They dreamt of immaculate living room interiors drawn from glossy magazines

Νοέμβριος 4, 2006

 

 

11.gif

Ακριβώς όπως ο American Psycho θαύμαζε τις γυαλισμένες 80s παραγωγές και σκότωνε τους κατόχους αψεγάδιαστων business cards, έτσι και ο σύγχρονος ματσωμένος συρφετός έχει πλάσει ένα σημαίνον για να ντύσει ένα αντίστροφο σημαινόμενο: την αισθητική ως ιμάτιο της ασχήμιας. Για να είμαστε πιο ακριβείς, όχι ιμάτιο αλλά σάβανο για κάτι από καιρό νεκρό. Τα πλαστικά ταμπλώ των αυτοκινήτων επενδύονται με περισσότερη λίμπιντο απ’ ότι οι απότοκοι ανορεξικοί γοφοί της γυναίκας του. Αυτή συντηρεί τους διαφημιστές αγοράζοντας όλα τα περιοδικά που θα της πουν πως ποτέ δε θα γίνει αυτό που της λένε να γίνει. Τα παιδιά τους είναι κληρονόμοι αυτού του πακέτου αισθητικής ως ανιστορικού has always been, όπου θα εκτραφούν οι μισαλλοδοξίες, η αδιατάρακτη ιεραρχία, η ανισότητα, η υποτέλεια και η αδιαμαρτύρητη συναίνεση.

23.jpg

Το home improvement τείνει να κατακτήσει τις κυριακάτικες των 3 ευρώ και αδιαμφισβήτητα ο μεγαλοαστικός επαρχιωτισμός εγχέεται μεθοδικά στις υποδοχές μέχρι και των δυτικών προαστίων. Ακόμα και οι πεθερές οικονομικών μεταναστών αποκηρύσσουν τα συνοικιακά μασίφ ορνιθοσκαλίσματα που ονειρεύονται τους λουδοβίκους, και αποδέχονται να ακουμπήσουν τα σεμεδάκια τους στους καπλαμάδες του IKEA. Η οικονομική στενότητα τους βάζει νερό στο κρασί της αρχοντιάς τους. Ωστόσο, όλα αυτά τα καινοφανή δεν έχουν περάσει τη δοκιμασία του χρόνου. Τότε ίσως οι πεθερές θα αντιληφθούν πως οι αντοχές των νέων φτηνών επίπλων εκτείνονται περίπου ως τα πέντε χρόνια που κατά μέσο όρο χρειάζεται ένα κοινωνικά κινητικό gay ζευγάρι για να μετακομίσει σε καινούργιο διαμέρισμα που θα συνοδεύσει με ανανεωμένους καπλαμάδες και κουταλί industrial φαντασιώσεις από κονιορτοποιημένο ατσάλι.

32.jpg

6 Σχόλια “They dreamt of immaculate living room interiors drawn from glossy magazines”

  1. the_return Says:

    Πολύ καλό κείμενο με τις απόψεις του οποίου συμφωνώ (απόλυτα).

    Να υποθέσω, ωστόσο, ότι η αισθητική εδώ γράφεται σκοπίμως (και σωστά βέβαια) με μικρό άλφα έναντι της Αισθητικής;

    Υποσημαίνοντας έτσι την έκπτωτη και πλήρως αλλοτριωμένη έννοια που αποκτά σε διαργασίες όπως οι αναγραφόμενες εν κειμένω;


  2. Η χρήση του παραδείγματος των εφημερίδων και των περιοδικών γίνεται αντιληπτή.
    Αυτή των χαμηλών οικονομικών στρωμάτων, σκληρή κι άδικη νομίζω.
    Εκτός αν έχεις κατα νου κάτι που δεν αντελήφθην.

    Φιλικά

  3. Gilletina Says:

    http://www.greatoceanliners.net/iledefrance.html
    http://www.greatoceanliners.net/normandie2.html

    Κάποτε υπήρξε το γνήσιο ώσπου τούμπαρε στο λιμάνι της χώρας των… να μην πώ να μην πώ…

  4. adamo Says:

    Το home improvement τείνει να κατακτήσει τις κυριακάτικες των 3 ευρώ

    Φυσικά! Εμπορεύονται όμορφες(;) και μη πρακτικές εικόνες. Οι περισσότερες από αυτές τις συνθέσεις υπάρχουν για να ελκύσουν το μάτι, αλλά δεν είναι καθόλου πρακτικές για να ζεις με αυτές.

    Πουλάνε όμως. Και το κυριότερο πουλάνε χαρτί. Γιατί το προϊόν που πουλιέται είναι το χαρτί, όχι το περιεχόμενο. Εάν υπήρχε περιεχόμενο, δε θα είχε την ανάγκη των συνοδευτικών. Υπό αυτή την ένοια, οι αθλητικές εφημερίδες δεν εξαπατούν το κοινό τους, μια και του δίνουν αυτό που ζητά, χωρίς συνοδευτικές χαντρούλες.

    Ακόμα και οι πεθερές οικονομικών μεταναστών αποκηρύσσουν τα συνοικιακά μασίφ ορνιθοσκαλίσματα που ονειρεύονται τους λουδοβίκους, και αποδέχονται να ακουμπήσουν τα σεμεδάκια τους στους καπλαμάδες του IKEA.

    Αν οι επιλογές τους είναι αυτές οι δύο, τι μπορούν να επιλέξουν; Το τίποτα;

    Έχω αγοράσει από τους καπλαμάδες του ΙΚΕΑ, αλλά το σπίτι μου δεν έχει καμία αισθητική τύπου ΙΚΕΑ.

    Το βασικό στην επιλογή είναι να μην είναι φτηνή (αισθητικά, όχι οικονομικά).

  5. raresteak Says:

    @ the_return

    Δεν έχω προβεί (ακόμα) στην οριστική εικονοκλασία της σύνολης αμφισβήτησης της χεγκελιανής Αισθητικής. Μόνο για μια εκδοχή της ως διαστροφή μιλάω εδώ. Σωστή η διάγνωσή σου λοιπόν περί αισθητικής με μικρό ‘α’

    @ σκιές

    Αυτό που είχα στο νου μου είναι πως τώρα που η λαϊκή κουλτούρα έχει λόγω συνθηκών εκλείψει για χάρη μιας άνωθεν εκπορευόμενης μαζικής κουλτούρας, οι υποδοχές των πρώην φορέων της πρώτης γίνονται ο καρνάβαλος της δεύτερης. Μια ακόμα μορφή εξαπάτησης και υφαρπαγής των χαμηλότερων από τις υψηλότερες τάξεις είναι και η αισθητική. Η ασχήμια προέρχεται από το παράταιρο. Ένα έπιπλο ΙΚΕΑ δεν είναι άσχημο από μόνο του. Ίσα ίσα αντικατοπτρίζει αρκετά πιστά την υλική συνθήκη μας, και με αυτό τον τρόπο είναι η επιτομή του μοντερνισμού (συγχρονία). Όταν το σεμεδάκι κάτσεί πάνω του όμως γενιούνται τα ερωτήματα περί του ποιά υποκείμενα μπορούν να διαχειριστούν αυτό τον μοντερνισμό.

    @ Gilletina

    Υπέροχα τα link σου. Είναι αυτό που ονομάζω ‘ολόπλευρο μοντερνισμό’, αυτόν που ανταποκρίνεται όχι μόνο στις λειτουργίες του σώματος άλλά και της ψυχής. Αυτό το τελευταίο μάλλον χάλασε και τους φίλους μας τους αμερικανούς που κατέστρεψαν ένα αριστούργημα όπως ήταν το Normandie. Και μετά μιλούν για τους ταλιμπάν…

    @ adamo

    Προσυπογράφω την παρατήρηση περί χαρτιού και περιεχομένου. Η απάντηση στον/στην σκιές ταιριάζει και στις δικές σου παρατηρήσεις.
    Μου φαίνεται σχεδόν απίθανο να μην υπάρχει ένα αντικείμενο ΙΚΕΑ σε κάθε σπίτι. Και έγω έχω τιμήσει τους καπλαμάδες, απλά δεν ακούμπησα πάνω τους ούτε σεμεδάκια (εξαστισμός της παράδοσης) ούτε τις επιθυμίες μου (φετιχισμός του εμπορεύματος). Αντιλαμβάνομαι πως με τον ίδιο περίπου τρόπο αξιοποίησες τις καταπληκτικές προτάσεις αυτής της αλυσίδας καταστημάτων


  6. Eντάξει.
    Δεκτό έτσι,
    γιατί ήμουν έτοιμος να ρωτήσω κατά πόσο μια λαϊκή οικογένεια μπορεί να αντέξει οικονομικά έναν καναπέ ή τραπεζάκι της Εileen Gray για παράδειγμα.

    Ευχαριστώ για την κατατοπιστική διευκρίνηση


Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: