Η εκλογή του Ν από την προνομιακή μειοψηφία: Η αιώνια επιστροφή του πολιτικού απωθημένου

Οκτώβριος 17, 2006

 

komfouzio.jpg

Την επόμενη φορά που θα σπαταλήσεις μισή ώρα στα ηρωικά στενά της Κυψέλης και του Παγκρατίου για να βρεις μια θέση στάθμευσης, αναλογίσου πόσοι χωρούν στις δημοκρατικές πλειοψηφίες τους. Πώς γίνεται στον ολυμπιακό δήμο όπου είναι εγγεγραμμένοι περίπου 600 χιλιάδες να μη βρίσκεις μια θέση να αφήσεις το αυτοκίνητό σου;

tso1.jpg

Μετά θα σκεφτείς τους ετεροδημότες που σε παγκόσμια πρωτοτυπία αντί να εκλέγουν για τον τόπο που διαμένουν, αποφασίζουν για τους γέρους που άφησαν πίσω. Μια ιδιόρρυθμη αναστροφή της κηδεμονίας και έφτασες στο 1 εκατομμύριο.

tso3.jpg

Τότε θα ξανασκεφτείς και θα θυμηθείς τους μετανάστες που κατοικούν στη no mans land του κέντρου. Θαμμένοι στο ασυνείδητο της πολιτικής που τους χρειάζεται αλλά τους αρνείται. Τους χρειάζεται ως γυμνή ζωή, απεκδυόμενους πολιτικών δικαιωμάτων μόνο σαν σώματα του άχθους.

metan.jpg

Μα αυτή η πόλη το έχει ξαναζήσει αυτό στην επονομαζόμενη κλασική δημοκρατία των δούλων. Τότε χωρίς προφάσεις και με την ασφάλεια και την τιμή μιας στάμπας, τώρα always on the run. Αν και καλά κρυμμένοι στα παράνομα λαγούμια τους θα τους μετρήσεις τουλάχιστον 300 χιλιάδες. Μα και στους 600 χιλιάδες εγγεγραμμένους θα βρεις κάποιους μετανάστες / ετεροδημότες . Τους εμιγκρέδες των βορείων προαστίων. Αυτούς τους βέρους αθηναίους που η όψιμη αντιπαροχή ή κάποια κατάφαση στο μεταψυχροπολεμικό γίγνεσθαι τους έφερε στη παραμεθόριου της Εκάλης, του Διόνυσου και της Δροσιάς. Το εκλογικό δικαίωμα στον γενέθλιο δήμο είναι ένα αποικιοκρατικό τρόπαιο που χρησιμοποιείται ως χαιρετισμός στη μεγάλοαστική τάξη που άφησαν πίσω τους. Ιδανικό αντικείμενο αυτού του χαιρετισμού είναι συνεσταλμένα ή φιλόδοξα παιδιά της δεξιάς που πνίγουν στις βιεννέζικες ονειρώξεις τους μια Αθήνα που στέκει αναποφάσιστη ανάμεσα στην αμερικανική επαρχιακή κωμόπολη και κάποια εκδοχή της αραβικής πολεοδομικής αναρχίας.

tso2.gif

Το σενάριο δεν άλλαξε και αυτή τη φορά. Έτσι το πραγματικό ποσοστό του περίπου 10% (130.000/1.300.000) διάλεξε ως άλλη βασιλική αυλή τον Νικήτα. Διάλεξε χωρίς εμάς για εμάς. Και ας εθελοτυφλεί στην κυρίαρχη αποχή, στο άκυρο, στο λευκό, στους μετανάστες, στους ετεροδημότες και σε λοιπούς διαμαρτυρόμενους και μη, έχοντες φωνή και όχι.

ludwig3.jpg

Την επόμενη φορά που θα ψάχνεις για πάρκινγκ μπορείς να φαντασιωθείς το Μέτσοβο, εκεί όπου θα περιφέρεται μια σερνική Αφροδίτη με τις γούνες και με μισοσηκωμένο φρύδι θα γίνεται μέντορας ενός μελλοντικού δημάρχου. Αυτός θα ανδρωθεί (sic) πολιτικά με τους ανακτορικούς τρόπους και όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου θα γίνει ένας δύσμορφος Ludwig της παρακμής στο σταυροδρόμι της Σοφοκλέους με την Μενάνδρου.

ludwig.jpg

Εκεί θα επιτηρήσει το σεξουαλικό εργατικό σώμα κάποιου άραβα μετανάστη για να γαλβανίσει την ερωτική αυτολύπησή του και να ατσαλώσει την πολιτική πυγμή του. Είσαι στην Αθήνα και ψάχνεις για πάρκινγκ. Και θα ψάχνεις…και θα ψάχνεις…

ludwig2.jpg

6 Σχόλια “Η εκλογή του Ν από την προνομιακή μειοψηφία: Η αιώνια επιστροφή του πολιτικού απωθημένου”


  1. καθαρή σκέψη και πάντα σε ιστορική κλίμακα.

    [μπράβο ρε αγόρι μου]


  2. Πραγματικά εξαιρετικό.

  3. raresteak Says:

    Σας ευχαριστώ,
    άγνωστοι γνωστοί και φίλοι


Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: