δόντια

Οκτώβριος 2, 2006

Το προϊστορικό κτήνος επιβιώνει στην ποικιλία των ανθρώπινων δοντιών. Στο μονήρες ύστερο καπιταλιστικό αμερικανικό μοντέλο, τα δόντια είναι μια τελετουργική υπόμνηση αυτού που ήταν και που δεν θα είναι πια. Η ευρύτερη διολίσθηση της ζωής στην κατηγορία της αισθητικής εγγράφεται στην ανθρώπινη μουσούδα. Η μετάβαση από το στάδιο του παμφάγου σε αυτό του εικονοβόρου διαγκωνισμού καθιστά τα δόντια μνημεία επιβίωσης. Ο σύγχρονος ανεστραμμένος ορθολογισμός εκφράζεται μέσα από την αισθητική κακοποίηση των στομάτων. Έτσι ενώ τα macdonaldized δόντια θα έπρεπε να ατροφούν και σταδιακά να χάσκουν φαφούτικες οι στοματικές κοιλότητες, στην πραγματικότητα μεταπίπτουν στο κιτς της αισθητικοποιημένης αχρηστίας. Το μοντέλο καθιστά την τροφή μετωνυμικό ταμπού του στοματικού σταδίου. Η ανορεξία δεν χρειάζεται δόντια. Η παχυσαρκία δεν θα έπρεπε να τα χρειάζεται. Ούτε οι προγραμματικές εξεμέσεις. Τα δόντια είναι μια αναστολή για τον στοματικό έρωτα, και ένας κατ’ όνομα ορθολογισμός που θα επικαθόταν στην διαστροφή που θεοποιεί το σεξ θα ήθελε την πανταχού παρούσα ξανθιά πουτάνα να υπόκειται στο ξεδόντιασμα που υφίστανται τα γιουσουφάκια των βαρυποινιτών. Αντ’ αυτών, τα δόντια γίνονται κερδοφόρο αξεσουάρ και επαγγελματικό πλεονέκτημα/φόβητρο για εποφθαλμιούντες συναδέλφους.

Το καλιφορνέζικο χαμόγελο είναι η ασχήμια με ακριβό τίμημα. Στον παλαιό κόσμο οι οδοντίατροι επιλέγουν υποκίτρινες αποχρώσεις και φυσικά σχήματα. Στην απέναντι όχθη όλα πρέπει να είναι πάλλευκα και ορθογώνια. Είναι εκείνο το σημείο όπου η ασχήμια ονομάζεται ομορφιά. Η βλακωδία, η υπεροψία και η αισθητική πενία αγνοούν την ριζική έλλειψη αγωγής τους. Αγνοούν πως η ομορφιά ένας αρχαίου ναού ακολουθεί τις κυρτότητες και την ασυμμετρία ενός φυσικού μοντέλου. Αντίθετα, η αμερικανική αισθητική του extreme makeover, των ορδών wannabe στάρλετ ανά τον κόσμο και της Χριστίνας Ιακωβίδου βρίσκεται σε ένα limbo. Ούτε φυσικά όμορφη όσο ένα δέντρο, ούτε τεχνητά όσο ένα Bauhaus κτήριο. Το μοντέλο αυτό όταν μεταγγίζεται στην ελληνική παρωδία του θεάματος συνοδεύεται από λεκέδες τσιγάρων και καφέ, σε μια grotesque εκδοχή της ψευδαίσθησης.

Εδώ εδράζεται ο αντιαμερικανισμός, όπως τον εκφράζει και ο Αρανίτσης. Είναι η έλλογη άρνηση να απεμπολήσει κανείς τις προαιώνιες ψυχικές δομές στο όνομα ενός κακόγουστου δικτάτορα της ευγονικής και του τεχνητού. Αρνούμαι να παρακολουθήσω την παράκρουση ενός έθνος με αψεγάδιαστα epoxy δόντια.

teet2.jpg

3 Σχόλια “δόντια”

  1. Gilletina Says:

    Δόντια tide-zk, χαμόγελο της λοβοτομής… Νέα τάξη με αισθητική (;) φλωρινιώτη.

    Θα λευκοπυρώσει η Γκιλοτίνα…

  2. Rodia Says:

    Αμάν τι διαβάζω νυχτιάτικα κι έχω οδοντίατρο αύριο!..

  3. raresteak Says:

    κουράγιο Ροδιά…


Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: