ιδρώτας και το σπέρμα είναι δύο εκφάνσεις που ταλαντεύονται εκατέρωθεν των άκρων της εργασίας και του σεξ. Ο ιδρώτας συχνά αποτελεί μετωνυμία της τιμιότητας και της προσπάθειας, ωστόσο στα πλαίσια της άνευ κανόνων νεοφιλελεύθερης οργάνωσης της οικονομίας αυτή η μετωνυμία τείνει να παραφθαρεί. Έτσι, η τιμή που επιφυλασσόταν παλαιότερα στον χύνοντα τον ιδρώτα ανεξαρτήτως αποτελεσματικότητας, μεταλλάσσεται σε οίκτο για την ανορθολογική χρήση αυτού του σωματικού πόρου. Η τιμή αποσπάται από τον χώρο του πραγματικού σε αυτό του συμβολικού. Η ποδοσφαιρικής έμπνευσης έκφραση ‘ίδρωσε την φανέλα’ εκστομίζεται πλέον για να τιμήσει αυτόν που υιοθέτησε τις πιο αδίστακτες τακτικές για να επιτύχει έναν στόχο, με αποτέλεσμα να δρέπει ατσαλάκωτος πια τους καρπούς της αγυρτείας του. Ως συνέπεια, ο παραδοσιακός ιδρω-χόος επαφίεται στην πραγμοποίηση της προσωπικότητάς του μέσω του σεξ. Είναι ο χώρος όπου θα εργαστεί με ζήλο και στον οποίο η ποιότητα και η ποσότητα των (απ)εκκρίσεών του, αν και είναι μονεταριστικά εξαγοράσιμες, θα αποτιμηθούν ανάλογα και δίκαια. Εκεί η νυφίτσα θα δεχθεί τους χυμούς του τσολιού ή της πουτάνας σε μια επιστροφή του απωθημένου. Ωστόσο, αυτή η συμφωνημένη ισορροπία είναι παροδική και διαμεσολαβείται από άλλα, υλικά συνήθως, ανταλλάγματα. Το σπέρμα από μαγική δύναμη μετατρέπεται σε ακριβό ελιξίριο.

4.jpg
Εγγύτερα προς την οικονομία βρίσκονται τα σκατά. Αυτή η οντο-γλωσσολογική αναλογία δεν είναι βέβαια καινούργια, αλλά όπως και καθετί φροϋδικό πολεμάται συστηματικά από τους θιγόμενους που τυχαίνει στην παρούσα ιστορική συγκυρία να έχουν υπεξαιρέσει συστεμικά την κυριαρχία από τους φυσικούς υλικούς ξενιστές της. Τα σκατά είναι τα χρήματα, και σε κάθε καπιταλιστικό σύστημα αποτελούν την απόλυτη αξία, το απώτατο ταμπού, την καταστατική ιερή συνθήκη. Καθώς το κεφάλαιο που συσσωρεύεται αποκτά όλο και περισσότερο εικονικές μορφές παρουσιάζει την διπλή τάση πλασματικής και υπερβολικής διόγκωσής του καθώς και αυξημένης ανάγκης προστασίας του πρωτοτύπου. Κατ’ αναλογία, τα σκατά ως μοντέλο παρεισφρέουν στους κώδικες της γλώσσας, της τέχνης, της πολιτικής και της επικοινωνίας, όπου πολλαπλασιάζονται με εκθετικό ρυθμό. Η σπάνη των σκατών στη φυσική μορφή τους εγκαλεί σε επίσημα τρομοκρατικά μέτρα και κράτη έκτακτης ανάγκης, ως μέτρα αναχαίτισης μιας απρόβλεπτης ελευθεριακής διάρροιας. Επίσης, τα σκατά από τον αναλογικό κόσμο γίνονται πιο πολύτιμα και χρησιμοποιούνται ως πολλαπλασιαστές στην μηχανή υπερβολής του σεξ. Ο εικονικά γαλβανισμένος όγκος των σκατών που απολαμβάνει ένας κεφαλαιοκράτης τον κάνουν να παλινδρομεί στο νηπιακό σαδιστικοπρωκτικό στάδιο καθώς γεύεται εκ νέου τον πόνο μιας παρακράτησης, την απόλαυση της δυσκοιλιότητας. Τα σκατά παίρνουν μορφή ιδιοκτησίας. Οι ηδονές του πρωκτού τελούν υπό αίρεση μιας και θα απαιτούνταν κενώσεις.

31.jpg

Όταν ο βαθμός έντασης του υποκειμένου ξεπερνά κάποιο όριο, η αποβολή των σκατών λαμβάνει τελετουργικό χαρακτήρα. Ο υποκλυσμός -πραγματικός ή συμβολικός- ακολουθείται από χρηστικό σεξ. Κάποιες φορές το στάδιο του υποκλυσμού παραλείπεται, και τότε το νέο ζητούμενο στο σεξ του δυσκοίλιου κεφαλαιοκράτη τονίζεται. Το ζητούμενο δεν είναι πια η jouissance αλλά η transgression. Για τούτο, πρακτικές όπως η κοπρολαγνεία απενοχοποιούνται στην ατζέντα της νέας οικονομικής κακιστοκρατίας. Η υπέρβαση αποτελεί προνόμιο της ανώτερης οικονομικής τάξης. Τα σκατά δεν μπορούν να καταναλώνονται παρά μόνο από αυτούς. Είναι χαρακτηριστικό πως στα πλαίσια του μιθριδατισμού των μαζών από το απάνθρωπο, όπως είναι οι δοκιμασίες βρώσης αηδιαστικών πραγμάτων στο τηλεοπτικό πρόγραμμα FearFactor, μπορεί να καταστεί οτιδήποτε φαγώσιμο εκτός από τα σκατά.

ch1.jpg


Κλείνοντας, θα αναφερθούμε επιγραμματικά σε μια ακόμα (απ)έκκριση: τη χολή (είναι πλεονασμός να αναφέρουμε τη συμβολή του Αριστοτέλη σε αυτό το πεδίο). Η αστάθεια στην ποσότητα της χολής παρουσιάζει συμβιωτική σχέση με τον ναρκισσισμό. Όταν η χολή παραμένει έκκριση οδηγεί το ναρκισσευόμενο υποκείμενο στη μελαγχολία. Όταν η χολή καθίσταται απέκκριση τότε το υποκείμενο ξεδιπλώνει σε όλη της την έκταση την εγωπαθή ψυχοπαθολογία του.

δόντια

Οκτώβριος 2, 2006

Το προϊστορικό κτήνος επιβιώνει στην ποικιλία των ανθρώπινων δοντιών. Στο μονήρες ύστερο καπιταλιστικό αμερικανικό μοντέλο, τα δόντια είναι μια τελετουργική υπόμνηση αυτού που ήταν και που δεν θα είναι πια. Η ευρύτερη διολίσθηση της ζωής στην κατηγορία της αισθητικής εγγράφεται στην ανθρώπινη μουσούδα. Η μετάβαση από το στάδιο του παμφάγου σε αυτό του εικονοβόρου διαγκωνισμού καθιστά τα δόντια μνημεία επιβίωσης. Ο σύγχρονος ανεστραμμένος ορθολογισμός εκφράζεται μέσα από την αισθητική κακοποίηση των στομάτων. Έτσι ενώ τα macdonaldized δόντια θα έπρεπε να ατροφούν και σταδιακά να χάσκουν φαφούτικες οι στοματικές κοιλότητες, στην πραγματικότητα μεταπίπτουν στο κιτς της αισθητικοποιημένης αχρηστίας. Το μοντέλο καθιστά την τροφή μετωνυμικό ταμπού του στοματικού σταδίου. Η ανορεξία δεν χρειάζεται δόντια. Η παχυσαρκία δεν θα έπρεπε να τα χρειάζεται. Ούτε οι προγραμματικές εξεμέσεις. Τα δόντια είναι μια αναστολή για τον στοματικό έρωτα, και ένας κατ’ όνομα ορθολογισμός που θα επικαθόταν στην διαστροφή που θεοποιεί το σεξ θα ήθελε την πανταχού παρούσα ξανθιά πουτάνα να υπόκειται στο ξεδόντιασμα που υφίστανται τα γιουσουφάκια των βαρυποινιτών. Αντ’ αυτών, τα δόντια γίνονται κερδοφόρο αξεσουάρ και επαγγελματικό πλεονέκτημα/φόβητρο για εποφθαλμιούντες συναδέλφους.

Το καλιφορνέζικο χαμόγελο είναι η ασχήμια με ακριβό τίμημα. Στον παλαιό κόσμο οι οδοντίατροι επιλέγουν υποκίτρινες αποχρώσεις και φυσικά σχήματα. Στην απέναντι όχθη όλα πρέπει να είναι πάλλευκα και ορθογώνια. Είναι εκείνο το σημείο όπου η ασχήμια ονομάζεται ομορφιά. Η βλακωδία, η υπεροψία και η αισθητική πενία αγνοούν την ριζική έλλειψη αγωγής τους. Αγνοούν πως η ομορφιά ένας αρχαίου ναού ακολουθεί τις κυρτότητες και την ασυμμετρία ενός φυσικού μοντέλου. Αντίθετα, η αμερικανική αισθητική του extreme makeover, των ορδών wannabe στάρλετ ανά τον κόσμο και της Χριστίνας Ιακωβίδου βρίσκεται σε ένα limbo. Ούτε φυσικά όμορφη όσο ένα δέντρο, ούτε τεχνητά όσο ένα Bauhaus κτήριο. Το μοντέλο αυτό όταν μεταγγίζεται στην ελληνική παρωδία του θεάματος συνοδεύεται από λεκέδες τσιγάρων και καφέ, σε μια grotesque εκδοχή της ψευδαίσθησης.

Εδώ εδράζεται ο αντιαμερικανισμός, όπως τον εκφράζει και ο Αρανίτσης. Είναι η έλλογη άρνηση να απεμπολήσει κανείς τις προαιώνιες ψυχικές δομές στο όνομα ενός κακόγουστου δικτάτορα της ευγονικής και του τεχνητού. Αρνούμαι να παρακολουθήσω την παράκρουση ενός έθνος με αψεγάδιαστα epoxy δόντια.

teet2.jpg

συμπυκνώσεις

Σεπτεμβρίου 11, 2006

juliette_sade_dutch.jpg

Η βικτωριανή κατάτμηση των φύλων επιβιώνει στις συντηρητικές πατριαρχικές δυτικές κοινωνίες. Ο μαζικός χαρακτήρας αυτών των κοινωνιών επιτάσσει πέραν της κατάτμησης, τις συμπυκνώσεις σε κατηγορίες. Είναι το γνωστό δόγμα του ‘διαίρει και βασίλευε’ στην κοινωνική εκδοχή του. Ενώ το ανδρικό κοινωνικό φύλο έχει πρόσφορες ιστορικές μορφές συμπυκνώσεων όπου μπορεί να διαμορφωθεί και να συμμορφωθεί, όπως ο στρατός και η εργασία -στη παράδοση της αντίστιξης κουβαλητή άντρα – τροφού γυναίκας που παραμένει ακμαία- για την συμμόρφωση του γυναικείου κοινωνικού φύλου στην μαζικότητα έπρεπε είτε να εφευρεθούν νέες συμπυκνώσεις είτε να χρησιμοποιηθούν οι υπάρχουσες του ανδρικού. Η αμειβομένη εργασία αντιστοιχεί στην δεύτερη περίπτωση, βέβαια κακοπληρωμένη προς διατήρηση της (αν)ισορροπίας των φύλων.

spank.jpgg2.jpg

Η πιο επιφανής περίπτωση γυναικείας συμπύκνωσης είναι ο καταναλωτισμός. Επικάθησε στον ρόλο της τροφού νοικοκυράς και πουτάνας, ήδη από την δεκαετία του ’60. Αν κάποιες φορές οι συμπυκνώσεις μοιάζουν να αλληλοδιαπλέκονται -γυναίκες στην εργασία, άντρες στον μικροκαταναλωτισμό- στην πραγματικότητα είναι διαπραγματεύσεις πάντα εκπορευόμενες από την πατριαρχία. Η υστερία και ο παροξυσμός του φύλου θα καλλιεργείται στον στρατό για τους άνδρες και στο Hondos Center για τις γυναίκες. Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, οι πιθανότητες ελευθερίας των κοινωνικών φύλων που ενέπνεε το μυθικό γυναικείο φύλο βαίνουν μειούμενες.

barbara.jpgg1.jpg

κοιλιές

Ιουνίου 15, 2006

Η γυναικεία κοιλιά είναι ένας τόπος επενδεδυμένος με τη σημασία της γονιμότητας. Τώρα που το σεξ υπάρχει οπουδήποτε αλλού εκτός απο το σεξ, η κοιλιά πρέπει να επιδεικνύεται σαν σύμβολο ανεσταλμένης διαθεσιμότητας. Η εκτεθιμένη γυναικεία κοιλιά είναι η εκβιασμένη έγκριση του επικρατούντος φαλλοκρατικού (κρυφο)ομοερωτισμού. Μια αντρική εκτεθιμένη κοιλιά οφείλει είτε να μιμείται μια γυναικεια που μιμειται μια αντρική, είτε να εμπίπτει στην περίφημη κατηγορία της τριχωτής μπυροκοιλιάς. Σε κάθε περίπτωση, αυτή η αντρική κοιλιά μπορεί να θεωρηθεί σεξυ διαμέσου των προνομιακών φαλλοκρατικών ορισμών που εμφιλλοχωρούν στις τρέχουσες gay υποκουλούρες. Έτσι συνεχίζουν να υφίστανται τα ανδρικά προπύργια όπου musclemarys και bears μπορούν να ψωνίζουν και να ψωνίζονται απο ανάλογες ομάδες ενδιαφέροντος, ενώ οι επιλογές για μια γυναικεία κοιλιά παραμένουν τραγικά περιορισμένες: ούτε γονιμες, ούτε χορτασμένες. Η καταστολή διαμέσου του σεξ και της τροφής είναι η ύψιστη φασιστική τέχνη των ημερών μας.810821.gif