Big Fat Greek Summer

Ιουλίου 14, 2006

Δείγματα ζωής από τον πλανήτη ελληνική επαρχία

pt1.jpg

Τοποθεσία: Αίγιο

pt2.jpg

Πλαγιοκάθισμα σε παπάκι και ταπεράκι για τα παιδιά

zantolastixo.JPG

Τοποθεσία: Μέγαρα

Αγνώστου ταυτότητας πειραγμένο αυτοκινούμενο. Η αεροτομή κεραία κινητής-απλώστρα κυλότας προσθέτει την απαραίτητη φουτουριστική πινελιά

χαϊκού 4

Ιουλίου 12, 2006

zidane-materazzi.jpg

Εϊ μαγκρέμπ, τώρα

ριχ’ την και στον Σαρκοζί

αν είσαι μάγκας

sarkozi.jpg

Δυστυχώς το περσινό θαύμα του Λαυρίου δεν επαναλήφθηκε φέτος. Ίσως βέβαια δεν θα έπρεπε να μιλάμε για θαύμα, μιας και συγκρίνοντας το περσινό με το φετινό πρόγραμμα οι φτωχότερες εντυπώσεις ήταν μάλλον αναμενόμενες. Οι εντυπώσεις μου απο το Synch στις 7 Ιουλίου:

(+)

Animal Collective: Είναι το μόνο μουσικό σχήμα που ξεχώρισε. Απόλυτα δικαιολογημένο το hype. Sixties ψυχεδέλια και πρωτεϊκή post punk ηθική, περασμένα μέσα απο samplers και αυθεντική performing παλαβομάρα. Καμία σχέση με το studio. Βραβείο για τους πιο αξιοκάπνιστους μπάφους που κάηκαν ποτέ σε ελληνική συναυλία. Φυσικά, ο εγγενής φασισμός και η καφρίλα των οπαδών των ανέπνευστων 4/4 που κατέκλησαν το φεστιβάλ τους επιφύλαξε μια χλιαρή υποδοχή.

Ωραία η γωνία όπου μπορούσες να καθήσεις και να διαβάσεις έντυπα.

Λογική η τιμή του καταλόγου (8ευρώ) σε σύγκριση με πέρσι (15ευρώ).

Η ζέστη στους κλειστούς χώρους ήταν πιο υποφερτή από πέρσι, ωστόσο απέχει αρκετά από το να θεωρηθεί ανθρώπινη.

Ακόμα πιο οργανωμένες υπηρεσίες φαγητού και ποτού.

Πολύ ωραία αγόρια.

synch.jpg

(+) & (-)

Οι προβολές ήταν και πάλι προσεγμένες. Ωστόσο κάποιες επιλογές ήταν μάλλον αψυχολόγητες.

(-)

Οι επιλογές των καλλιτεχνών φέτος ήταν ατυχείς στις περισσότερες περιπτώσεις. To ημι-live των άθλιων Audio Βullys θα είχε καλύτερη τύχη σε ένα club στο Φαληράκι, ενώ οι Underground Resistance μετά την on stage προσευχούλα τους μας φλόμωσαν με κλισέ και μπαγιάτικα electro και pseudo-Detroit techno beats. Επιπλέον, ο ήχος τους ήταν σε επίπεδο κώφωσης. Του χρόνου περισσότερα και πιο επίκαιρα και αξιόλογα ονόματα παρακαλώ.

Καλό να υποστηρίζεις την τοπική σκηνή, αλλά σε μια μικρότερη αναλογία.

Οι πειραματισμοί στο ‘Μουσείο’ ήταν τόσο τετριμμένοι, που μόνο ως ευφημισμός μπορεί να υφίσταται πλέον η λέξη.

Η καλλιτεχνική πλευρά του φεστιβάλ μάλλον εξαντλήθηκε στο Μπενάκη.

Το επιθετικό και πανταχού παρον marketing των χορηγών. Όχι, δε θέλω να παρώ και τέταρτο καπελάκι, ούτε την τζάμπα πληρωμένη υπηρεσία.

Είπαμε για ‘ελληνικό Sonar’ αλλά η πιστή αντιγραφή στο επικοινωνιακό concept υποτιμά διοργανωτές και κοινό. Υπάρχει τελικά πρωτογενής έμπνευση στους έλληνες γραφίστες και καλλιτεχνικούς διευθυντές;

Υ.Γ. Δες και τις απόψεις των Teardrop Explodes και Παραλήρημα.

Από τους διάφορους τίτλους από search engines που έχω βρει στο dashboard μου, μπορώ να πω πως αυτός ήταν ο πιο γελοίος. Δεν μπορείς παρά να μπεις στη διαδικασία του να εικάσεις τι μπορούσε να είχε στο κακομοίρικο κουκούτσι που έχει για μυαλό αύτο το ανθρωπάκι. Ήταν κάποια αγάμητη αδερφή που έχει φάει τα νιάτα της να πείσει τον κατά τα φαινόμενα straight γαμπρό της να της ρίξει έναν; Ήταν κάποια καλοπαντρεμένη σαραντάρα κομμωτηρίου με κρυφό γκόμενο που προσπαθεί να πάρει διαζύγιο με βαρβάτη διατροφή; Ήταν κάποιος φιλελεύθερος avant garde gay -από αυτούς που βαριούνται εύκολα- που εξερευνούσε kinky role plays; Άντε, στο επόμενο ψάξιμο που θα με ξαναβρεις ρίξε καμια νύξη…

qm1.gif

Ιερή ομορφιά

Ιουλίου 7, 2006

Όμορφες λέξεις, όμορφες εικόνες και όμορφοι ήχοι. Στα περιοδικά, στο σινεμά, στα βιβλία, στα καφέ, στα blogs. Παντού. Είναι όμως η ομορφιά αρκετή;

herb-ritts.jpg

Τις περισσότερες φορές η έκθεση της ασχήμιας παράγει ένα αισθητικό αποτέλεσμα ανώτερο της λόγιας ομορφιάς.

torso21.jpg

Η ομορφιά σήμερα γίνεται ερήμην της αντιδραστική, κατά το ότι ντύνει με μια αχλή ιερότητας τα συναισθήματα. Έτσι το να λατρέψεις ένα σώμα γίνεται πιο σημαντικό απο το να το σώσεις. ‘Μα θέλει να σωθεί;’ λένε, εντείνοντας την αχλή με την όψιμη πρόσκληση της βούλησης στο αισθητικό περιβάλλον τους. Σε αυτό αντιτείνω ‘Μα θέλει να λατρεφθεί;’

punk-kiss.jpg

Η διαδικασία της αποϊεροποίησης είναι επίπονη γιατί οι αντιστάσεις των συμπλεγμάτων και των τραυμάτων μας φαντάζουν ανυπέρβλητες όταν αποζητούν τα ψιμύθια της ομορφιάς.

we-are-all-prostitutes.JPG

Φτηνή ποπ

Ιουλίου 4, 2006

cien1.JPG

CV of a popstar:

150 λευκά καλλυντικά μαντήλια – ακόμα πιο μαλακή ποιότητα ιδιαίτερα απαλή

Σύσταση: 100% άνευ χλωρίου λευκασμένος πολτός κυτταρίνης

150 φύλλα διπλής στρώσεως με 21×20 cm +/- 2%

Παρασκευάζεται στην Ε.Ε. για τη LIDL STIFTUNG & CO.KG D-74167 NECKARSULM

cien2.JPG

Πέραν και πάνω των υποθετικών προσδοκιών του Warhol και του Barthes, η πιο popular εκδοχή κουλτούρας στην Αθήνα του 2006 είναι ένα κουτί χαρτομάντηλα. Όταν κολλημένος στη κίνηση το μάτι σου τρέχει πίσω από τα τζάμια των αυτοκινήτων, 3 στις 4 φορές θα αντικρύσεις το ίδιο κακόγουστο μοτίβο, μια από κάθε άποψη φτηνή αισθητική πλαισίωση της χρηστικότητας. Σε 79 λεπτά του ευρώ θα ακουμπήσουν οι εφηβικές μαλακίες (aka χυσόχαρτα κομοδίνου), οι μύξες του χειμώνα, το υπερβολικό lipstick και άλλα παράγωγα της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Habemus pop, λοιπόν. Και δεν βρίσκεται ούτε σε στέκι της παραλιακής ούτε σε leaflet του ΕΟΤ, αλλά στην πλέον μαζική και λαϊκή υπεραγορά του Lidl. Αυτό είναι το ανώτερο επίπεδο της ποπ που μπορεί να αντέξει ο πειναλέος και φιλισταίος νεοέλληνας. Γείτσες!

χαϊκού 3

Ιουλίου 2, 2006

Όντας χουντικός

αναπολούσε συχνά

τις μέρες δόξης

polydwras.jpg