Elliott Smith (1969-2003) [a fond farewell to a friend who couldn’t get things right]

Οκτώβριος 21, 2006

elliottsmith.jpg

Σαν σήμερα πριν από τρία χρόνια αποφάσισε να παραδοθεί στην απαισιοδοξία που επιβάλλει στον ποιητή η σύγχρονη ζωή. Ο ρομαντισμός της αυτοχειρίας είναι μια εφεύρεση των παχύδερμων. Μια μηχανή απόλυτα εμπορεύσιμη, ιδιαίτερα όταν φύεται στο μυθολογικό σύμπαν της rock κουλτούρας, εκεί όπου θα συναντήσει τους πιο ευαίσθητους δέκτες της εποχής με στόχο να τους εξοντώσει. Για το υποκείμενο της αυτοχειρίας η κατάσταση δεν είναι καθόλου ρομαντική, απλά σκατένια.

Ο Elliott ήταν πριν απ’ όλα ποιητής. Ποιος είναι ποιητής; Αυτός που καλείται να σηκώσει όλο το βάρος του κόσμου. Αυτός που απέναντι στον κατατρεγμένο δεν νιώθει συμπόνια, αλλά συγγένεια. Ή πιο αφοριστικά, κατά Πετρόπουλο, ποιητής είναι αυτός που η σύγχρονη κατάσταση τον αναγκάζει να αναπνέει από την κωλοτρυπίδα του.

elliott.jpg

Elliott Smith | In memoriam: roman candle (1994) needle in the hay (1995) angeles (1997) bottle up and explode! (1998) happiness (2000) a fond farewell (2004)

Αρέσει σε %d bloggers: