So if i can shoot rabbits, then i can shoot fascists

Νοέμβριος 22, 2006

Ανακεφαλαίωση:

‘Τελικά ο ξυλοκοπηθείς φοιτητής δεν ήταν αντιεξουσιαστής, απλά θύμα της περίστασης. Αν ήταν θα άξιζε να τον σκοτώσουν στο ξύλο τα παλικάρια της αστυνομίας.’

‘Τελικά η βουλγάρα βιασθείσα ήταν σημαιοφόρος από οικογένεια. Αν ήταν καμιά μπαρόβια καλά θα έκαναν τα παιδιά μας να το σκίσουν το βρωμόμουνο.’

‘Τελικά ο Ed Murrow δεν ήταν κομμούνι. Αν ήταν θα έπρεπε να κρεμαστεί παραδειγματικά στο Central Park.’

gn.jpg

Αυτό που με φοβίζει δεν είναι ο προφανής φασισμός της προαιώνιας δεξιάς, αλλά οι κερκόπορτες που ανοίγουμε όταν τη θέτουμε στη θέση του ισότιμου συνομιλητή μας. Είναι η στιγμή που νομιμοποιείται από εμάς τους ίδιους να αναζητήσει μητρώα φρονημάτων και να καρατομήσει κατά βούληση.

Δεν αναζητώ καμία παραίτηση. Δεν αναζητώ καμία ευθιξία. Θα ήταν αστείο κάτι τέτοιο. Από ποιόν; Δεν υπάρχει, δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει η γέφυρα.

Καληνύχτα και καλά μυαλά (γιατί η τύχη ταιριάζει στους μοιρολάτρες)

ks.jpg

If you tolerate this your children will be next – Manic Street Preachers

……………………………………………………………………………………………………

…………………………………………………………………………

……………………………………………………..

……………………………………

……………..

9 Σχόλια “So if i can shoot rabbits, then i can shoot fascists”

  1. Oneiros Says:

    Αυτό το τραγούδι είναι ο ύμνος της εποχής μας, μου φαίνεται. Μόνο που επειδή «οι εξελίξεις τρέχουν», θα προλάβουμε να λουστούμε κι εμείς τα χειρότερα πριν τα παιδιά μας.

  2. divebomb djingle Says:

    Circumventing circuses,
    Lamenting in protest,
    To visible police,
    Presence sponsored fear,

    Battalions of riot police,
    With rubber bullet kisses,
    Baton courtesy,
    Service with a smile

    They like to push the weak around

  3. chaca-khan Says:

    έχεις δίκιο. αυτά σκεφτόταν ίσως και το παιδί. άρα πρέπει να γίνει κάποτε κάτι το αποστομωτικό


  4. εξαιρετική η επιλογή του τρακ των μάνικ

  5. Angelito Says:

    Σα’ να ‘χεις δίκιο φίλε!…


  6. Είδα παρασκευή βράδυ στο Tv5 τον Λε Πεν σε πάνερ να κουβεντιάζει περι αστυνομικής βίας στη Γαλλία. Δεν χρειάζεται να πω τι ξεστόμισε. Στέκομαι μόνο στους «Ρουαγιάλ» σοσιαλιστές και στην στάση που κράτησαν στην κουβέντα, λες και μιλούσαν με τον Έκο: συγκατάβαση, ηπιότητα, μετριοπάθεια, «ναι μεν, αλλά…».

    Mου ΄ρθε στο μυαλό η ακόλουθη στιχομυθία:

    Ι -:Has anybody read that Nazis are gonna march in New Jersey? Y’know, I read this in the newspaper. We should go down there, get some guys together, y’know, get some bricks and baseball bats and really explain things to them.

    P -: There is this devastating satirical piece on that on the Op Ed page of the Times, it is devastating.

    I-: Well, a satirical piece in the Times is one thing, but bricks and baseball bats really gets right to the point.

  7. raresteak Says:

    Σας ευχαριστώ όλους για το feedback
    @ divebomb djingle
    respect @ SOAD
    @ οι σκιές μιλάν
    Και εγώ σκεφτόμουν ένα πιο ‘(αντι)διανοουμενίστικο’ κομμάτι από το Notre Musique του Godard, όπου λέει πως οι βιβλιοθήκες και οι διανοούμενοι είναι επικίνδυνοι σήμερα. Η φυσικοποίηση της διαλεκτικής γεννά όλα αυτά τα τέρατα. Η βία που ασκεί ένας θεσμός τίθεται πια στο απυρόβλητο. Εκεί γίνεται και όλη η λεπτοδουλειά της λογοκρισίας σήμερα: στον κώδικα, στη γλώσσα, στον θεσμό.

  8. Rodia Says:

    Οπότε, μάλλον χρειάζεται να μιλούν όχι μονάχα οι λέξεις αλλά και οι εικόνες.
    (αν και μέχρι πριν λίγα χρόνια είχα τις ενστάσεις μου για τις εικόνες ωμής βίας)

  9. maroulitaaa Says:

    τι να πω; Respect. Ειδικά για το συνδυασμό με το τραγούδι 🙂


Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: