Η συμπαράστασή μας προς τον κ. Τσιπρόπουλο, έναν Κ που βρίσκεται αντιμέτωπος με την δίκη της δικής μας υπερπραγματικότητας, είναι βέβαιη. Ωστόσο, μετά από τόσα λόγια και υποθέσεις ακόμα δεν κατάλαβα αν μιλάμε για τον ασθενή ή την ασθένεια, τον κλέφτη ή τα κλοπιμαία, τον τρομοκράτη ή την τρομοκρατία. Αυτό που με φόβισε περισσότερο είναι οι θριαμβολογικού χαρακτήρα διατυπώσεις περί διάκρισης στην ανοησία και την φαυλότητα των ελληνικών διωκτικών αρχών -πρώτοι στο κάπνισμα, πρώτοι στα δυστυχήματα, τρίτοι στην τυφλή διαδικτυακή καταστολή μετά την Κίνα και τη Σιγκαπούρη-.Το τεκμήριο ενοχής που εμπεδώνεται στην post 9 /11 εποχή παίρνει το βάπτισμα του πυρός (με αρκετά διαφορετικό τρόπο από την υπόθεση Φωτίου) και στον ελληνικό διαδικτυακό χώρο της έκφρασης των απόψεων. Οι συγκυρίες έφεραν τον κ. Τσιπρόπουλο με το υλικό στα χέρια του και αυτό τον καθιστά ένοχο κατά τις θαυμάσιες σοφιστικές συναγωγές των θιασωτών της νέας κατάστασης. Οι θιασώτες, τα φρικτά υποκείμενα αυτής της υπόθεσης είναι ο μηνυτής -ανίκανος για αναζήτηση διευκρινήσεων μεταξύ πολιτών και άμεσα αναφερόμενος στην εξουσία- και οι αρχές που ασκούν την τυπολατρική γυμναστική της εύρεσης ενός οποιουδήποτε αποδιοπομπαίου τράγου που θα αποκαταστήσει έναν υποτιθέμενο (;) κύκλο αδικίας. Τα ερωτήματα που μένουν αναπάντητα επιτείνουν ένα κλίμα καχυποψίας και καταλύουν τη δυνατότητα συνδιαμαρτυρίας εκ μέρους των λοιπών ιστολόγων:

Γιατί διασύρεται η ταυτότητα ενός προφανώς αθώου ανθρώπου, και ταυτόχρονα δεν γνωρίζουμε την ταυτότητα του μηνυτή αλλά και του ιστολόγου έναντι του οποίου θα έπρεπε να κάνει την αγωγή ο πρώτος; Ακόμα και μετά την ενδεχόμενη αποκατάσταση του δικαίου ο κ. Τσιπρόπουλος και μόνο αυτός θα έχει λουστεί όλη την μικροπρέπεια των υπευθύνων.

Μήπως η επιλογή ενός αποδιοπομπαίου τράγου αποπροσανατολίζει από τον πυρήνα της καταπάτησης της ελευθερίας της έκφρασης; Είναι ο ανθρωπιστικός μηχανισμός που εν θερμώ μας κάνει να συντρέξουμε και να θεραπεύσουμε τον ασθενή αγνοώντας πως οφείλουμε να κοιτάμε στα ίσα την ασθένεια που τον έριξε κάτω.

menezes_narro.jpg

το πρόσωπο του τρομοκράτη ή το πρόσωπο της τρομοκρατίας; Του έμοιαζε και του ρίξαμε στο ψαχνό. Η αλήθεια είναι πως δεν του έμοιαζε και τόσο αλλά ήταν μια καλή ευκαιρία

Η παρούσα κατάσταση τελικά δρα ενάντια στον ανώνυμο για την ώρα ιστολόγο, και ευρύτερα ενάντια στην δυνατότητα όλων μας να μιλήσουμε ελεύθερα για τις απόψεις και τις ιδέες μας. Με την δικαίωση του κ. Τσιπρόπουλου θα απομείνουμε με έναν μηνυτή και έναν ιστολόγο που πιθανότατα θα συγκεντρώσει την οργή που θα έχει καλλιεργήσει η άδικη αγωγή. Ο ιστολόγος θα καταστεί ο νέος αποδιοπομπαίος τράγος και αυτή τη φορά αυτοί που θα κινήσουν ερήμην τους τον μηχανισμό του εξιλαστήριου θύματος θα είμαστε εμείς οι ίδιοι, θύματα της ελλιπούς πληροφόρησης. Τελικά θα είναι σαν να αναζητούμε την αυτολογοκρισία μας ως βάλσαμο, την ώρα που η δικαιοσύνη θα επανεκτιμά τις περιστάσεις και τα κέρδη της. Η υπόθεση δεν θα πρέπει να περιοριστεί σε μια δικαίωση των φύσει ουδέτερων ευρετηρίων σε βάρος των φύσει μη ουδέτερων ιστολογίων, ώστε τελικά να ουδετεροποιηθούν όλα γλυκά και ανώδυνα.

Μήπως είναι η ώρα ο εν λόγω ιστολόγος να παρουσιαστεί και να συμπαρασταθεί ανοιχτά και ουσιαστικά στον κ. Τσιπρόπουλο; Τότε η ηθικά επιρρεπής θέση του θα έχει εν μέρει δικαιωθεί. Είναι ο μόνος τρόπος να διασωθεί από το δικό του σύρσιμο στην μολυσματική βία του εξιλασμού.

Ίσως είναι δική μας ευθύνη να υπογράψουμε με τις διαδικτυακές μας ταυτότητες ένα κείμενο διαμαρτυρίας για την δίωξη. Έτσι θα δικαιώσουμε και την δύναμη του μέσου που χρησιμοποιούμε που δύναται να γίνει έρμαιο κάθε επιφανούς δημοσίου προσώπου.

Ωστόσο, μένει να παρακολουθήσουμε την υπόθεση και κυρίως να διαβάσουμε το κείμενο που προκάλεσε αυτή την αναταραχή ώστε να διαμορφώσουμε μια δίκαιη άποψη.

trojan-horse.jpg

Δικάζεται ο Δούρειος Ίππος

Τι θα γίνει όμως με αυτά που κρύβει στη κοιλιά του;