Ανταπόκριση από το limbo

26 Ιανουαρίου, 2007

1.jpg

…και είχαν μείνει όλοι σιωπηλοί για λίγα δευτερόλεπτα. Ξοδεμένα δευτερόλεπτα από βέβαιη παρακαταθήκη. Η ετυμηγορία είχε ήδη βγει και το ρεύμα παρέσυρε κάθε ένσταση. Τους είχα πει: είμαι εκεί για να σταματάω τη ροή. Με προσωπείο αυστηρό για να κρύβει την οδύνη. Εκεί στο limbo αναγκάστηκα να συναναστραφώ όλα τα υποκείμενα που μισούσα: Γιατρούς με υπεξαιρεμένες ειδικότητες, γυμνοσάλιαγκες σε έδρες και άτεγκτους δικηγόρους. Μα κυρίως με ανθρώπους που ξεπούλησαν το ταλέντο τους στην ελευθερία για την ασφάλεια. Τσιμουδιά τώρα. Αναπροσαρμογές από επίδοξα οτιδήποτε.

Τα λόγια παραμυθίας ήταν η φαρσοκωμωδία. Το βέβαιο ήταν πως ο αέρας εκεί έξω ήταν καθαρότερος απ’ ότι στην ασθένεια της γραφής, που δημοσιευμένη γίνεται ασθένεια προς θάνατο. Να ζω παρά να γράφω. Η γραφή γίνεται ματαιοδοξία όταν την έχεις αχνοδεί στο κάτοπτρο. Μα τώρα με αναγκάζουν να γράψω. Να ανταποδώσω την φαρσοκωμωδία. Η κατάσταση avant tout.

piano.jpg

Στο limbo είδα να με εξαπατά και να με περιγελά ο αγαπημένος μου. Η μετάσταση της προδοσίας στο πραγματικό. Μετά οι γιατροί διέγνωσαν καρκίνωμα στη κλείδωση του πολύτιμου δεξιού δείκτη μου. Αυτού που από το λαίμαργο κράτημα του μολυβιού είχε γύρει προς τον μέσο. Να το σύμπτωμα της ασθένειας της γραφής. Διατρύπησαν τη κλείδωση με μια χοντρή βελόνα μα δεν ένιωσα τίποτα. Ιατρική γνωμάτευση: ακρωτηριασμός. Ακόμα μια απώλεια στη μακρά σειρά. Και δεν ξέρω αν πονά περισσότερο που το σκυλί πρέπει να γράφει πλέον με τρία πόδια ή το ότι αυτό το δάχτυλο ήταν που θα έδειχνε το φεγγάρι.

ver.jpg

Ξύπνησα στο limbo και το δάχτυλο ήταν στη θέση του. Έτριψα πάνω του μια παχιά στρώση αντιφλεγμονώδους. Οι οθόνες στους δρόμους του limbo δείχνουν ‘επισκεπτήριο σε εθνικό διάλογο για την παιδεία’. Πήγα πιο κοντά και διάβασα: Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας. Προεδρέυει ο Θάνος Βερέμης. Συμμετέχουν: ΔΑΠ, εκκλησία, αστυνομία, ΣΕΒ, Μαριέττα. Οι υπόλοιποι περιφέρονται στο limbo αναζητώντας την ελευθερία από τα κνώδαλα. Στο limbo αυτός που διαπράττει τις φρικαλεότητες ανήκει στα απόκρυφα που θα ανακαλύψει ο ιστορικός του μέλλοντος. Μετά τον χοντρό πρωθυπουργό έχουν κρύψει και την αδέξια αγελάδα που εξάπτει την τάξη καταστολής. Ήταν η μοναδική παραφωνία στην αποφατική πολιτική τους. Η φρικαλεότητα είναι θορυβώδης από μόνη της και δεν χρειάζεται τα μουγκανητά της αγελάδας.
lc.gif
Και να φανταστείς είμαι ακόμα στην αρχή.

A bientôt!

9 Ιανουαρίου, 2007

Real-life issues: Αυτός είναι ο λόγος που με αναγκάζει να σας αποχαιρετήσω φίλοι μου για το προσεχές χρονικό διάστημα. Ελπίζω να καταφέρνω να ξεκλέβω λίγο χρόνο για να επανέρχομαι. Θα τα ξαναπούμε σύντομα.

jikatabi.jpg

ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΜΕΡΕΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ!

22.jpg

Ο 20ος αιώνας εξέθρεψε ένα πλήθος αντιπαλοτήτων και συγκρούσεων. Παράλληλα αποτέλεσε κοιτίδα της κοινωνικής κατασκευής των ταυτοτήτων που καθορίζουν τον τρόπο της κοινωνικής και ατομικής δράσης μέχρι σήμερα. Στο κοινωνικό πεδίο αναδείχθηκαν οι ταυτότητες του κοινωνικού φύλου. Η επικρατούσα κουλτούρα αποκαλεί τον 20ο αιώνα ‘αιώνα της γυναίκας’, σε μια απόπειρα διασκέδασης των λοιπών ταυτοτήτων, αλλά και οριοθέτησης της κοινωνικής δράσης στα στενά πλαίσια των ταυτοτήτων. Έτσι ενώ γίνεται τόσος λόγος για την ετερότητα, ο μητροπολιτικός ακτιβισμός θεωρεί σχεδόν παράπτωμα την ενασχόληση με ζητήματα πέραν της εκάστοτε ταυτότητας και υποκειμενικότητας του ατόμου. Η κατάκτηση των μορφωμένων αστών, διαμέσου του ρομαντισμού, του δικαιώματος να αγωνίζονται για σκοπούς πέραν του στενού κύκλου συμφερόντων τους τώρα αποτελεί ένα σπάνιο όνειδος, όταν καταφέρνει να ξεπερνά τις συμπληγάδες της φιλανθρωπίας. Αν στο κοινωνικό πεδίο αναζητήθηκε μια πολιτική του συναισθήματος όπως εκφράζεται από τα στερεότυπα του θηλυκού, ένα καθαρό συναίσθημα τρόπον τινά, ο ανορθολογισμός στις διεθνείς σχέσεις αφέθηκε στον κληρονομημένο αρσενικό συναισθηματικό κόσμο της θρησκείας. Μιας θρησκείας μετά τον προτεσταντισμό βέβαια, ήτοι μιας θρησκείας – οικονομίας. Οι θεωρίες περί θρησκευτικών συγκρούσεων όπως αυτή του Χάντινγκτον αποτελούν προαναγγελίες – προκαλύμματα μιας διηπειρωτικής παραπλάνησης. Είναι μια καρτ βιζίτ άνευ διαπίστευσης.

16.jpg

Η επόμενη μεγάλη σύγκρουση έχει εκκολαφθεί στη μήτρα των κοινωνικών φύλων, αν και αποστασιοποιείται από αυτή. Η καπιταλιστική απομύζηση σκηνοθετεί: οι δήθεν θρησκευτικές συγκρούσεις δίνουν τη θέση τους σε μια οικολογική δυστοπία, απότοκο της συνεπούς και συστηματικής κατασπατάλησης και εμπορευματοποίησης των φυσικών πόρων. Σε αυτή τη σκηνή εκδραματίζεται η μάχη για το νέο διακύβευμα: τη νεότητα. Η εργαστηριακά υποστηριζόμενη μακροβιότητα καμώνεται τα νιάτα, κρατούσα την εξουσία να ποινικοποιεί την αληθινή έκφανση της νεότητας. Τα παιδιά έχουν απωλέσει τα δικαιώματά τους και λογίζονται μόνο ως συμφέρουσες επενδύσεις, plug ins στα εγώ των γονέων τους.

33.jpg
Επιστροφή στο μέλλον. Ο φεμινισμός στη νέα χιλιετία εξαντλήθηκε κάπου μεταξύ Sex & The City και Αλμοδοβάρ. Αντιποίηση στοχασμού. Η γυναίκα δεν υπάρχει σίγουρα κύριε Λακάν. Ειδικά στην Ελλάδα, σήμερα. Νομικά και πολιτικά υφίσταται μόνο σαν μια σκύλα σε οίστρο: όσο μπορεί να γεννοβολάει για να γίνει πολύτεκνη και να της πλένουν νυχθημερόν το κεφάλι με το ιδεολόγημα του μητρικού φίλτρου. Όχι τυχαία. Η διαμάχη είναι ανάμεσα στο βιολογικό και το πολιτισμικό. Οι νεοφιλελεύθεροι θέλουν τον άνθρωπο ζώο των ενστίκτων μόνο πέραν του βασιλείου των ενστίκτων. Η υποστασιοποίηση του μητρικού φίλτρου το καθιστά ιερό. Η γυναίκα δένεται σαν μοίρα με τον απόγονο. Κανένα εγώ δεν είναι άγραφο πια, μόνο φορτώνεται τις αποσκευές των ενηλίκων. Έτσι ο απόγονος εγκλωβίζεται οριστικά στο καθαρτήριο ανάμεσα στο φαντασιακό και το συμβολικό, ανίκανος είτε να ασπαστεί το προαιώνιο νανούρισμα της μητέρας είτε να γράψει λυσιτελώς το όνομα του πατέρα. Οι συμβολοποιήσεις μένουν μετέωρες. Η επικοινωνία αδύνατη. Ο καθρέφτης όχι μόνο διαφεύγει του ενδεχομένου σπασίματος, αλλά θολώνει από τα απεικάσματα ευπρεπισμού της φύσης. Εδώ κείτεται η σχιζοφρένεια. Η σχιζοφρένεια είναι συστατική συνθήκη της παρούσας οργάνωσης της ζωής.

25.jpg
Δύο πρόσφατες τηλεοπτικές εικόνες:

Οι φυλακισμένες μητέρες εξαναγκάζουν σε εγκλεισμό τα τέκνα τους υπό την υπερβατικότητα του ρόλου της βιολογικά καθορισμένης τροφού. Ο υπουργός χαίρει και φωτογραφίζεται μαζί τους (όχι με τα τέκνα καθώς η εικόνα είναι πιο απρεπής από τα σίδερα της φυλακής).

Κάποιοι πατέρες στην επαρχία υιοθετούν το αμοραλιστικό οικονομικό μοντέλο των προτύπων τους. Τα παιδιά είναι μια προσοδοφόρα επιχείρηση μέσα στην ανέχεια. Οι επιθυμίες των ενηλίκων (σεξ και χρήμα) είναι ο σκοπός. Το παιδικό κορμί είναι το μέσο. Τόσο απλά. Αν δε τα πουλούσαν στον παιδεραστή θα τα πουλούσαν στο κράτος για κάποιο επίδομα πολυτέκνων. Είναι και αυτό μια μορφή της ιδιωτικής πρωτοβουλίας στην οικονομία. Όταν μεγαλώσουν θέλουν να τα δουν σαν τα πρότυπά τους: πρωθυπουργούς και διευθυντές τραπεζών.

19.jpg
Ποιος μπορεί να συζητήσει για υιοθεσίες εκτός γάμου και μονογονεϊκότητα στα πλαίσια αυτής της πολιτικά υποστηριζόμενης νόσου;

17.jpg

Σχεδόν υπάρχει…

Σαν φούγκα χωρίς μαέστρο

4 Ιανουαρίου, 2007

 

akouw.jpg

 

[Ακούω δυο καρδιές μέσα στο στέρνο μου Η μια τραβάει στα μινόρε Κι η άλλη στα ματζόρε Θαρρώ πως πρώτη παίζει η ματζόρε Κι η άλλη καρδιά δεν είναι Μόν’ είναι ο νους μου ο βαρύς απ’ τα πολλά Λες κι η κατεβασιά του χειμώνα Έκανε αίμα το μυαλό Δάκρυ τη μύξα Ακούω δυο καρδιές να χτυπούν σαν μια Που πάει να με τρελάνει Σαν φούγκα χωρίς μαέστρο]