ΝΕΦΡΑ ΚΑΙ ΣΥΚΩΤΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΦΕΟΥΔΑΡΧΙΑ

Απρίλιος 1, 2011

Οι πρώτοι που έχουν καταλάβει ότι το μοντέλο του καπιταλισμού έχει τελειώσει είναι οι ίδιοι οι καπιταλιστές, και αυτός είναι ο λόγος που με μεγάλη σπουδή χτίζουν το νέο διάδοχο μοντέλο που με αξιώσεις επιθυμούν να επικρατήσει λόγω της δύναμη που τους παρέχει η κατοχή των μέσων παραγωγής. Είναι ένα μοντέλο που προσπερνά τον Διαφωτισμό σαν ‘ ιστορική ανωμαλία παροδικού ταξικού συμβιβασμού’ και πιάνει το νήμα ακριβώς εκεί που το άφησε η φεουδαρχία. Η γενεσιουργός και ουσιώδης αλλαγή από την φεουδαρχία στον Διαφωτισμό υπήρξε το ότι το δικαίωμα διάθεσης της ζωής και του θανάτου των υπηκόων πέρασε από τον πάτρωνα-κυρίαρχο-βασιλιά στα ίδια τα υποκείμενα που τώρα πια γινόντουσαν πολίτες. Με τον Διαφωτισμό θεσμοποιείται η δικονομική έννοια του habeas corpus, η οποία γρήγορα εμπεδώνεται σε όλους τους τομείς της ζωής σαν ηθική, πρακτική και κριτική φιλοσοφία, ως αυτοδιάθεση. Η αυτοδιάθεση μέσω της αρχής της φυσικοποίησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ήταν η βασική επαγγελία του Διαφωτισμού και θεμέλιος λίθος όλων των δυτικών κοινωνιών μέχρι σήμερα. Το υποκείμενο γινόταν υπεύθυνο για τον τρόπο που διέθετε τον εαυτό του μέσα από ένα τόσο ομοιοστατικό όσο και δυναμικό σύστημα δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, θεματοφύλακες των οποίων ήταν οι ευνομούμενες δυτικές πολιτείες. Και βέβαια ο καπιταλισμός στήριξε τη ρητορική του στη παράδοση των θετικά διατυπωμένων (ατομικών) δικαιωμάτων και της αυτοδιάθεσης.

Οι ηγεσίες στις σύγχρονες πολιτείες του κεκορεσμένου φιλελευθερισμού διαγράφουν το διαφωτιστικό μοντέλο. Τρανό παράδειγμα αποτελεί το βδελυρό νομοσχέδιο για τις μεταμοσχεύσεις οργάνων που εισηγείται η διακυβέρνηση ΓΑΠ σε στοίχιση με τη διεθνή γραμμή των ελίτ για την επαναφεουδοποίηση. Όπως ο Διαφωτισμός φυσικοποίησε τα ανθρώπινα δικαιώματα έτσι οι μεταφιλελεύθερες νέοφεουδαρχικές κυβερνήσεις τύπου ΓΑΠ φυσικοποιούν τη διάθεση των σωμάτων των υπηκόων στις ανάγκες του βασιλείου, ήτοι στη βούληση, στις επιθυμίες και στις ανάγκες του εξουσιαστικού συγκροτήματος. Στον Διαφωτισμό γεννιόσουν με δικαιώματα, τώρα θέλουν να γεννιέσαι σαν εξαρτηματικό ζωικό υλικό με χρέη (σωματικά, υλικά, χρηματικά) προς μια καφκική επικράτεια με οργουελιανή γλώσσα. Η νέα διακυβέρνηση βάζει τα ανθρώπινα σώματα που τυχαίνουν να γεννιούνται στην επικράτειά της σε μια γραμμή παραγωγής που καυτηριάζει πάνω τους αυθαίρετα φυσικοποιημένα και αποφατικά νοήματα -αποφατικά κατά το ότι οφείλεις να δηλώσεις ότι δεν είσαι κάτι (δωρητής) και όχι να αναζητήσεις το τι είσαι όπως ισχύει στην διαφωτιστική αρχή- , τα ενεχυριάζει και τα υφαρπάζει. Με εξοργιστικούς και πρωτοφανείς όρους ψευδο-βιοηθικής όπως η ‘εικαζόμενη συναίνεση’ φυσικοποιεί πριν από όλα την αυθαιρεσία σαν μοντέλο διακυβέρνησης -η αυθαιρεσία είναι το βασικό χαρακτηριστικό κάθε δεσποτικής αυτοκρατορίας- και την εξουσία της να διαχειρίζεται εν λευκώ και να εκμεταλλεύεται τους ανθρώπους σαν ανταλλακτικές αξίες. Με το νέο νομοσχέδιο ένα σώμα έχει υπό προϋποθέσεις περισσότερη αξία νεκρό απ’ ότι ζωντανό. Με το νέο νομοσχέδιο επισημοποιείται η οικονομία του θανάτου.

Η  ταινία Carancho από την πολιτισμικά και οικονομικά καθόλου μακρινή μας Αργεντινή, μας μεταφέρει στα επείγοντα ενός νοσοκομείου και παρακολουθούμε το εμπόριο ζωής και θανάτου που στήνουν οι ασφαλιστικές εταιρίες σε βάρος θυμάτων ατυχημάτων και δυστυχημάτων πραγματικών ή εικονικών. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν το νέο νομοσχέδιο, αν αντικαταστήσει κανείς το διακύβευμα των χρημάτων της ασφάλειας με το διακύβευμα των ζωτικών όργανων των θυμάτων που είναι πολύτιμα για κάποιους έχει έτοιμο ένα εφιαλτικό αποκαλυπτικό υποσύστημα. Στην διαπιστωμένα ανομική κοινωνία μας αυτό το νομοσχέδιο καθιστά άπαντες αναλώσιμους στις ορέξεις κάθε έχοντα που χρειάζεται μια μεταμόσχευση. Μια μεταμόσχευση που το νομοσχέδιο έχει φροντίσει να μπορεί να γίνει στο ίδιο το νοσοκομείο αυτού που την έχει ανάγκη. Ανοίγεται ένα λαμπρό πεδίο μιας εκλεπτυσμένης μαφίας και μιας λουξ βιομηχανίας πανάκριβων μεταμοσχεύσεων. Η Ελλάδα επιτέλους θα αποκτήσει μια νόμιμη βαριά βιομηχανία: τον θάνατο.

Μια ακόμα ενδιαφέρουσα άποψη επί του θέματος

Και ακόμα μία

20 Σχόλια “ΝΕΦΡΑ ΚΑΙ ΣΥΚΩΤΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΦΕΟΥΔΑΡΧΙΑ”

  1. Claire Says:

    Εγώ είμαι δωρητής και το έχω δηλώσει σε όλα τα πρόσωπα του περιβάλλοντός μου. Απλά θέλω αν τυχόν βρεθώ σε νοσοκομείο εκτάκτως, να μην το ξέρει κανένας ξένος για ευνόητους λόγους μέχρι να παρουσιαστεί κάποιος δικός μου. Δεν θέλω κάποιος να με ξεκάνει για να μου πάρει κάποιο όργανο και μάλιστα πρίν κάν πατήσει κάποιος δικός μου το ποδάρι στο νοσοκομείο.
    Επίσης ούτε θέλω να πάρω ούτε θέλω να δώσω μέρος του εαυτού μου σε οποιοδήποτε μέλος της ελίτ.

  2. rodia Says:

    Ευχαριστω για την ενίσχυση της θέσης μου περί του θέματος και επαναλαμβάνω το κλασσικό μου σχόλιο για την περίπτωση:

    Το νομοσχεδιο αυτο ειναι ξεκαθαρα η πιστοποίηση της δουλείας. Επόμενο βήμα, μετά την κτήση του νεκρού, η κτήση και του ζωντανού σώματος. Κανείς (φτωχός) άνθρωπος πλέον δεν θα ανήκει στον εαυτό του.
    Χίλιες φορές να με φαν τα ψάρια! 🙂


  3. Έχεις κανείς δικαίωμα μετά το θάνατό του; Η δωρεά οργάνων δηλαδή μετατρέπεται σε οικονομικό αντάλλαγμα; Περίεργη μαρξιστική κι εντελώς αντιανθρωπιστική προσέγγιση στο όνομα της ατομικής ελευθερίας. Με ένα σημαντικό κενό: δεν υπάρχει πια άτομο, έχει πεθάνει.

    Χωρίς να αναφέρομαι στο εν λόγω άρθρο, διακρίνω μία περίεργη μνησικακία απέναντι στα άχρηστα πια -λόγω θανάτου- όργανά μας. Προτιμούμε δηλαδή να γίνονται βορά άλλων οργανισμών, αλλά όχι να σώσουν ζωές συνάνθρώπων μας. Και όλα αυτά στο όνομα της ελεύθερης επιλογής του ζωντανού για το νεκρό του σώμα. Και δεν είναι τούτο σουρεαλισμός;

  4. Claire Says:

    Το υπερφασιστικό «εικαζόμενη συναίνεση» το χρησιμοποίησαν αρχικά οι εθνικοσοσιαλιστές του χίτλερ γνωστοί και ώς ναζί, για να στειρώνουν καταρχάς τους καθυστερημένους.( Βλέπε Μοντγκόμερι Κλίφ στην ταινία δίκη της Νυρενβέργης)
    Μετά ώς γνωστόν πάς μη φασίστας χαρακτηρίστηκε αναρχοσυμμοριτοκομμουνιστής ή και εβραίος και οδηγήθηκε στην πράσινη ανακύκλωση…

  5. rodia Says:

    Ειναι γνωστο, νομιζω, οτι μερικα οργανα πρεπει να αφαιρουνται ΠΡΙΝ πάψει η εγκεφαλικη λειτουργια για να ειναι πιο αποτελεσματικη η μεταμοσχευση.

  6. Claire Says:

    Το να μην θέλω να με φανε ζωντανό για να μου κάνουνε τα όργανα νεκρά και να μπορούν ετσι να τα πάρουν σύμφωνα με τη λογική νεκρό αρα δεν σου ανήκει, δεν είναι σουρρεαλισμός αγαπητέ ακροβάτη.

  7. Claire Says:

    Η ταφή απο τους οικείους είναι η αρχή του πολιτισμού ιστορικώς.

  8. rodia Says:

    μια αναπαράσταση ωμή, με το αίμα της!

  9. Gilletina Says:

    Quote απο δήμιο του πολίτη:

    «Έχεις κανείς δικαίωμα μετά το θάνατό του;»

    Προφανώς φίλε της νεοφεουδαρχίας θεωρείς καταχρηστικό και το δικάιωμα προ-εξαίρεσης που προβλέπει το «νομοσχέδιο-τέρας» εντελώς εκβιαστικά, και
    φακελλο-τικά…

    Αυτό το «εικαζόμενη συναίνεση» θα γραφτεί σε μαύρες σελίδες ιστορίας πρόκειται περι φράσης τέρατος απο μόνη της.


  10. Gilletina, έχει πλάκα να κάνεις λογοπαίχνιδια με το όνομα κάποιου χωρίς να αντιλαμβάνεσαι τη σημασία του ψευδώνυμού του. Δεν έχει πλάκα όμως όταν γίνεται στο πλαίσιο διαλόγου και στόχο έχει απλά να προσβάλει. Δείχνει αδυναμία διαλόγου και μισαλλοδοξία. Κάνε το κοπο πριν με χαρακτηρίσεις να με διαβάσεις και μετά να με κρίνεις αν είμαι φίλος ή εχθρός της νεοφεουδαρχίας (αλήθεια από ποιο λιβελλογράφημα ξεσήκωσες μια τέτοια έννοια; Προφανώς όχι από τον κλασσικό μαρξισμό ή τον κλασσικό αναρχισμό).

  11. rodia Says:

    ενα σχολιακιον με αποδεικτικον υλικόν το συνελαβε ο κ. Σπαμ, νομιζω…

  12. Gilletina Says:

    Κάποιοι γράψαν το habeas corpus ώς μεσαιωνικό.
    Αν θυμάμαι καλά, που θυμάμαι το 1640 τέλειωσε ο μεσαίωνας πολιτικα, ακριβώς λόγω της θεσμοθέτησης τoυ habeas corpus.

    και κάτι άλλο δεν ξέρω πολλούς φτωχούς να κάνουν μεταμόσχευση… Να πάνε να… οι ελίτ.


  13. Δεν ξέρεις φτωχούς; Πού ζεις; Επίτρεψέ μου: ο παππούς μου έκανε, ο πεθερός μου και τέσσερις γνωστοί μου (από τον ευρύτερο πολιτικό χώρο όπου κινούμαι). Σε ενημερώνω ότι οι πρώτοι ήταν/είναι αγρότες συνταξιούχοι του ΟΓΑ και οι άλλοι ανήκουν στα μικροαστικά και τα μεσοαστικά στρώματα. Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν ταξικά κριτήρια στη μεταμόσχευση. Οπότε τα περί ελί, μάλλον πρέπει να το ξαναδείς

  14. Gilletina Says:

    προφανώς δεν ηταν φτωχοι, μετά ισως…

  15. rodia Says:

    Δείμε, τολμώ να υποθέσω ότι κάπου θα ειχανε την άκρη τους, αν δεν ηταν απλως τυχεροι…

    Εμένα περίμενε ένας φίλος 12 χρόνια και πέθανε χωρις να βρεθει τπτ.. Σε μεγαλο νοσοκομειο του ειχαν δηλωσει καθαρα οτι καποιοι «αλλοι» εχουν προτεραιοτητα και τον ειχαν ρωτησει αν ειναι πουθενα «γραμμενος», αλλα δεν ηταν σε καμμια κομματικη λιστα.
    Ολογράφως: Δωδεκα χρονια.


  16. Ροδιά, αν ασχοληθείς θα δεις ότι η λίστα είναι άθραυστη. Δε μετράει τίποτα απολύτως. Εξαρτάται τι μεταμόσχευση γίνεται. Εγώ δεν είπα σε πόσα χρόνια έγιναν, ούτε ξέρω καλά καλά τις αναμονές τους. Ξέρω ότι φτωχοί άνθρωποι έζησαν για λίγο περισσότερο (ο ένας) οι άλλοι ζουν ακόμα)…

  17. Claire Says:

    Ενας ρόδινος καπιταλιστικός κόσμος, μια ελλάδα τέλεια, τρια πουλάκια κάθονταν (μητσοτάκαινα γαποκαρατζαφύρερ κουβέλης).

    Αυτό το «εικαζόμενη συναίνεση» δεν αντέχεται με τίποτα… μιλάμε για πολύ φιλελευθερισμό τα 3 πουλάκια μας, ξεχειλίζουν ελευθερία!! τα δε παπαγαλάκια τους εχουν ουρές με δόντια…

  18. Claire Says:

    Ο σωστός τίτλος θα έπρεπε να είναι:
    Νεφρά και συκώτια για την νεοπασόκ φεουδαρχία οπου
    κατα δήλωση του εκπροσώπου της δεν είχε κανένα πρόβλημα μέσω των κλαδικών μα βρεί μόσχευμα για πάρτη των συντρόφιων.

  19. raresteak Says:

    Οι κανόνες του ιστολογίου με αναγκάζουν να επέμβω στα σχόλια της παρούσας δημοσίευσης.

    Μόνο μια διόρθωση στον οχετό:

    Οι όροι ‘επαναφεουδοποίηση’ και η συνακόλουθη νέα φεουδαρχία έρχεται από την ανάλυση του Jurgen Habermas, ενός από τους μεγαλύτερους ευρωπαίους διανοητές του 20ου αιώνα, και όχι βέβαια από κανένα ‘λιβελογράφημα’.


  20. […] τα τομάρια μας ακριβά, η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, στη διάθεση του βασιλείου και τα σώματα των υπήκοων – ζωή υπάρχει και με ένα νεφρό. Έτοιμοι για το […]


Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: