‘Λιμός’ όπως ‘Κρίση’

Νοέμβριος 25, 2010

Τώρα που η ‘κέλτικη τίγρης’ σκίστηκε σαν χάρτινη θυμήθηκα αυτό το τραγούδι της Sinead O’Connor που μιλάει για τον ‘υποτιθέμενο λιμό’ του 1847 στην Ιρλανδία. Το τραγούδι ξεκινά έτσι:

OK, I want to talk about Ireland
Specifically I want to talk about the «famine»
About the fact that there never really was one
There was no «famine»

Οι Ιρλανδοί που γνωρίζουν καλά τα αγγλοσαξονικά βίτσια αντέδρασαν σήμερα όπως αντιδρά κάποιος που δέχεται επίθεση από έναν αντίπαλο που γνωρίζει: με γνώση, μνήμη, αυτοσυντήρηση, λογική, θάρρος, οργή και συναίσθημα. Το καπιταλιστικό πολιτικοοικονομικοστρατιωτικό σύστημα κατασκευάζει σήμερα την ‘Κρίση’ όπως και τότε τον ιρλανδικό ‘Λιμό’. Αυτό το σύστημα θα διδάξει σύντομα στα παιδιά όλου του κόσμου την εκδοχή της ‘Κρίσης’ που θα κρύβει αυτό που πραγματικά ήταν: παγκόσμιας κλίμακας οργανωμένη και νομιμοφανής κλοπή του παγκόσμιου πλούτου των ανθρώπων από τις ελίτ.

Το πολιτικό προσωπικό αυτής της κλοπής στην Ελλάδα ας μην το ξεχάσουμε: Γιώργος Παπανδρέου, Γιώργος -Goldman Sachs- Παπακωνσταντίνου και η συμμαχία των προθύμων. Κι αν οι Έλληνες είναι μουδιασμένοι γιατί τους λείπει το ισχυρό βίωμα του αγγλοσαξονικού βίτσιου, ο ΓΑΠ και η παρέα του φροντίζουν να τους κάνουν crash course. Είναι αυτό το cultural lag ανάμεσα στον στημένο αγγλοσαξονικής παιδείας και αμερικανικής καταγωγής πρωθυπουργό και στον μεσογειακό λαό που ακόμα θυμάται το χωριό του.  Αυτό το lag φταίει που η πλειοψηφία αρνείται να πιστέψει πως μπορεί να υπάρχει τόση ατιμία, ο σπουδαγμένος γιός του προέδρου να μπει στο σπίτι των φτωχών γειτόνων και να κλέψει τα μπακίρια. Κάνουν τα στραβά μάτια. Σαν να προσπαθούν να σώσουν την αθωότητά τους μέσω της άρνησης. Να πεις τον γιο του προέδρου κλέφτη είναι ένα βήμα μεγάλο γι’ αυτούς. Λες και με το να είναι κάποιος από το χωριό κλέφτης εκθέτει όλο το χωριό. Είναι ότι ακόμα τον νιώθουν έναν από αυτούς. Όταν όμως ο γιός του προέδρου θα κλέψει και το ψωμί και τις πατάτες από το τραπέζι τότε ίσως καταλάβουν την ριζική ετερότητά του: Η ψυχή του είναι από αλλού και άλλο θεό πιστεύει. Το κακό αναγνωρίζεται ως τέτοιο όταν αποκαλυφθεί η ετερότητά του. Αυτή η αρχή έπλασε και την ιρλανδική ανεξαρτησία έναντι των βρετανών, όχι πολλά χρόνια πριν.

————————————————————————————-

Οι στίχοι του τραγουδιού:

 

FAMINE

OK, I want to talk about Ireland
Specifically I want to talk about the «famine»
About the fact that there never really was one
There was no «famine»
See Irish people were only allowed to eat potatoes
All of the other food
Meat fish vegetables
Were shipped out of the country under armed guard
To England while the Irish people starved
And then on the middle of all this
They gave us money not to teach our children Irish
And so we lost our history
And this is what I think is still hurting me
See we’re like a child that’s been battered
Has to drive itself out of it’s head because it’s frightened
Still feels all the painful feelings
But they lose contact with the memory
And this leads to massive self-destruction
alcoholism, drug adiction
All desperate attempts at running
And in it’s worst form
Becomes actual killing
And if there ever is gonna be healing
There has to be remembering
And then grieving
So that there then can be forgiving
There has to be knowledge and understanding
All the lonely people
where do they all come from
An American army regulation Says you mustn’t kill more than 10% of a nation
‘Cos to do so causes permanent «psychological damage»
It’s not permanent but they didn’t know that
Anyway during the supposed «famine»
We lost a lot more than 10% of our nation
Through deaths on land or on ships of emigration
But what finally broke us was not starvation
but it’s use in the controlling of our education
Schools go on about «Black 47»
On and on about «The terrible famine»
But what they don’t say is in truth
There really never was one
(Excuse me)
All the lonely people
(I’m sorry, excuse me)
Where do they all come from
(that I can tell you in one word)
All the lonely people
where do they all belong
So let’s take a look shall we
The highest statistics of child abuse in the EEC
And we say we’re a Christian country
But we’ve lost contact with our history
See we used to worship God as a mother
We’re sufferin from post traumatic stress disorder
Look at all our old men in the pubs
Look at all our young people on drugs
We used to worship God as a mother
Now look at what we’re doing to each other
We’ve even made killers of ourselves
The most child-like trusting people in the Universe
And this is what’s wrong with us
Our history books the parent figures lied to us
I see the Irish
As a race like a child
That got itself basned in the face
And if there ever is gonna be healing
There has to be remembering
And then grieving
So that there then can be forgiving
There has to be knowledge and understanding
All the lonely people
Where do they all come from
All the lonely people
Where do they all come from

Share

One Response to “‘Λιμός’ όπως ‘Κρίση’”

  1. Rodia Says:

    ΕΞ-ΑΙ-ΡΕ-ΤΙ-ΚΟ. Respect._


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: