πρωτόλεια

Ιουνίου 24, 2006

Όταν ένας γραφέας επανέρχεται στα πρωτόλεια γραπτά του, τι είναι αυτό που υπερισχύει; Η ντροπή για ένα παιδί που γνώριζε και χάθηκε σε κάποιο lapsus του λόγου του ή η νοσταλγία για μια οριστικά χαμένη αθωότητα; Η ντροπή είναι η παραδοχή μιας αρκετά στενής συγγένειας με αυτό το διαλεγόμενο απολίθωμα. Η νοσταλγία είναι μια διακήρυξη ανεξαρτησίας, αυτάρεσκη μέσα στην κατακτημένη ωριμότητά της. Το παραπάνω δίλημμα ταυτίζεται με την απόσταση που χωρίζει ένα θορυβώδες πένθος από μια σιωπηρή ευγένεια για τις μέρες που αφήσαμε πίσω μας. Πως θα μπορούσε όμως να είναι κανείς ευγενικός με τον εαυτό του χωρίς να πάσχει από μια ριζική αποξένωση από τον ρου της ζωής; Αυτό το επονομαζόμενο αλλοτριωμένο υποκείμενο της ύστερης νεωτερικότητας πάσχει από αθεράπευτη ευγένεια προς τον εαυτό του. Η υποχρέωση να δείχνεις άτρωτος στο παρόν υπονομεύει οποιαδήποτε απόπειρα πένθους, παρελθοντικής ανακατασκευής του μέλλοντος και συνακόλουθα επανόδου σε μια νέα μορφή της ζωής. Η νοσταλγία και η ευγένεια είναι τα υπερεκτιμημένα κληροδοτήματα κάθε δήθεν ώριμης εξουσιαστικής κατάστασης. Είναι ο φενακισμός των αδυσώπητων δομών της μνήμης.

Τι έχουν να μας διδάξουν τα πρωτόλεια; Ότι η πολιτική των (ίσων) αποστάσεων υποκρύπτει τις πιο φαρισαϊκές προθέσεις. Ο Οδυσσέας ήταν ο απατεώνας και ο Baudelaire ο κατήγορός του. Η νοσταλγία βασιλεύει στα γραφεία τους, η μνήμη στις περιπλανήσεις μας.

othoni.JPG

Είναι τα ανθρώπινα επιτεύγματα που παρατηρώ ή η εικόνα αυτών των επιτευγμάτων;

5 Σχόλια “πρωτόλεια”

  1. Rodia Says:

    Μακάρι να μπορούσαν να σκιστούν οι εικόνες που φέρουμε, αυτές που έχουν ριζώσει μέσα στο μυαλό μας, όπως μπορούν να καταστραφούν οι εικόνες οι τυπωμένες στο χαρτί! Τότε δεν θα μιλούσαμε για επιτεύγματα…
    Α! Για μένα (γνώμη μου) δεν υπάρχουν πρωτόλεια.
    🙂

  2. raresteak Says:

    @ rodia

    Η εικόνα είναι όντως η πιο δυναστική δομή.
    Ο ορισμός κάποιων έργων ως πρωτολείων δεν φέρει πάντα κάποια ποιοτική αξιολόγηση. Είναι όμως ένα χρονικό σημείο αναφοράς για να μετράμε την απόσταση που διανύσαμε.


  3. ή που δεν διανύσαμε, αγαπημένε raresteak!

  4. raresteak Says:

    Ποιός μπορεί να μας το πεί άραγε George;
    Καμιά φορά νομίζω πως μοιάζει με το να διανύεις έναν κύκλο και να φτάνεις εκεί απ’ όπου άρχισες.


  5. […] Στο επισκεπτήριο για τον Μυστικό Δείπνο ανταποκρίθηκε ασμένως ένας απόστολος που νόμιζα ξεχασμένο. Ετών 19. Απόστολος αγνωστικιστής. Αντίχριστος και αντιιούδας. Αγκάθι στην ιστορία. Σπασμωδικός και πρωτόλειος. […]


Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: