1967-1977-1987-1997-2007 (;) rock years

Αύγουστος 18, 2006

Από τότε που εδραιώθηκαν τα μακράς διάρκειας ηχογραφήματα (LP) ως εμπορικό format πώλησης της δημοφιλούς μουσικής, στο χώρο της rock τείνει να δημιουργηθεί μια μεταφυσική παράδοση: οι χρονιές που τελειώνουν σε 7 μας έχουν δώσει τα σημαντικότερα albums. Δε μιλάμε απλά για σπουδαίους δίσκους, αλλά για δίσκους που είτε μας αρέσουν είτε όχι έχουν καθορίσει την πορεία της rock.

67.jpg1967 – Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band – The Beatles

77.jpg1977 – Never Mind the Bollocks – Sex Pistols

87.jpg1987 – The Joshua Tree – U2

97.jpg1997 – OK Computer – Radiohead

Αν το ’57 το κυρίαρχο format ήταν το 7ίντσο, μήπως το 2007 θα σπάσει αυτή η παράδοση με την επικράτηση του mp3; Είναι τελικά το μέσο το μήνυμα; Έχω καιρό να ακούσω κάποιο αριστουργηματικό rock album. Με την εξαίρεση των Sex Pistols, οι υπόλοιπες μπάντες είχαν προηγούμενη δισκογραφία. Από αυτούς που ξέρουμε, ποιοι μπορεί να είναι άραγε αυτοί που ενδεχομένως θα συνεχίσουν αυτή την παράδοση του χρόνου;

7 Σχόλια “1967-1977-1987-1997-2007 (;) rock years”

  1. kolk Says:

    Το τελευταίο ‘μεγάλο’ άλμπουμ ήταν το ok computer κ φαίνεται περισσότερο τώρα με όλα αυτά τα άλμπουμ διασκευές που κυκλοφορούν κ δεν είναι καθόλου χρονική σύμπτωση!

    Το Joshua Tree δεν θα το έβαζα μέσα αν κ οι απόψεις είναι υποκειμενικές κ το πας χρονικα 🙂

    Για ανάλογο μπαμ με δίσκο στα 00s είναι πολύ δύσκολο ακόμη να ειπωθεί κ από ποιους.
    Θα δείξει με το πέρασμα του χρόνου 🙂

    Όσο για την επικράτηση mp3 είναι αυτονόητο νομίζω αλλά όχι ελεγχόμενο ακόμη σε ένα βαθμό! Η διαφορά είναι ότι προσφέρει μια απίστευτη ποσότητα (όγκο) μουσικών επιλογών.

  2. raresteak Says:

    @ kolk

    Και εγώ θεωρώ το Joshua Tree κατώτερο των τεσσάρων, ωστόσο περισσότερο εστίασα στις επιδράσεις που είχε ένα άλμπουμ στη μετέπειτα πορεία του είδους (βλ. stadium rock, νέο εξωγενές βλέμμα πάνω στην αμερικανική κουλτούρα κτλ) παρά στην αξία του καθαυτή.

    Η επισήμανσή μου για το mp3 είναι ότι προσφέρεται για να αλλάξει τον τρόπο που ο ίδιος ο καλλιτέχνης σχεδιάζει το έργο του. Το βινύλιο, η κασσέτα και το cd ήταν παραλλαγές ενός hardware, ενώ με το mp3 η μουσική κατακερματίζεται σε όλα τα στάδια από την παραγωγή μέχρι την διανομή και την ακρόαση.

  3. kolk Says:

    ok για το Joshua Tree συμφωνώ εν μέρει γιατί το stadium rock νομίζω προυπήρχε. Απλά το συγκεκριμένο αλμπουμ αποτέλεσε το πέρασμα των U2 στην αμερικανική αγορά με απίστευτη εμπορική επιτυχία για τα τότε δεδομένα! 🙂

    Όσο για το mp3 το είδα από την πλευρά του ακροατή κυρίως. Οι δυνατότητες που προσφέρει στους καλλιτέχνες είναι σίγουρα απεριόριστες. Απλά, δεν θεωρώ ακόμη ότι η διανομή μπορεί να ελεγχεί(ίσως στο μέλλον)στο βαθμό που γίνοταν με τους δίσκους κ τα cd.
    Δες την περίπτωση των Arctic Monkeys 🙂

  4. Τάκης Says:

    Προσυπογράφω για το OK Computer! Προσπαθώ να σκεφθώ κάποια μπάντα που θα μπορούσε να παράγει αντίστοιχη δουλειά το 2007 και το μυαλό μου δέν πάει πουθενά… Έχουμε γεμίσει «χαριτομένες» μπάντες και απλώς καλούς ρόκ δίσκους. Ακόμη και το άλμπουμ του Μπόμπ που περιμένω τόσο καιρό, είμαι βέβαιος πως θα είναι απλά κάτι καλό… Ίσως κάποιο… «μπάμ» από την ανεξάρτητη σκηνή; Godspeed You Black Emperor; Ποιός ξέρει…

  5. kolk Says:

    μπα, δεν νομίζω για GY!BE. post rock is dead! δυστυχως…

  6. raresteak Says:

    θα ήταν ωραία να βρίσκονται σε αυτή τη διαδοχή οι Godspeed, αλλά θα συμφωνήσω με τον Kolk

  7. Τάκης Says:

    Άχ άχ! Μαχαίρι στην καρδιά! 🙂

    Για να δούμε τί μας περιμένει…


Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: