No tears for the creatures of the night…

Σεπτεμβρίου 16, 2006

…no tears

444.jpg

aaa.jpg

222.jpg

111.jpg

bbb.jpg

<<<IF>>>THEN>>>|Ένας όχι και τόσο διακριτικός ήρωας|

Η γλώσσα είναι συμβολικό κεφάλαιο, το σημαντικότερο που μπορεί να κατέχει ένας άνθρωπος. Σε πείσμα των βαλτωμένων ημερών μας και σε αντίθεση με το χρήμα (συναλλακτικό κεφάλαιο), τα τελευταία χρόνια διακινείται και ανανεώνεται με μανιώδεις ρυθμούς μέσα στο Υπερκείμενο. Διέπεται από αυτή τη ρευστότητα που στερείται το τρέχον εμπόριο των συγχωνεύσεων, των μεταχρονολογημένων επιταγών και της αναδιανομής στους λίγους. Το σχιζοκείμενο θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για ένα σχιζοεμπόριο, μακριά από τον συντηρητισμό του νεοφιλελευθερισμού.

Αυτός ο συμβολικός πλούτος γίνεται ιδιαίτερα εμφανής όσον αφορά τις ελάσσονες (σε διάδοση) γλώσσες, όπως είναι η ελληνική. Αν παραβλέψουμε τον ισχυρό κώδικα των εικόνων, την αποχαυνωμένη λακωνικότητα, την επιδεικτική φαυλολαλιά και την τάση για ανακύκλωση κειμένων και αναπαραγωγή μιας αγκυλωμένης εξουσιαστικής γλώσσας (τεχνογλώσσα, γλώσσα μηχανής, γλώσσα lobbying), τότε θα φτάσουμε στον πυρήνα μιας πρωτοφανούς ανταλλαγής και εκ νέου ορισμού των λέξεων. Η διαδικασία είναι ζωντανή και παλλόμενη.

Στην εποχή πριν τα blogs (ας πούμε πριν 5 χρόνια), ένα ψάξιμο μιας σχετικά τετριμμένης ελληνικής λέξης σε μια δημοφιλή μηχανή αναζήτησης θα σου επέστρεφε καμιά δεκαριά σελίδες με παραπομπές σε ψευδοεπιστημονικούς ιστότοπους, κάποια εκκολαπτόμενα μεγαλοεκδοτικά portal και στην καλύτερη περίπτωση κάποιες δημοσιεύσεις από fora. Τώρα, ένα μεγάλο ποσοστό από αποτελέσματα σε οδηγεί σε blogs, όχι τόσο πρακτικό γι’ αυτό που ψάχνεις αλλά οπωσδήποτε ενδεικτικό της κατάστασης που περιγράφω. Γι’ αυτό τα blogs έχουν λύσει την ελληνική και άλλες γλώσσες στην συν-άρθρωσή τους στο Υπερκείμενο. Όχι χωματερή λοιπόν, μάλλον πλατεία ή πιάτσα αν θέλετε. Εκεί όπου επικρατεί φιλοκαλία και φιλοσοφία με και άνευ μαλακίας.

a.jpg

Punk the Cunt!

Σεπτεμβρίου 13, 2006

feeling5.jpg

Ο Banksy αποτελεί τον πιο επιφανή εκπρόσωπο του ολοένα και διογκούμενου κινήματος παλιμπαιδισμού στην τέχνη. Το αστικό σημειολογικό αντάρτικό του επαναφέρει μέσα από την παράφραση, το πλιάτσικο και την υποκλοπή την στοχαζόμενη και δρώσα διασκέδαση στο αποπνικτικά ακκιζόμενο περιβάλλον της σύγχρονης τέχνης. Και να μην ξεχνάμε πως από (αυτόν που καμώνεται) τον τρελό και τον μικρό μαθαίνεις την αλήθεια.

paris4.jpg

Η Paris ως spin doctor των νεοφιλελευθέρων

 

Τελευταίο θύμα του είναι η αποθεωμένη μαύρη τρύπα της τρέχουσας παγκόσμιας σκουπιδοκουλτούρας, Paris Hilton. O Banksy παρενέβη με έναν απολαυστικό τρόπο στο περιεχόμενο (;) και το artwork του τελευταίου cd της και τοποθέτησε με τον γνωστό ταχυδακτυλουργικό τρόπο του 500 αντίτυπα της δικής του «ανάγνωσης» στις προθήκες μεγάλων δισκοπωλείων της Μ. Βρετανίας. Στο παρακάτω βίντεο καταγράφεται αυτή η δημιουργική καλλιτεχνική επανοικειοποίηση του νοήματος.

 

 

 

 

To Understand The Killer, I Must Become The Killer

Σεπτεμβρίου 12, 2006

to understand

11.jpg

the killer

21.jpg

I must become

31.jpg

the killer

41.jpg

and I don’t need this violence anymore

51.jpg

but now I’ve tasted hatred I want more

GRAVENHURST|THE VELVET CELL

συμπυκνώσεις

Σεπτεμβρίου 11, 2006

juliette_sade_dutch.jpg

Η βικτωριανή κατάτμηση των φύλων επιβιώνει στις συντηρητικές πατριαρχικές δυτικές κοινωνίες. Ο μαζικός χαρακτήρας αυτών των κοινωνιών επιτάσσει πέραν της κατάτμησης, τις συμπυκνώσεις σε κατηγορίες. Είναι το γνωστό δόγμα του ‘διαίρει και βασίλευε’ στην κοινωνική εκδοχή του. Ενώ το ανδρικό κοινωνικό φύλο έχει πρόσφορες ιστορικές μορφές συμπυκνώσεων όπου μπορεί να διαμορφωθεί και να συμμορφωθεί, όπως ο στρατός και η εργασία -στη παράδοση της αντίστιξης κουβαλητή άντρα – τροφού γυναίκας που παραμένει ακμαία- για την συμμόρφωση του γυναικείου κοινωνικού φύλου στην μαζικότητα έπρεπε είτε να εφευρεθούν νέες συμπυκνώσεις είτε να χρησιμοποιηθούν οι υπάρχουσες του ανδρικού. Η αμειβομένη εργασία αντιστοιχεί στην δεύτερη περίπτωση, βέβαια κακοπληρωμένη προς διατήρηση της (αν)ισορροπίας των φύλων.

spank.jpgg2.jpg

Η πιο επιφανής περίπτωση γυναικείας συμπύκνωσης είναι ο καταναλωτισμός. Επικάθησε στον ρόλο της τροφού νοικοκυράς και πουτάνας, ήδη από την δεκαετία του ’60. Αν κάποιες φορές οι συμπυκνώσεις μοιάζουν να αλληλοδιαπλέκονται -γυναίκες στην εργασία, άντρες στον μικροκαταναλωτισμό- στην πραγματικότητα είναι διαπραγματεύσεις πάντα εκπορευόμενες από την πατριαρχία. Η υστερία και ο παροξυσμός του φύλου θα καλλιεργείται στον στρατό για τους άνδρες και στο Hondos Center για τις γυναίκες. Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, οι πιθανότητες ελευθερίας των κοινωνικών φύλων που ενέπνεε το μυθικό γυναικείο φύλο βαίνουν μειούμενες.

barbara.jpgg1.jpg

spongebob1.jpg

 

Τι συμβαίνει όταν ένα cartoon που απευθύνεται κυρίως σε παιδιά προσχολικής ηλικίας έχει να επιδείξει μεγαλύτερα αποθέματα διανοητικής, συναισθηματικής και κοινωνικής νοημοσύνης από μια κυβέρνηση; Όταν αυτό το cartoon είναι ο Μπομπ Σφουγγαράκης και από την άλλη πλευρά βρίσκονται τα νευρόσπαστα ανδρείκελα της κυβέρνησης Bush, τότε προκαλείται μια δημόσια συζήτηση που ίσως σε κάποιον ανυποψίαστο θα φαινόταν επιφανειακή, αλλά στην πραγματικότητα ψηλαφεί με ένταση  το μαλακό υπογάστριο του διαχρονικού συντηρητισμού που κοχλάζει στο βάθος της αμερικανικής κουλτούρας. Εξάλλου η μαζική δημοφιλής κουλτούρα ήταν ανέκαθεν ο μόνος κοινός τόπος αναφοράς τους.

 

spongebob2.jpg

 

Αναφέρομαι στην διαμάχη που έλαβε χώρα πριν από περίπου έναν χρόνο, αναφορικά με τα πρότυπα που προωθούνται διαμέσου αυτής της τηλεοπτικής σειράς. Κορωνίδα των επικριτών της ήταν η υπόρρητη αλλά σαφής κατά τη γνώμη τους προβολή των ομοφυλοφιλικών σχέσεων ως υγιών εναλλακτικών μορφών οικογενειακής ζωής. Σε μια εποχή όπου οι μονογονεϊκές και οι ανασυνδυαζόμενες οικογένειες αυξάνονται και τα συμβόλαια συμβίωσης μεταξύ πολιτών γίνονται σταθερά αποδεκτά, η προώθηση τέτοιων εικόνων σε μια γλώσσα που κατανοούν και συναισθάνονται τα παιδιά θα φάνταζε αυτονόητο ζητούμενο. Φυσικά, όπως και σε όλους τους άλλους τομείς, η σχιζοφρενής Αμερική αποτελεί προνομιακό ανατροπέα των αυτονόητων.

Ωστόσο, το να τελείωνε η συζήτηση στο πόσο και με ποιόν τρόπο είναι τελικά κολλητοί ο Μπομπ και ο φίλος του ο Πάτρικ θα ήταν εξαιρετικά άδικο. Αυτή η αδικία όμως έγινε και εδώ θα προσπαθήσω να προσχεδιάσω μια συνέχεια αυτής της συζήτησης, πιο ουσιαστική.

Παρακολουθώντας κανείς 2-3 επεισόδια του Μπομπ Σφουγγαράκη θα διακρίνει μια σειρά από ανατροπές και ενδεχομενικότητες. Η υποθαλάσσια πόλη παραπέμπει σε μια ψυχεδέλεια πολύ πιο επεξεργασμένη από αυτή του Κίτρινου Υποβρύχιου των Beatles. Παράδειγμα ανατροπής: τα σαλιγκάρια είναι pets που νιαουρίζουν, ενώ τα αρσενικά έχουν ροζ και τα θηλυκά γαλάζια μάτια. Όλοι οι χαρακτήρες είναι μακράν περισσότερο ανθρωπόμορφοι από οποιαδήποτε αμερικανική κωμωδία τελευταίας σοδειάς.

 

kalamarhs.jpeg

 

Το σπουδαιότερο όμως στοιχείο κατά τη γνώμη μου είναι ο τρόπος κατανομής της αρετής ανάμεσα στους ήρωες. Δεν έχουμε να κάνουμε με μια παραμυθούπολη όπου το καλό και το κακό είναι εμφανώς διακριτά και τελικά το πρώτο θριαμβεύει πανηγυρικά. Οι κακοί στη χώρα του Σφουγγαράκη φέρουν χαρακτηριστικά από την πραγματική ζωή. Ο Καβούρης, ιδιοκτήτης του εστιατορίου της πόλης όπου εργάζεται ο Μπομπ, είναι ένας στυγνός εκμεταλλευτής, καπιταλιστής του χειρίστου είδους. Ο Καλαμάρης, άσπονδος φίλος του Μπομπ και του Πάτρικ και κλασικός μονόχνωτος ανθρωποδιώκτης, είναι ένας υστερόβουλος καιροσκόπος που βυθίζεται κάτω από το βάρος ενός κακώς νοούμενου ορθολογισμού. Και οι μπάτσοι είναι …ψάρια.

kavourhs.jpg

Από την άλλη πλευρά είναι ο Μπομπ. Απόλυτα αφελής, απόλυτα αθώος και απόλυτα ανασφαλής. Τόσο ανασφαλής που πάντα γίνεται υποχείριο των κακών (και των καλών). Τις περισσότερες φορές παπαγαλίζει μαζοχιστικά παραδοχές του πόσο ανάξιος είναι και του πόσο πειθήνιος πρέπει να είναι στους άλλους. Ο Πάτρικ είναι παρόμοιας ψυχολογίας, μόνο πιο μπουνταλάς, πιο βλάκας και λιγότερο εξαρτημένος.

Η ανατροπή σε σχέση με κλασικές παιδικές αφηγήσεις είναι πως η επίλυση της αδικίας δεν συντελείται συμβολικά στον πεπερασμένο χρόνο του τηλεοπτικού προγράμματος ( ο Μπομπ παραμένει πάντα αδικημένος έστω και με ψήγματα ευτυχίας προερχόμενα από το οικείο περιβάλλον του), αλλά κινητοποιώντας έναν μηχανισμό ταύτισης και προβολής στους μικρούς τηλεθεατές, τους εγκαλεί να επιλύσουν τις αντίστοιχες αδικίες στον πραγματικό κόσμο. Με άλλα λόγια, το πρόγραμμα είναι διδακτικό με έναν απροσδόκητα ενεργητικό τρόπο.

gelsomina.jpg

Τολμώντας μια παρακινδυνευμένη σύγκριση θα έλεγα πως ο Μπόμπ τίθεται σε μια αλυσίδα αντιηρώων από το μεγάλο σινεμά των σκηνοθετών. Ο Μπομπ είναι η Τζελσομίνα του Φελίνι. Ο Μπομπ είναι η Κίκα του Αλμοδοβάρ. Η αφέλεια, η βαθιά αγνότητα και η κρυστάλλινη διαφάνεια του χαρακτήρα είναι κάτι που μοιράζονται και οι τρεις. Και οι τρεις κατατρεγμένοι. Και όπως σπαράζουμε με τον χαμό της Τζελσομίνα και πεισμώνουμε για την αδικία της βαρβαρότητας, έτσι και ο Μπομπ μας καλεί να τον σώσουμε από τους κακούς.

kika.jpg

Ένα αγόρι με αρετές που ο πολιτισμός εμμένει να τις θεωρεί θηλυκές. Ένα αγόρι που αναστάτωσε τους συντηρητικούς στην Αμερική λόγω των μαθημάτων ενσυναίσθησης και αλληλεγγύης που δίνει στα παιδία, δύο αρετές που μεθοδικά εκλείπουν από την αναδυόμενη κουλτούρα των αδηφάγων αγορών. Ο Μπομπ είναι αντιοικονομικός. Ο Μπομπ είναι το καλύτερο τηλεοπτικό πρόγραμμα που βγήκε τα 2-3 τελευταία χρόνια.

spongebob-patrick2.jpg

…και 2 λαθροχειρίες ως απότοκα του σχετικού debate.

spongebob-patrick.jpg

There was a boy…

Σεπτεμβρίου 5, 2006

billy5.jpg

Η τέχνη οφείλει να μας φέρει αντιμέτωπους με τις εσωτερικές αντιφάσεις μας. Υποκύπτω στην παγανιστική λατρεία του Billy MacKenzie.

billy4.jpg

Εγώ που αντιπαθώ την ιταλική όπερα, δεν μπορώ να αντισταθώ στη μελοδραματική popera αυτού του drama drag prince.

billy2.jpg

Έζησε όσα χρόνια ακριβώς άντεχε να ζήσει σε αυτό τον καιροσκόπο κόσμο.

billy1.jpg

Έπεσε πολύ χαμηλά. Έπεφτε πολύ χαμηλά. Νάρκισσος στην κοπριά.

billy3.jpg

Και μετά υψωνόταν στο ικρίωμα της υπερβολής και της λάμψης μόνο και μόνο για να κάνει την επόμενη βουτιά του πιο θεαματική.

billy6.jpg

Σε αγαπώ πραγματικά όπου και να είσαι Billy.

Party Fears Two|Beyond The Sun|Pain In Any Language