(Αναγνώστης της Ελευθεροτυπίας συζητά με αναγνώστη της Καθημερινής) ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΑΓΑΝΑ

Μαρτίου 8, 2011

Ε: Χάλια η λαγάνα που φάγαμε χτες. Που πήγε εκείνη η γεύση που τρώγαμε παλιά; Δίνεις σχεδόν ένα χιλιάρικο και σου πουλάνε ψωμί σε άλλο σχήμα. Βάζουν τα ίδια αλεύρια και τις ζυμώνουν κιόλας για να φουσκώνουν και να μη παίρνει πολύ αλεύρι η κάθε λαγάνα, ενώ θα έπρεπε να είναι αζύμωτη…

Κ: Πφφ. ‘Που πήγε εκείνη η γεύση που τρώγαμε παλιά;’ (κοροϊδευτικά). Όλο γκρίνια, μιζέρια και οπισθοδρόμηση εσείς οι αριστεροί. Ακόμα και για τη λαγάνα δαιμονοποιείτε την επιχειρηματικότητα…

Ε: Καλά… πήγαινε φτιάξε καμιά αβαν γκαρντ πίτα του φτωχού με οικολογική συνείδηση από τα ψίχουλα ψωμιού που τίναξε από το τραπεζομάντηλο η γυναίκα του γείτονα κακού-δημόσιου-υπαλλήλου, από το βιβλίο ‘Οι Συνταγές της Κατοχής’ που διαφήμιζε η Βίδου το απόγευμα στον Σκαϊ και μετά έλα να μας πεις για γεύση…

Κ: Γκρινιάζεις για τη λαγάνα γιατί είσαι ανεύθυνος σαν καταναλωτής. Αλλά έτσι είναι. Μας μαθαίνουν ένα σωρό άχρηστα πράγματα στο σχολείο όπως  μαθηματικά, οργανικές και ανόργανες χημείες, οδύσσειες και επιταφίους και τελικά που χρησιμεύουν; Αν έλεγε η Διαμαντοπούλου να βάλει μάθημα καταναλωτικής συνείδησης θα πέφτατε να τη φάτε τη γυναίκα. Αλλά πρώτα δεν ξέρετε να καταναλώνετε μετά σας φταίνε οι άλλοι…

Ε: Για συνέχισε. Αρχίζει να έχει πλάκα η κουβέντα…

Κ: Πλάκα; Έτσι στα τυφλά πήγες και αγόρασες λαγάνα;

Ε: Τα τελευταία πέντε χρόνια αγόρασα λαγάνα από πέντε διαφορετικούς φούρνους κοντά στη γειτονία μου. Όλες είχαν την ίδια σκατά γεύση… Ας μην είμαι άδικος. Αυτή που αγόρασα πέρσι από τον φούρνο που είχε ένας γεράκος είχε γεύση λαγάνας. Αλλά αυτός ο φούρνος έκλεισε. Η φτώχια που έφερε ο Γιωργάκης σου όπως καταλαβαίνεις…

Κ: Να πάρεις το ποδήλατό σου και να ψάξεις τη καλύτερη λαγάνα. Να ζητάς να σου δώσουν να τη δοκιμάσεις πριν την αγοράσεις. Η έρευνα αγοράς και το να θέτει ποιοτικά στάνταρ είναι ευθύνες του συνειδητοποιημένου καταναλωτή. Αλλά έτσι κάνετε εσείς, επιβραβεύετε τους κακούς επιχειρηματίες και μετά σας φταίει ο νεοφιλελευθερισμός…

Ε: Μα ο γεράκος έφτιαχνε καλή λαγάνα αλλά έκλεισε…

Κ: Μα έκλεισε γιατί έφτιαχνε καλή λαγάνα. Δεν μπορείς να ξοδεύεις τόσο αλεύρι, να πουλάς στην ίδια τιμή με τους άλλους και να παραμένεις ανταγωνιστικός στην αγορά. Είναι βασικές έννοιες κόστους/κέρδους. Δεν ήταν βιώσιμο το μοντέλο του. Η ελεύθερη αγορά τον κανόνισε…

Ε: Δηλαδή παραδέχεσαι πως όσο ολοκληρώνεται η ελεύθερη αγορά τόσο η ποιότητα των προϊόντων πέφτει. Εγώ νόμιζα ότι λέγατε ότι αυτά ισχύουν στα κρατικιστικά μοντέλα…

Κ: Ο γεράκος σου κακομάθαινε τον κόσμο. Θέλεις ποιότητα; Θα την πληρώσεις ακριβά κύριε! Μωρέ καλά τα λέει ο Μητσοτάκης και ο Πάγκαλος. Σας χρειαζόταν το μνημόνιο γιατί είχατε καλομάθει.

Ε: Και ο δεύτερος πληθυντικός ταιριάζει γιατί εσύ είσαι από αυτούς που αφού έκανες κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα, τώρα περιμένεις να σκυλέψεις το κράτος που διέλυσες συνειδητά τόσα χρόνια από τη θεσούλα σου. Μαζέψου γιατί ο κόσμος πεινάει και θα σας φάει ζωντανούς άνευ λαγάνας …

Κ: Αυτό είναι τρομοκρατία. Κήρυγμα μίσους, βίας και εχθροπάθειας. Εσείς οι αριστεροί όλο γενικεύετε. Έχετε καταλάβει όλα τα πόστα και λαϊκίζετε. Διακόπτετε εκδηλώσεις και στερείτε την ελευθερία λόγου. Προπηλακίζετε. Αναγκάζετε ανθρώπους να κάνουν απεργία πείνας. Αλλά ο νόμος προστατεύει πια όλους εμάς τους αδυνάτους απέναντι στη βία των συντεχνιών. Δεν πάει άλλο!

(Βγάζει την κουκούλα και αποκαλύπτεται: έχει την pre-op φάτσα της Κατερίνας Ακριβοπούλου, το μουστάκι του ΓΑΠ, Την suicide-μη-χέσω-blonde κουπ λάχανο της Σώτης Τριανταφύλλου, τα fangs του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, στο λαιμό φοράει το περιδέραιο-φετίχ με τα τετράφυλλα τριφύλλια της Όλγας Τρέμη, φέρει περήφανα την απύθμενη πατσοκοιλιά του Θεόδωρου Πάγκαλου, και τις γάμπες της Σίας Κοσιώνη…)

Share

3 Σχόλια “(Αναγνώστης της Ελευθεροτυπίας συζητά με αναγνώστη της Καθημερινής) ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΑΓΑΝΑ”

  1. tHe dArK Says:

    Χρυσόστομε!
    Αν και το κολάζ στο τέλος είναι αποκρουστικό, εύγε για την ειρωνεία.

  2. Gilletina Says:

    …Μαζέψου γιατί ο κόσμος πεινάει και θα σας φάει ζωντανούς άνευ λαγάνας …

    Ε όχι και ζωντανούς, ψημένους θα τους φάμε, ζωντανοί (ακόμα) θα είναι πάνω στη σούβλα, «ζωντανό» κοκκορέτσι θα κάνουμε με κάποιους και guess who θα γίνει φοβερό βραστό-πατσάς.

  3. rodia Says:

    Κάπου διάβασα για τα (ανοστότατα) ολλανδικά κηπευτικά που κάνουν στράκες (=σκίζουν!) στην αγορά επειδή έχουν καλό μάναζτμεντ, μάρκετινγκ, κλπ, πράγματα οπωσδήποτε άγνωστα στο γεράκο…
    Το καλό και το νόστιμο και το αγνό δεν ενδιαφέρουν τις αδηφάγες «αγορές» που καταπίνουν τον άμπακο, άρα δεν τις ενδιαφέρει η γεύση -ισχύει για όλα, όχι μονο τα φαγώσιμα, εξ ού και παρομοιάζονται με καρχαρίες.

    Ωραίος ο διάλογος 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: