Μια απροσδόκητα καλή ταινία που δεν διστάζει να μιλήσει πολιτικά και κοινωνιολογικά για την ταξικότητα ως πηγή των σύγχρονων δεινών, και να παρουσιάσει ‘ανθρώπους που χρησιμοποιούν ανθρώπους’ κατά την προσφιλή κουλτούρα και πρακτική της αστικής τάξης.

Σε ένα όχι τόσο μακρινό μέλλον η αστική τάξη χρησιμοποιεί την εργατική/αγροτική τάξη σε θέαμα ρωμαϊκού τύπου. Η πρωταγωνίστρια που διακρίνεται από τα γνωρίσματα της τάξης της (συναισθηματικός πλούτος, ψυχολογική ισορροπία, δεξιότητες, δύναμη, συμπόνια θηλαστικού, επαφή με την πραγματικότητα) καταφέρνει να βγεί νικήτρια και να διαδάξει τους αδίστακτους αστούς που στήνουν τους ‘Αγώνες Πείνας’

Ένα νεοκομουνιστικό μανιφέστο για τη γενιά του facebook, παρακαταθήκη για τους αγώνες που είναι μπροστά. Φυσικά το στούντιο -αναγνωρίζοντας την ανατρεπτική δυναμική της ταινίας- φρόντισε να στρογγυλέψει το φινάλε σε μια ρομαντική σούπα, αλλά έχουν προηγηθεί σημαντικές εικόνες αφύπνισης.

Υποδειγματικά μετρημένη και σοφή χρήση οπτικών και -ιδιαίτερα- ηχητικών εφέ. Η 22χρονη Jennifer Lawrence -ήδη από το 2010 υποψήφια για όσκαρ με το Winter’s Bone- φυσικά δεν είχε κανένα πρόβλημα να ερμηνεύσει καταπληκτικά τον ρόλο της πρωταγωνίστριας.

Προτεινόμενη. Κρατήστε τα ποπκορν για το τελευταίο μισάωρο.