Α Ν Ω Ν Υ Μ Ο Ι

Νοέμβριος 20, 2006

 

Τη μέρα εκείνη που θα σε συμπονέσω

Εκείνη τη μέρα να φοβάσαι

Τότε θα έχω παραιτηθεί από την ανθρώπινη οργή

Και θα έχω γίνει θεός ή τέρας

Μονάχος με γαλήνια εποπτεία

Και βαθύς

Και δυνατός

Και μονάχος

 

Τη μέρα εκείνη ο αναχωρητής θα σβήσει τα ίχνη του γυρισμού

Που όλο αχνοφαίνονται κι όλο χάνονται

Αυτοπαθής συμπόνια

 

Μέχρι τότε θα ζούμε στα κάτουρα και στα σκατά

 

dream.jpg

7 Σχόλια “Α Ν Ω Ν Υ Μ Ο Ι”


  1. Θεός = Τέρας, αλλά τί πειράζει;

    Τη μέρα εκείνη…

    την περιμένω…

  2. Rodia Says:

    «Ωρα λύπης, πόρτα λήθης»
    (κάποτε είχα γράψει κάπου)

    ή «ο οίκτος εξομοιώνει τον άνθρωπο με το Θεό» -και τον απομακρύνει από τους άλλους ανθρώπους..
    (αγαπώ τους ανθρώπους, για τούτο δεν δίνω ελεημοσύνες)

    Ερεθιστικό το ποστ σου!:-) ευχαριστώ

  3. Angelito Says:

    Υπόκλιση!:)
    (και καλή εβδομάδα!)

  4. Άβατον Says:

    Όταν παραιτηθείς από την ανθρώπινη οργή μόνον Θεός μπορείς να είσαι

  5. raresteak Says:

    feels great among unknown friends…
    🙂

  6. onomatodosia Says:

    apaisiodo3o ligo?
    wraio omws.


Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: