Η τέχνη του να λες όχι

Ιουλίου 19, 2006

Η Ηγεμονία παρουσιάζεται ως κάτι που υπερβαίνει την ιστορία, κάτι που υπήρχε και θα υπάρχει για πάντα. Μόνο εντός της μπορεί κανείς να προβεί σε διαχειριστικές μικρορυθμίσεις της κατάστασης. Οι απολογητές της νέμονται νομότυπα τα υπεξαιρεμένα κοινωνικά αγαθά με το πρόσχημα της εκπροσώπησης των πολλών. Θα μπορούσαμε να τους ονομάσουμε ‘επαγγελματίες του ναι’, καθώς η καλοπληρωμένη αποστολή τους είναι να παράγουν μια ψευδή συναίνεση προς την Ηγεμονία. Η ρητορική τους αναφέρεται σε ‘μονοδρόμους’ και οποιαδήποτε άρνηση να φενακίσει κάποιος την ελευθερία μέσα στην Ηγεμονία θεωρείται καθολική και συστηματική άρνηση ως στάση ζωής.

Η εθελοτυφλία τους απέναντι σε οποιαδήποτε άλλη πραγματικότητα πέραν της Ηγεμονίας ενισχύεται με το να θέτουν ως κοινωνικούς συνομιλητές τους τους ‘επαγγελματίες του όχι’. Το κοινό των δύο είναι το ότι δρέπουν προσωπικά οφέλη από την διαιώνιση στρεβλών καταστάσεων ανισότητας. Δύο παραδείγματα: Ο δήθεν διάλογος για την παιδεία μέσα στους περιορισμούς ενός φαιδρού σχεδίου μεταπράτησής της και οι δήθεν φιλελεύθεροι δημοσιογράφοι που τονίζουν το (πλουραλιστικό) προφίλ τους καθιστώντας συνομιλητή τους τον Καρατζαφέρη.

Αντιμέτωποι με αυτές τις διαχειριστικές διαμάχες βρίσκονται οι ‘ερασιτέχνες του όχι’, όλοι αυτοί που εμφορούνται από ένα βαθύ αίσθημα δικαίου, αξιοκρατίας και ανθρωπισμού. Το μεγαλύτερο επίτευγμα της Ηγεμονίας είναι ότι έχει καταφέρει να πείσει αρκετούς από αυτούς για το αναπόδραστο της παρούσας κατάστασης. Ωστόσο, η διατήρηση αυτής της εσωτερικευμένης τέχνης του να λες όχι σε επίδοξους θύτες είναι που θα μπορούσε να φέρει την ανατροπή της Ηγεμονίας. Είναι αυτά τα όχι που εμπεριέχουν την μεγαλύτερη κατάφαση στη ζωή.

oxi.jpg

6 Σχόλια “Η τέχνη του να λες όχι”


  1. κι εμείς; οι ερσιτέχνες του ναι; Πού μας βάζεις εμάς;

  2. raresteak Says:

    @ Μαριάμπας

    Οι ερασιτέχνες του όχι είναι οι πιο ένθερμοι ερασιτέχνες του ναι. Ο ρόλος τους είναι ένα παροδικό μέτρο έκτακτης ανάγκης.
    Το ζήτημα βέβαια δεν είναι το ‘που σας βάζω’ εγώ, αλλά που βάζετε εσείς τον εαυτό σας, αγαπητέ μου.
    Είμαι και εγώ ένας ερασιτέχνης του ναι, αλλά πες μου ένα ναι που δεν νοθεύεται σήμερα από την Ηγεμονια… Οι ΜΚΟ; Η δημιουργικότητα; απλά πιστεύω πως είναι ανεπίκαιρο.
    Ο μόνος χώρος όπου μπορεί σήμερα να αναπνέυσει το ναι είναι η ιδιωτική πράξη. Η ανιδιοτελής πράξη. Η τέχνη (όχι η αστική εμπορευματοποιημένη βέβαια). Ο έρωτας. Η αγάπη.
    Προσπαθόντας και αναμένοντας λοιπόν την πτώση της Ηγεμονίας, κάποια μέρα θα συναντηθούμε στις τάξεις του ναι. Μόνο προσοχή μέχρι τότε στις κακές παρέες…


  3. Raresteak,

    οι επαγγελματίες του ναι, υπηρετούν την Ηγεμονία. Οι επαγγελματίες του όχι, υπηρετούν την Αντίθεση στην Ηγεμονία, που θέλει με τη σειρά της να ρίξει την Ηγεμονία για να πάρει τη θέση της.
    Είναι νομίζω επόμενο ότι αφού έχουν τέτοια συγγενική φύση η Ηγεμονία και η Αντίθεσή της (η πρώτη Ηγεμονεύει και η άλλη θέλει να Ηγεμονεύει), είναι επαναλαμβάνω επόμενο οι ερασιτέχνες του όχι να αντισταθούν στην Ηγεμονία, και οι ερασιτέχνες του ναι να αντισταθούν στη Αντίθεση στην Ηγεμονία.
    Επίσης αν κάποιος θέλει να φανεί καχύποπτος θα σας πει ότι το καταφύγιο αναπνοής που βρίσκετε στην ιδιωτική πράξη, είναι κι αυτό νοθευμένο από την Ηγεμονία, αφού η ατομικότητα είναι θεμέλιο στοιχείο της.
    Ίσως γι’ αυτό αποκαλώ τον εαυτό μου ερασιτέχνη του ναι. Γιατί τελικά τα περισσότερά μου καταφύγια (όπως καλή ώρα η ιδιωτική πράξη) είναι νοθευμένα από την Ηγεμονία και όχι από την Αντίθεση στην Ηγεμονία και κουράστηκα με την προσπάθειά μου να το αρνούμαι.

    (Συγχαρητήρια για το post αυτό πάντως, ήταν ένα καταφύγιο μέσα στην Ηγεμονία των λοιπών ιστολογίων)

  4. raresteak Says:

    Λοιπόν ας συναντηθούμε σε αυτό που μας ενώνει, που είναι ο ερασιτεχνισμός…

    σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια

    ΥΓ συμφωνώ απόλυτα ότι η ατομικότητα είναι το θεμέλιο στοιχείο της Ηγεμονίας, γι’ αυτό ίσως είναι επείγον να την σώσουμε από τους κυρίαρχους ορισμούς της

  5. minna Says:

    eδω μιλας ισως για αλλο ιδους ηγεμονια, συγνωμη που δεν το γραφω με μεγαλο ητα

  6. raresteak Says:

    @ minna

    Αναφέρομαι φυσικά στην Ηγεμονία του Γκράμσι, ίσως τον πιο διαχρονικό και επίκαιρο όρο που μας κληροδότησε ο 20ος αιώνας.


Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: