Κυβερνητική σκατολογία

Νοέμβριος 2, 2006

Έγραφα πριν από λίγες μέρες για την επαγγελματική διαστροφή και τον ιδρυματισμό των δημοσιογράφων, καθώς και για την προσκόλλησή τους στη θεσμική γραφειοκρατία των εκδοτικών συγκροτημάτων. Τα αντανακλαστικά του κ. Ρουσόπουλου ήρθαν προς επίρρωση των λεγομένων μου. Παλιά δημοσιογράφος και τώρα κυβερνητικός εκπρόσωπος των εκδοτών στην ιδιότυπη κορπορατική ολιγαρχία μας, δεν θα μπορούσε παρά να χλευάσει την αποκεντρωμένη γραφή του διαδικτύου. Και μόνο ένα ισχυρό σύνδρομο καταδίωξης, φαινόμενο που συναντάται συχνά σε παραπαίουσες αυτοκρατορίες και αυλικούς εν πανικώ, θα μπορούσε να αιτιολογήσει την σκατολογικού τύπου εφευρολογία του. Από πού αντλεί το παράδειγμά του ο κ. Ρουσόπουλος; Ειδικά στην ελληνική περίπτωση, η περιγραφή για bloggers με μεγάλη επιρροή που διαδίδουν ψέματα από την τηλεόραση (μήπως μας μπλέκει με τηλε-ευαγγελιστές;) σε αντιπαράθεση με την υπαρκτή δημοσιογραφική δεοντολογία (;;;) είναι αδιαμφισβήτητα αποκύημα φαντασίας. Στο μόνο πρόσφατο τρανταχτό παράδειγμα παγκοσμίου βεληνεκούς που ήρθε στο μυαλό μου διαβάζοντας τα απίθανα ανεδαφικά του πρώην δημοσιογράφου, οι ρόλοι ήταν ανεστραμμένοι:

Ο πολεμικός Λίβανος των δημοσιογράφων (courtesy of Photoshop)

lebfake.jpg

Ο πολεμικός Λίβανος των bloggers

leb.jpg

«we have a problem with bloggers who spread lies through television»

rous.jpg

μάλιστα