Εκκολαπτόμενη χούντα

Σεπτεμβρίου 30, 2006

 

bu.jpg

Η ιστορία μας διδάσκει. Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως μια καλύτερη ή χειρότερη εκδοχή, ανάλογα με το πόσο σοβαρά πήραμε τα διδάγματά της. Η ιστορία είναι μια αυθαίρετη συνισταμένη ερμηνειών των δράσεων των ανθρώπων της κάθε εποχής. Πίσω από τις δράσεις που αναδεικνύονται στο δημόσιο πεδίο συνήθως κρύβονται θρασείς υπερασπιστές προσωποπαγών κεκτημένων. Οι εκάστοτε πνευματικές και υλικές πρωτοπορίες ατυχούν από έλλειψη ευφυών υπερασπιστών κυρίως από τις ανώτερες τάξεις. Τελικά καταλήγουν άλλοθι συντήρησης της ταξικότητας. Η ιστορία είναι ο χάρτης πάνω στον οποίο χαράσσουμε τις αυθαίρετες αλλά και βάσιμες υποθέσεις μας.

rui.jpg

Υπόθεση: Είμαστε στην αρχή ενός ολιγοετούς κύκλου πολιτικής αστάθειας που θα καταλήξει σε μια μάλλον συγκαλυμμένη χούντα με την πρόφαση της έκτακτης ανάγκης διαφύλαξης της ταξικής ιεραρχίας. Όπως η ασταθής, βίαιη και νοθευμένη περίοδος 1961-1967 προλείανε το έδαφος σε ένα αντιδραστικό new deal, έτσι και η σημερινή αδυναμία μιας παραπαίουσας αντιπολίτευσης να αντιταχθεί σε μια διάτρητη κυβέρνηση, καθώς τυγχάνουν μέλη του ίδιου θιάσου, πιθανόν θα οδηγήσει σε ολιγαρχικές λύσεις. Οι αμερικάνοι, οι καραμανλήδες και οι παπανδρέου είναι μια ψυχαναγκαστική λούπα σε αυτό το παιχνίδι. Οι άνθρωποι μοιάζουν κατακερματισμένοι και δεν διαφαίνεται κάποιος πολιτικός φορέας που μπορεί να τους εκφράσει. Η δυσπιστία έχει διαχυθεί πια σε ολόκληρη τη σκηνή, όχι μόνο στους ηθοποιούς. Μόνο η μετάβαση σε μια άλλης τάξης σκηνή θα μπορούσε να στεγάσει τους ανθρώπους. Παλιά ήταν ο δρόμος που ένωνε. Τώρα είναι το θέαμα που θρυμματίζει και υπνώνει. Εν αναμονή.

dys.gif

 

 

7 Σχόλια “Εκκολαπτόμενη χούντα”

  1. Rodia Says:

    Εχω την εντύπωση ότι η χούντα είναι παρούσα με πλαστικό θεοκρατικό μανδύα.
    Την εποχή ’61-’67 τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά. πρώτα πρώτα υπήρχε μια γενική άνθηση, τόσο στις τέχνες όσο και στα μυαλά των νέων της κοινωνίας.
    Σήμερα βλέπω μια άνθηση σε σκάνδαλα και παραοικονομία, μια καταβαράθρωση των τεχνών, μια απαξίωση του πνεύματος (δια των δήθεν πνευματικών ανθρώπων) με όχημα τη «μεταφυσική» διάσταση της πραγματικότητας(!!!) και τη γραφειοκρατία να έχει διογκωθεί σε βαθμό κακουργήματος!
    Η άτυπη δικτατορία της βλακείας μας έχει καταλάβει προ πολλού, αλλά περιμένουμε να τελειώσει από μόνος του ο εφιάλτης…

    🙂

  2. raresteak Says:

    Αγαπητή Ροδιά, φοβάμαι πως τα χειρότερα έρχονται.
    Οι άνθρωποι χάνουν τον ηθικό κώδικά τους και η αλληλεγγύη φθίνει διαρκώς. Σε λίγο θα γίνει ποινικό αδίκημα.

    Οι καιροί είναι τόσο άθλιοι όσο τους περιγράφεις. Το κακό είναι πως δεν βλέπω κάποια δείγματα για αισιοδοξία.

  3. adamo Says:

    Μα δεν έχουμε οδηγηθεί σε μια ολιγαρχική λύση ήδη; Δύο οικογένειες ελέγχουν το 80% των ψήφων και με διαλείμματα στην εναλλαγή της εξουσίας και τότε και τώρα κυβερνάνε.

    Ξέχασα, υπάρχει και μια τρίτη οικογένεια που θέλει να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη.

  4. suigenerisav Says:

    @
    raresteak

    ενδιαφέρουσες σκεψεις-μολονότι σε αρκετές διατυπώσεις διαφωνώ.
    συνοπτικά, οι διαφωνίες σε ευθεία σχέση με τις αντιλήψεις που προτάσσεις:
    – η ιστορία _δεν_ μας διδάσκει. Για τον απλούστατο λόγο ότι δεν αποτελεί οποιουδήποτε τύπου ‘υποκείμενο’.
    – η ιστορική εξέλιξη δε σχετίζεται με το αν και κατα πόσο λάβαμε σοβαρά τα ‘διδάγματα’ της.. [‘ποιοί’ να τα σταθμίσουμε και ‘ποιά’ είναι τα διδάγματα..?]
    Οι γραμμικές στη σύλληψη τους, θετικιστικές στο ύφος προσεγγίσεις για την ιστορία δεν αντέχουν σε σοβαρή κριτική πια..
    – ‘Ολιγαρχικές λύσεις’, ούτε η εποχή σηκώνει, ούτε αυτοί που βρίσκονται στην από πάνω έχουν ανάγκη να επιβάλλουν. Συναινω ωστόσο, στη γενικότερη πεσιμιστική οπτική-κι αυτή είναι ασφαλώς μιας μορφη ερμηνείας.

    Γενικότερα, και πέρα από τις μεθοδολογικές ενστάσεις μου, θεωρώ πως τέτοιοι προβληματισμοί έχουν νόημα στις μερες μας..
    Ακόμα και για να διαφωνούμε-στα επιμέρους, από τα να τα αγνοούμε ή αποχαυνωμένοι να υπνώττουμε..
    (:

  5. raresteak Says:

    @ suigenerisav

    Οι φράσεις της πρώτης παραγράφου έχουν έναν σκόπιμα στρεοτυπικό/αφοριστικό χαρακτήρα και εκφέρονται με έναν μάλλον σαρδόνιο, παρά μεθοδολογικά έγκυρο τρόπο.
    Αν ψάξεις σε παλιότερες δημοσιεύσεις μου θα δεις πως η υποστασιοποίηση και ο θετικισμός είναι δυο ‘τρόποι’ οι οποίοι συστηματικά στηλιτεύονται στο παρόν blog.

    Η ολιγαρχία είναι κάτι που ήδη ζούμε. Σήμερα ονομάζεται mainstream και καταδυναστεύει κάθε ανθρώπινη έκφραση.

    [μ’ αρέσει που η φατσούλα σου χαμογελάει προς τα αριστερά…]

  6. vrypan Says:

    @raresteak:
    «Οι άνθρωποι χάνουν τον ηθικό κώδικά τους και η αλληλεγγύη φθίνει διαρκώς. Σε λίγο θα γίνει ποινικό αδίκημα.»

    Ίσως αυτό να συμβαίνει στους κύκλους του status quo, όπως αυτό εκφράζεται στην πολιτική, στο πνεύμα, στις τέχνες. Αλλά αν ξεφύγετε από αυτούς θα δείτε ένα κίνημα αλληλεγγύης, συνεργασίας και ελευθερίας που υπάρχει διάχυτο παντού: Open Source Software στην πληροφορική, Creative Commons στην τέχνη, αντίστοιχες ιδέες σε όλους τους κλάδους της επιστήμης. Ανεξάρτητες, φρέσκιες φωνές που εκφράζονται μέσα από το internet, τα blogs, τα podcasts.

    Δεν υπονοώ ότι είναι όλα ρόδινα. Αλλά όχι και τόσο μάυρα.

  7. adamo Says:

    @vrypan:
    Αλλά αν ξεφύγετε από αυτούς θα δείτε ένα κίνημα αλληλεγγύης, συνεργασίας και ελευθερίας που υπάρχει διάχυτο παντού: Open Source Software στην πληροφορική

    Είναι πράγματι έτσι; Ή απλά και εκεί αναπαράγεται αυτό που περιγράφει ο raresteak;


Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: