Σαν φούγκα χωρίς μαέστρο

Ιανουαρίου 4, 2007

 

akouw.jpg

 

[Ακούω δυο καρδιές μέσα στο στέρνο μου Η μια τραβάει στα μινόρε Κι η άλλη στα ματζόρε Θαρρώ πως πρώτη παίζει η ματζόρε Κι η άλλη καρδιά δεν είναι Μόν’ είναι ο νους μου ο βαρύς απ’ τα πολλά Λες κι η κατεβασιά του χειμώνα Έκανε αίμα το μυαλό Δάκρυ τη μύξα Ακούω δυο καρδιές να χτυπούν σαν μια Που πάει να με τρελάνει Σαν φούγκα χωρίς μαέστρο]

 

 

One Response to “Σαν φούγκα χωρίς μαέστρο”

  1. the_return Says:

    Χμμμ …νομίζω ότι κατανοώ…

    Κάποτε είχα κι εγώ ένα παρόμοιο δίλημμα…Μέχρι που αποφάσισα να αντικαταστήσω αυτές τις δυο καρδιές με μια …τρίτη η οποία έπαιζε εντελώς ελεύθερα, έξω από κλίμακες, και ακόμα, αναπαρήγαγε και όλους τους ενδιάμεσους τόνους…

    Τώρα αυτό περί «φούγκας», μου άρεσε. Έτσι κι αλλιώς ως άνθρωποι είμαστε συνήθως φυγοπρεπείς εξ αινίγματος (από κούνια δηλαδή) και δεν αποκαθίσταται εύκολα αυτό το ρημάδι…

    ΄Εχει κάτι από Milton με γυαλιά ηλίου (paradise lost – paradise host)


Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: