Και προ παντός… (Μάτια Χωρίς Πρόσωπο)

Μαρτίου 10, 2007

ww1.jpg

Η ήττα σου είναι μήλο που σάπισε και έπεσε στο έδαφος, κάπου εκεί κοντά στα 40. Η αποσύνθεσή του έθρεψε τις ρίζες του μοχθηρού δέντρου που σε γέννησε. Το οργανικό σύστημά του θέριεψε και φούντωσε από την θρέψη. Αυτή και τις όμοιές της.

 

ysv1.jpg

Ψάχνεις να βρεις το νόημα. Νόημα θα είχε η παραδοχή της ήττας σου. Όμως θα είσαι για πάντα παιδί αυτού του μοχθηρού δέντρου φίλε μου. Κανείς δε μπόρεσε να σε αφαλοκόψει. Και τώρα λογίζεις νομοτέλεια την αποσύνθεσή σου χάριν του κορμού. Το εγωιστικό κουκούτσι σου θέλει τα νέα λαμπερά μήλα να ακολουθούν μια περπατημένη. Τη δική σου.

 

stop34.jpg

Ήττα επί τέσσερα: να έχεις σαπίσει, να θρέφεις τον κορμό, να οικτίρεις τα νέα μήλα και κυρίως να είσαι περήφανος λάτρης της μοίρας σου. Μοίρα δική σου που τη μετράς για μοίρα όλων.

 

tsoli4.jpg

Μα άκου. Η θλίψη δεν είναι πως σαπίζεις πολυτελώς, μα πως αυτό το υψώνεις ως ανιστορικό άσπαστο κύκλο όπου μέσα του όλοι θα χορέψουν. Οι πρόσφατοι, οι προσεχείς και οι χαμένοι στο διάδρομο του χρόνου.

 

hha54.JPG

Και προ παντός να μην προβάλεις την προσωπική ιστορία σου στην αιωνιότητα

 

por8307.jpg

Ο κορμός δε σπάει με προσευχές. Ούτε με κορφολόγημα. Θέλει ανθρώπινο ζουμί για να σπάσει.

 

eyf2.jpg

Και έμεινες μάτια χωρίς πρόσωπο. Μάτια που παρατηρούν ένα μόνιτορ και αναρωτιούνται πώς και ο κόσμος ο άδικος δεν αλλάζει. Και αφού δεν αλλάζει του πρέπει να μείνει άδικος. Και αφού είναι άδικος δε θα αλλάξει…

 

eyf3.jpg

Μάτια που ψάχνουν πρόσωπο αλλότριο. Επιδερμίδα δανεική. Τιμή και αξιοπρέπεια δανεική. Ηδονοβλεπτικά, νοθρά, παρασιτικά και σαρκοβόρα.

 

eyf4.jpg

Μια τελευταία κίνηση σου έχει απομείνει: να απελευθερώσεις τα σκυλιά από τα κλουβιά του εργαστηρίου και να χαθείς μέσα στο δάσος χωρίς πρόσωπο, μα αρτιμελής. Αν δε το κάνεις τώρα θα σε προφτάσουν, και τότε τα μούτρα σου σκυλόσοφε θα γίνουν μεζές των σκύλων. Και οι κόγχες θα μείνουν άδειες. Κόγχες ανήδονες χωρίς μάτια και πρόσωπο.

 

ewr.jpg

Και προ παντός αν δεν μπορείς να σταθείς στο ύψος των περιστάσεων, σώπασε.

eroerrt.jpg

21 Σχόλια “Και προ παντός… (Μάτια Χωρίς Πρόσωπο)”


  1. τρομάζω
    «Και έμεινες μάτια χωρίς πρόσωπο. Μάτια που παρατηρούν ένα μόνιτορ και αναρωτιούνται πώς και ο κόσμος ο άδικος δεν αλλάζει. Και αφού δεν αλλάζει του πρέπει να μείνει άδικος. Και αφού είναι άδικος δε θα αλλάξει…»
    καλύτερα ανθρώπινο ζουμί παρά ηττημένος απο κούνια


  2. (!!!!!!!)

    Καληνύχτα, Κεμάλ…


  3. «Καλύτερα να αγωνίζεσαι μάταια, παρά να ζεις μάταια»

    Αυτή η φράση είναι ο λόγος που εξακολουθώ να υπάρχω…

  4. Gilletina Says:

    Mataio einai to… mati soy
    Mayre Gate… :-))))

  5. Angelito Says:

    Εξαιρετικό σύνολο, ποστ και σχόλια. Τα σέβη μου!…

  6. nikolakisdiaselos Says:

    καταπληκτικό. ειλικρινά έμεινα άφωνος…

  7. Gilletina Says:

    «καταπληκτικό. ειλικρινά έμεινα άφωνος…»

    Ισως υπάρχουν ακόμα ελπίδες ανάνηψης απο το καθωςπρεπεικό κώμα…

  8. raresteak Says:

    Σας ευχαριστώ για την ανταπόκριση.

    […ας χαλαρώσουμε τώρα]


  9. Πολύ αγριεμμένο πράμμα, ποιός το αγριέψε έτσι; Επηρεάζομαι βέβαια και απο την λέξη Πρόσωπο (τι επηρεάζομαι, φρικάρω, το παίρνω προσωπικά) αλλά και να το ξεπεράσω ακόμα μένει μιά πολύ πλούσια δόση μοχθηρίας και πίκρας να φορτίζει το τρομερό και φοβερό αυτό γκράν-γκινιόλ πόστ! Συμφωνώ με το τελευταίο σου σχόλιο, «ας χαλαρώσουμε τώρα». Ελπίζω οι λόγοι που σε φόρτισαν να έχουνε προ πολλού εκτονωθεί!

  10. raresteak Says:

    Η φόρτιση δεν είναι καθόλου προσωπ-ική. Και αλήθεια γιατί σας αναστατώνει η αναφορά στο πρόσωπο, σε μια κοινωνία που έχει δομηθεί πάνω σε πρόσωπα;

    Πάντως στο δικό μας βιβλίο αυτό που ονομάζετε ‘μοχθηρία και πικρία’, το λένε οργή, και είναι η πιο υγιής δύναμη που ξεκουνούσε και θα ξεκουνάει την ιστορία από τους συντηρητικούς λήθαργούς της. Η μοχθηρία και η πικρία επιθυμεί κάτι που έχει ο άλλος. Μα πιστεύετε πως υπάρχει κάτι σήμερα άξιο για αυτά τα συναισθήματα; Μπορείς να φθονήσεις το έλος; Η οργή επιθυμεί να απελευθερώσει και να απελευθερωθεί από αυτή τη σαπίλα.

    Η χαλάρωση είναι κάτι που το κάνουμε με τους οικείους μας, και προς αυτούς απευθυνόταν αυτή η πρόσκληση. Ο δημόσιος χώρος, απαιτεί τις γκραν-γκινιόλ επαναδιατυπώσεις των εξουσιαστικά υπεξαιρεμένων ζωών.

    Η συνεισφορά σας ήταν πολύ χρήσιμη. Μου υπενθυμίζει το σύνδρομο άρνησης που διακατέχει τα αναφερόμενα υποκείμενα, που όταν τα φτύνουν θέλουν να νομίζουν ότι βρέχει. Με κάνει να θέλω να επαναδιατυπώσω την τελευταία φράση αυτής της δημοσίευσης:

    Και προ παντός αν δεν μπορείς να σταθείς στο ύψος των περιστάσεων, άκου.


  11. Ωραία. Ακούω. Ακούω προσεκτικά και προσπαθώ να καταλάβω. Η οργή δεν μου είναι κάτι ξένο και όταν αναφέρθηκα στην μοχθηρία και την πίκρα κυριολεκτούσα, δεν εννοούσα να επιθυμεί κάποιος κάτι που έχει κάποιος άλλος. Δεν είναι αυτό μοχθηρία και πίκρα, αυτό είναι ζήλεια. Αλλο συναίσθημα. Η προτελευταία παράγραφος είναι νομίζω λίγάκι αγριοπούτσικη κι΄ελπίζω να έχετε τ΄αρχίδια να την υποστηρίξετε κιόλας, να την πάτε δηλαδή στα άκρα. Τα μισά λόγια και οι ευγένειες δεν οδηγούνε πουθενά και σας κάνουν εσάς να αναλαμβάνετε το ρόλο του μαλάκα που πάτε να φορτώσετε σε άλλους.
    Ποιές είναι αυτές οι εξουσιαστικά υπεξαιρεμένες ζωές στίς οποίες αναφέρεστε με τόση φόρτιση; Μπορείτε να γίνεται λίγο πιό συγκεκιρμένος ώστε το βρισίδι σας ν΄αποκτήσει οντότητα, ή προτιμάτε όταν σα φτύνουν να φοράτε αδιάβροχο; Ωραία όλ΄αυτά τα υστερικά κι΄αγριεμμένα, τι θέλετε όμως να πείτε; Ανοίξτε μια κουβέντα της προκοπής να δούμε πόσα απίδια πιάνει ο σάκκος σας!

  12. raresteak Says:

    Δεν έχω καμία διάθεση να παίξω το ρόλο σκηνοθέτη ή ανακριτή -ρόλοι που φοριούνται πολύ τελευταία από απολογητές της κοινωνίας των φιλισταίων-. Μου αρκεί το ότι αναλάβατε οικειοθελώς το ρόλο του αναφερόμενου, για να αναφερθώ και πάλι στον αδύνατο διάλογο, οικεία έννοια σε όσους παρακολουθύν το παρόν ιστολόγιο.

    Τα άκρα είναι μόνο έμπρακτα και όχι έλλογα. Η ηδονοβλεψία σας και πάλι σας πρόδωσε.

    Let’s not dumb down and sanitize everything, shall we?


  13. Οπως προτιμάτε, σπίτι σας είσαστε εξ΄άλλου, εσείς βάζετε τους κανόνες. Πάντως ομολογώ οτι δεν περίμενα μιά τόσο μαλαθακή και χωρίς καθόλου οργή αντίδραση απο έναν τόσο «οργισμένο». Οσο για την ¨κοινωνία των φιλισταίων», τον ¨αδύνατο διάλογο¨ τα περί μή έλλογων άκρων καθώς και το αγγλικό τσιτάτο, ειλκρινά συγγνώμη αλλά μου μοιάζουν εντελώς ασυνάρτητα. Οσο για την ηδονοβλεψία μου, sorry, μπλόγκ είναι εδώ, είπα να κάτσω να σας διαβάσω απο ενδιαφέρον. Δεν άνοιξα το συρτάρι σας, σας έχω και στα link μου, ενδιαφέρομαι γενικώς για το τι γράφεται.
    Πάντως για να πούμε του στραβού το δίκηο, είναι κατ΄αρχήν δικό μου το λάθος. Εγω έγινα επιθετικός χωρίς λόγο ίσως. Απλώς μιζεριάζομαι άμα διαβάζω τέτοιες μαυρίλες και ξέσπασα εδώ.
    Επειδή η mild αντίδρασή σας δεν μου αφήνει άλλη επιλογή, αποχωρώ μέχρι νεωτέρας.
    Εύχομαι να σας συμβεί άμεσα κάτι πολύ ευχάριστο ώστε να εξομαλυνθούν οι σχέσεις σας με την ανθρωπότητα και να μην ζείτε αποκλειστικά στά «άκρα».
    Και εδω στη μέση, στο mainstream, μιά χαρά είναι. Κάντε μας καμμιά επίσκεψη χωρίς να το φοβάστε. Δεν ενδιαφέρεται κανείς να σας κρατήσει εδώ. Αν δεν σας αρέσει επιστρέφετε εκεί όπου είστε χωμένος/η.
    Ξανά, πρίν πατήσω το submit εύχομαι να σας συμβεί κάτι ΠΟΛΥ ευχάριστο ώστε ν΄ανοιχτείτε λίγο και να καταδεχτείτε να κάνετε διάλογο ακόμα και με αυτό που δεν θέλετε να καταλάβετε!

  14. nikolakisdiaselos Says:

    ευχαριστώ για το κουράγιο gilletina…

  15. Gilletina Says:

    Επειδή η mild αντίδρασή σας δεν μου αφήνει άλλη επιλογή, αποχωρώ μέχρι νεωτέρας.

    Looooollll den tha to elega pote ayto mprosta se doktora!

  16. raresteak Says:

    Κατ’ αρχάς ευχαριστώ για τη φιλοφρόνηση περί ‘ασυναρτησιών’.

    Από τη ημέρα που η ζωή μου σταμάτησε να είναι απλά ευχάριστη και έγινε ηδονική, σταμάτησε και ο διάλογος με τους irreversibles των καθηλώσεων στις νηπιακές κακοποιήσεις τους. Ο διάλογος γίνεται αδύνατος λόγω ασυμμετρίας στην αντίληψη της πληροφορίας και κυρίως της συναισθηματικής. Οι νευρόσπαστες φιγούρες σκιών αδυνατούν να αποκαθηλωθούν και να μετουσιώσουν, βασικότατες προϋποθέσεις διαλόγου. Είναι σαν να προσπαθούν να συνομιλήσουν το παγώνι με το καγκουρό, ο Babis Vovos με τον Gropius. Αδύνατο.

    Κάθε φιλισταίος στη θέα του Σοπενχάουερ το μόνο που καταφέρνει να δει είναι έναν μίζερο μισογύνη. Αυτή είναι η μιζέρια, η δομική μιζέρια, η μη αναστρέψιμη. Αυτό που ονομάζεται mainstream. Κάποιοι άλλοι το ονομάζουν κόλαση. Το μόνο που σας διαφεύγει είναι πως το mainstream δεν έχει στεγανά, ούτε χρειάζεται προσκλήσεις από πρόσωπα που ενδεχομένως νομίζουν πως το μονοπωλούν. Είναι περισσότερο μια μαύρη τρύπα που θέλει να ρουφήξει αδιακρίτως (ναι, μη μεγαλοπιάνεστε, μας θέλει όλους). Οι αρκετά δυνατοί να κρατηθούν στις παρυφές του, αυτοί που κατά βούληση μπορούν να περιφέρονται στης αγοράς τη μέση, το καταφέρνουν γιατί δεν πάσχουν από την ασθένεια του θεάματος. Άλλο το μάτι, και άλλο το βλέμμα.

    (τα σχόλιά σας είναι ένας θησαυρός προβολών [ξέρετε εσείς: φόβος, μοχθηρία, μιζέρια… όλα τα καλά του mainstream]. Ξεντυθείτε τις και θα νιώσετε πιο ελαφρύς.)

  17. Claire Says:

    » Άλλο το μάτι, και άλλο το βλέμμα. »

    ΑΟΥΤΣ-ΑΟΥΤΣ-ΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ…
    Εντελώς σπλάτερ…


  18. Παιδιά, συγγνώμη, δεν την ξέρω αυτή τη γλώσσα. Δικό μου λάθος. Ας σταματήσουμε εδώ. Εχω κι΄εγώ τα δικά μου κολλήματα στα 54 χρόνια μου, δεν πρόκειται να βγάλουμε άκρη. Καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση.

  19. raresteak Says:

    How thoughtful αλλά ατυχές, όσον αφορά εμένα τουλάχιστον μιας και απευθυνεσαι στον πληθυντικό.

    Είμαι άθεος, επομένως σε ευχαριστώ αλλά σου επιστρέφω την ευχή για ανάσταση και πέρασμα. Φιλιά


  20. […] των δονήσεων των δρόμων αυτής της πόλης. Για τις διαδηλώσεις, τους αριθμούς, τις τάξεις, τα ‘μεμονωμένα […]


Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: