Πέντε

Φεβρουαρίου 24, 2007

Αυτές τις μέρες το limbo ανέβηκε στο βουνό. Πήρε μυρωδιά θεού. Γι’ αυτό άργησα να πάρω τις προσκλήσεις: Angelito, Isis, Ημεροδρόμιο, Greek Gay Lolita, Χνούδι (αν μου διέφυγε κανείς ας με διορθώσει). Όταν η αστική τάξη πλήττει στήνει ενήλικα λευκώματα: ‘Τι εστί έρως;’ ‘Τι εστί φιλία;’ ‘Πες μου πέντε πράγματα για σένα’. Ο καθένας έκανε τα σκέρτσα του και έλαβε το χειροκρότημα που του αξίζει. Οι περισσότεροι μίλησαν και η σιωπή φορτώνει στις πλάτες μου την λεκτική πυραμίδα. Η πιο φυσική αντίδραση σε αυτό το εκβιαστικό και ηδονοβλεπτικό σχήμα θα ήταν ένα μεγαλοπρεπές σιχτίρισμα. Οι πυραμίδες πάντα έκρυβαν μια απάτη προθέσεων ή μια πρόθεση απάτης: τα ραβασάκια του Αγίου Νεκταρίου που αν δεν τα μετέγραφες σε 40 αντίτυπα θα πάθαινες καρκίνο ή οι επιχειρηματικές ευκαιρίες της Αλβανίας, της Herbal Life και λοιπών πάσης φύσεως απατεώνων. Το ντόπιο blog trend πέτυχε, ο ασθενής πνέει τα λοίσθια. Η πυραμίδα επαφίεται στην ευγενική χειρονομία αυτού που σου απευθύνεται. Ας κάνω το κομμάτι μου:

1.

2.

Η βιντεοκάμερά μου είναι Sony, η φωτογραφική μηχανή μου είναι Kodak, η τηλεόρασή μου Thomson, το κινητό μου Nokia και το mp3 player μου Creative.

3.

111.jpg

4.

Θέλω να κάνω αχαλίνωτο σεξ με τον Αντριάνο

adriano.jpg

5.

Στην Κάνιγγος οι μπάτσοι είχαν εντολή να εκμαιεύσουν τις χρήσιμες εικόνες για τις οποίες τους πλήρωναν. Η αρραγής περιφρούρηση της πορείας θα διαλυόταν με δακρυγόνα. Το εντεταλμένο χάος ξεσπά. Όλοι τρέχουν και προσπαθούν να προστατέψουν με κάθε μέσο τους βλεννογόνους τους από τα κυβερνητικά χημικά. Όλοι εκτός από τους μασκοφόρους εκατέρωθεν. Μια καταστηματάρχισσα στην Στουρνάρη αναρωτιέται: ‘Μα γιατί ρίχνουν τώρα δακρυγόνα; Αφού τα παιδιά θα πάνε για συνέλευση στο Πολυτεχνείο’. ‘Γιατί είναι μπάτσοι’ της απαντά ένας περαστικός. Πληρωμένη απάντηση. Όσο και τα ομιλούντα ταγιεράκια το βράδυ στην τηλεόραση.’

 

Θα μπορούσα να προτείνω πέντε άτομα, αλλά αυτά τα άτομα έχουν γράψει ήδη. Θα μπορούσα να προτείνω πέντε περσόνες από το αγαπημένο μου ιστολόγιο: τον Stéphane, τον Άμβροτο, τον Βουρδάμπαχη, την Μαντάμ Παρί, τον Jünger Brennend (μίλησε τελικά;). Ωστόσο στρέφομαι στους Ιωάννη Ερανιστή, Gilletina, Infesto, Erva και Δημήτρη Στέφωση.

14 Σχόλια “Πέντε”

  1. isisveiled Says:

    ψιτ.. να σου πω..

    μια στις τόσες έχει πλάκα να γινόμαστε του «συρμου» δεν νομίζεις? 😉

  2. raresteak Says:

    Έτσι νομίζω κι εγώ. Γι’ αυτό έπαιξα άλλωστε.
    Ωστόσο, νομίζω πως η καλύτερη πεντάδα απ’ όσες είδα ήταν η δική σου 🙂

  3. isisveiled Says:

    looool

    η καλύτερη πεντάδα είναι αυτή που όλοι κρατήσαμε μέσα μας βασικά, αλλά όπως και να έχει ευχαριστώ μικρέ μου 🙂

    φιλιά

  4. οι σκιές μιλάν Says:

    Ευχαριστώ που δέχτηκες και την δική μου πρόσκληση να γράψεις.

    υγ. την επόμενη φορά που θα βρεθώ στην Αθήνα (αν κατά τύχη είσαι εκεί) εύχομαι να δεχτείς άλλη μία…
    🙂

  5. enteka Says:

    ωραίο
    (τι είναι αυτό στο you tube με τη στιγμή που είναι εντελώς ακριβή;)

  6. raresteak Says:

    @ σκιές

    αναμένω…

    @ enteka

    thx

    ( είναι μια ‘δημιουργική ανακατασκευή’ μιας φράσης από ένα κομμάτι της Πλάτωνος 🙂 )


  7. Εὐχαριστῶ, γλυκό μου.

    Παρὰ τὰ φαινόμενα ὁ Jünger παρέμεινε ὲν πολλοῖς σιωπηλός – ψέλλισε ἁπλῶς κάτι γιὰ ἕναν ποδοσφαιριστή. Περιμένω και ἐγὼ τὶς ἐξελίξεις καὶ τὶς σχετικὲς ἀποκαλύψεις τοῦ Gilletina.

    Σὲ φιλῶ.

  8. takis33 Says:

    Τουλάχιστον υποκύψαμε στον αστικό αυνανισμό της πυραμίδας παρέα με υπέροχα άτομα, έτσι γλυκέ μου; Δεν γνώριζα τον Αντριάνο –μάλλον βιάστηκα να αποκοπώ από τις UEFικές οχλαγωγίες!

    Ελπίζω να είσαι καλά και να επιστρέψεις σύντομα και οριστικά από αυτό το γαμημένο limbo…

    :-*

  9. The Artist Previously Known as Ιω. Ερανιστής Says:

    Αφού με προκαλείτε και εσείς, ιδού:

    1) Θα ήθελα να κατέχω όλες τις γλώσσες του κόσμου. Έχω πολύ καλή προφορά στα Ρωσικά, τα οποία ωστόσο δεν γνωρίζω. Τα Εβραϊκά τα σταμάτησα στο πέμπτο μάθημα. Ντρέπομαι για τα κακά Λατινικά μου.

    2) Φυλάω στη βιβλιοθήκη μου τη φωτοτυπημένη ποιητική συλλογή «Η Σελήνη μες στην Καθρέφτη» του Αγγέλου Αμβρότου, με αριθμό αντιτύπου 3 και δηλητηριώδη αφιέρωση. Μου τη χάρισε ο ίδιος ο ποιητής, λίγο πριν πάψουμε σταδιακά να βλεπόμαστε, προς μεγάλη ανακούφισή μου (διότι ο αφελής δεν είχα προβλέψει την εφεύρεση του Διαδικτύου!) Τόσο αυτός όσο και εγώ είμαστε υπαρκτά πρόσωπα και κάναμε πολύ παρέα στο Λύκειο (το έχω ξαναπεί αυτό, αλλά έτσι και αλλιώς κανείς δεν με πιστεύει).

    3) Είχα όλες τις προδιαγραφές για μια μεγάλη καριέρα στον σκοτεινό κόσμο των ναρκωτικών, αλλά δεν την ακολούθησα. Μετανιώνω και για αυτό.

    4) Στα μικράτα μου έπαιζα τένις (αν και η μόνη μου αγωνιστική εμφάνιση έληξε με ένα ταπεινωτικό 6-0, 6-0, 6-0…) και τζούντο (έχω καλό οσοτογκάρι)

    5) Δεν μου αρέσουν οι πολλές εναλλαγές στη ζωή. Αγαπημένη μου ταινία είναι το «Μοντέλο» του Κώστα Σφήκα και αγαπημένο μου μουσικό έργο το «In C» του Terry Riley.

    Μη έχων μπλογκ, δεν το βρίσκω σωστό να πασάρω σε άλλη πεντάδα. «Βάκχες άλλες ας αναλάβουν»

  10. raresteak Says:

    Σας φιλώ και εγώ αγαπημένοι μου Nonce και Τάκη

    Αγαπητέ Ερανιστή, με τιμά και με συγκινεί ιδιαίτερα η πεντάδα σας. [άξιζε λοιπόν η πυραμίδα…]

  11. Gilletina Says:

    Την επόμενη φορά που θα πάμε στα βουνά λέω να δέσουμε πίσω απο το αμαξάκι μας, που απέδειξε για μία ακόμη φορά οτι έχει αδένες ισχυρούς, μία απο τις φοβερά και εντελώς ξεπουλημένες δημοσιογραφέσσες.
    Κι ας μην την ξεκοιλιάσουμε με το κονσερβοκούτι του παππού.

  12. raresteak Says:

    Τον δημοσιογράφο κι αν τον σέρνεις τον προφυλακτήρα σου χαλάς, καλή μου Gilletina.

    Το κονσερβοκούτι φαντάζει λίγο μπροστά στα κρίματά τους.


  13. να πάνε να αλλάξουνε δουλειά οι δημοσιοκάφροι, να γίνουννε ΜΑΤαδες να ησυχάσουμε (κι΄ εμείς και αυτοί)


  14. […] πέντε, το έντεκα, η στατιστική… τις τελευταίες μέρες στο limbo […]


Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: