raresteak

Ευθανασία

raresteak — Sat, 07 Jan 2012 13:57:49 +0000

Ξύπνησα σε ένα σκοτεινό κλαμπ, σαν αυτά που πηγαίναμε πριν 15 χρόνια και σταματούσαμε τον χρόνο, τότε που ο ευρύς πληθυσμός ζούσε στον πυρετό της ευημερίας, και όλα έμοιαζαν χειροποίητα, περήφανα και trashy, οι τοίχοι έσταζαν συγκρατημένες δυνατότητες την ώρα που σε κάποια γωνιά του κόσμου κάποιος δοκίμαζε για πρώτη φορά κάτι που θα του άλλαζε τη ζωή ή την γεύση της εβδομάδας, και εκεί στον σπασμό της πίστας ήσουν μια drag queen σε συστολή ή ένας παραιτημένος γιάπης. Και μετά ξύπνησα για τα καλά.

Το δέρμα που κατοικούν

raresteak — Sun, 01 Jan 2012 09:37:02 +0000

Να γίνω η οριστική ετερότητα;

Στην υποτακτική;

Όπου ακούω για διαφορετικότητα το βάζω στα πόδια

Όπου μιλούν για ετερότητα κάποιο νέο φασιστικό κανόνα μαγειρεύουν

Διαφορετική από τι; Διαφορετικός από ποιον κανόνα;

Δεν έχω διάφορο

Δεν θέλω να αλλάξω τίποτα και γι’αυτό είμαι δέκτης κάθε πιθανής αλλαγής

Και μουνί να έβαζα ανάμεσα στα πόδια πάλι το ίδιο θα ήταν

Και γιατί να βάλω λοιπόν μουνί;

Τόση ενασχόληση, και τα δικά μου φλέγοντα σε αναστολή

Θα αρχίσουμε να γλείφουμε το δέρμα μας μόνοι μας σαν τις γάτες ή σαν τους ταξιδιώτες στα τρένα του Φαρενάιτ 451

Είμαστε ένα, ακόμα να το καταλάβεις;

Για κάθε προσωπικό Έβερεστ υπάρχει μια συλλογική άβυσσος

Κάθε μέρα είμαι πιο ξένος με τους δικούς μου, πιο οικείος με τους άλλους

Γιατί οι δικοί μου έκαναν την οικειότητα σημαία ενώ οι άλλοι κρατούν παντιέρες

Πόσο μικρός μικρός δείχνεις στο φόντο της προσωπικής σου στρατηγικής

Ντρέπομαι για σένα μα σιωπώ ώρες ώρες από επίκτητη ευγένεια

Ή από ανάγκη συσσώρευσης δυνάμεων

Κράτα τις μικρές σου ερωτήσεις, τώρα δίνω τις μεγάλες απαντήσεις

Έχω άνθρωπο δίπλα μου

Και όλα είναι καλά για τον χρόνο τον δίσεκτο

Όλα πρέπει να μείνουν ίδια για να αλλάξουν

Τα άλλα είναι υστερόβουλοι πειραματισμοί

SOMEWHERE UNDER THE ASPHALT

raresteak — Sun, 06 Nov 2011 14:30:52 +0000

MIXTAPE NO 23

MP3/63min/192CBR/87MB

|||download|||

01. Lykke Li – I Follow Rivers (The Magician Remix)
02. Belle & Sebastian – I Didn’t See It Coming (Richard X Remix)
03. Luomo – Make My Day
04. Justice – Canon
05. Led Zeppelin – Immigrant Song
06. Veronica Falls – Found Love In A Graveyard
07. Wilco – Art of Almost
08. Bjork – Mutual Core
09. Florence And The Machine – What The Water Gave Me
10. dEUS – Easy
11. Boom Bip – Mascot And The Moth
12. Washed Out – A Dedication
13. Bonnie ‘Prince’ Billy – We Are Unhappy

MIXCLOUD

ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ

raresteak — Thu, 20 Oct 2011 17:34:23 +0000

Στο μετρό για την πορεία. Δεξιά κάθονται δύο δημόσιες υπάλληλοι. Αριστερά κάθονται δύο ιδιωτικές υπάλληλοι. Οι δημόσιες φαίνονται γνήσιες κοψοχέρισσες πασόκες φορτωμένες με όλον τον πολιτισμικό οχετό που τώρα πια έχει ανοιχτεί σε κοινή θέα. Ακριβά γυαλιά, φόρμες με στρασάκια, designer’s σπορτέξ από του Καλογήρου και μυαλό κουκούτσι. Ανάμεσα σε κουβέντες για επιδόματα θέσης ευθύνης πασάρει η μία τον μισθό της στην άλλη: 2600 και 3000 μηνιαία αντίστοιχα, προφανώς με κατιούσα τάση. Είναι η κρίσιμη στιγμή που η οπτική σάρωση που τόση ώρα έκαναν οι ιδιωτικές, παγώνει. Χώνονται μέσα στα φτηνά κασκόλ τους και σφίγγουν τα χερούλια από τις fake Louis Vuitton τσάντες τους καταπίνοντας κάτι που βίωσαν σαν ήττα και αργά ή γρήγορα θα το ξεράσουν σα μνησικακία.

Δύο όψεις ενός εγκλωβισμού σε ένα αδιέξοδο που ονομάζεται καπιταλισμός. Δύο άξονες βλέμματος που πηγαίνουν στον ίδιο δρόμο χωρίς να συναντιούνται. Η ιδεολογική αφετηρία είναι ίδια, και η αυταπάτη κοινή. Και γιατί μια πρόταση όπως αυτή του ΚΚΕ για έναν μισθό γύρω στα 1500 για όλους με εξασφαλισμένα αυτά τα αυτονόητα που σήμερα τίθενται υπό αμφισβήτηση βρίσκει μέχρι τώρα τοίχο και στις τέσσερεις; Μια απλή εκδοχή της θεωρίας των παιγνίων θα έλεγε πως οι δημόσιες θα είχαν να χάσουν, αλλά με τη σημερινή κατάσταση που οι μισθοί τους όλο πέφτουν και τα υπερεκτιμημένα σπίτια τους μένουν ανεξόφλητα στις ορέξεις των τραπεζών αυτό τίθεται εν αμφιβόλω. Από την άλλη, οι ιδιωτικές θα είχαν προφανώς να κερδίσουν και αυτό γίνεται όλο και πιο προφανές τώρα που η αυταπάτη πως μια μέρα θα βγάζουν και αυτές όσα οι δημόσιες καταρρέει παταγωδώς. Τώρα που όλες πέφτουν από διαφορετικά ύψη του γκρεμού, αλλά πέφτουν, γιατί επιμένουν στις προκαταλήψεις τους; Η δύναμη της ιδεολογικής αυταπάτης του καπιταλισμού που έχει εμποτίσει όλα τα εργατικά και αστικά στρώματα θέλει αυτό το έξτρα σπρώξιμο για να καταρρεύσει. Πρώτα ο μνησίκακος οφείλει να λύσει τα υπαρξιακά του και να απαγκιστρωθεί από τις ιδεολογικές του εμμονές και τους κοινωνικούς αυτοματισμούς για να κοιτάξει τον ‘φτασμένο’ χωρίς συμπλέγματα κατωτερότητας και να βαδίσουν μαζί στον κόσμο της δίκαια μοιρασμένης ύλης.

Φθινοπωρινό Φως

raresteak — Fri, 14 Oct 2011 08:12:08 +0000

Το απεχθές καλοκαιρινό φως έφυγε. Τώρα ο ήλιος ρίχνεται πλαγίως στα πράγματα. Σκιώδης και υπό γωνία αποκαλύπτει τις αλήθειες που το εκτυφλωτικό φως, το άπλετο φως, το φαφλατάδικο αφήνει στην αφάνεια. Έξω από το παράθυρο τα πράγματα είναι φωτισμένα πιο όμορφα από ποτέ. Κρίμα που δε μπορούμε να απολαύσουμε αυτή την εικόνα με την ράθυμη ενατένιση μιας τακτοποιημένης ζωής.

Τώρα στο λυκόφως της επίπλαστης ευημερίας, το σώμα αισθάνεται αδύναμο μα τα μάτια βλέπουν κάτι που δεν μπορούν να απολαύσουν, κάτι που χάνουν. Χάνουν τη στιγμή. Η στιγμή χτίζεται για να ζήσει μια στιγμή. Όμως τώρα βλέπουμε τι αξίζει. Τώρα ξεχωρίζουν οι άνθρωποι οι δεμένοι στην αυταπάτη και οι άνθρωποι που έρχονταν στη γιορτή με επιφυλάξεις και οι άνθρωποι που σώπαιναν για να μη χαλάσουν τη γιορτή και αυτοί που χάλαγαν το festen με τις αλήθειες τους. Τώρα κάτω από το μαλακό φως θα μετρηθεί η σκαιότητα της επιταγής για ευτυχία και η δοκησισοφία των διαχειριστών της κόλασης και η αλήθεια των ανθρώπων της ζωής που μετρά παλμούς στον κρόταφο και ανάσες άρρυθμες στο τρέξιμο.

Κρατάω μικρό καλάθι στα μαχαίρια στο κόκκαλο και στις πομπώδεις διακηρύξεις. Η απόγνωση είναι πιο γνήσια από ποτέ. Ακόμα και η κρεμάλα έγινε λέξη θεμιτή. Κάτω από το μαλακό φθινοπωρινό φως θα μετρήσουμε τι αξίζει και τι πετάμε. Ο θάνατος με θάνατο περνάει. Και με το μπαμπάκι και με το μαχαίρι. Συμπόνια στους συμπονετικούς. Βία στους βίαιους. Και αυτό το φως με τη διαλλακτικότητα και την ευγένειά του θα τεκμηριώνει κάθε αίτημα δικαιοσύνης αιματηρό ή όχι.

Ας μη δειλάζουμε μπροστά στην Ιστορία. Το αίμα είναι το μελάνι της κι αλλού το μελάνι χύνει αίμα. Είναι θέμα ηθικής θέσης: στην πρώτη γράφεις τη ζωή σου ενώ στη δεύτερη δια-γράφεις ζωές άλλων. Το φώς ξέρει. Το αίμα ξέρει.

Πόνος lab

raresteak — Thu, 06 Oct 2011 13:13:54 +0000

Μέσα στο βαγόνι του μετρό κάθεται απέναντί μου.

Σπασμένα, στουμπισμένα μισά νυχάκια σε δαχτυλάκια που κρατούν τον Ριζοσπάστη.

Όψη όλο και πιο σπάνια. Εργατική και διανοούμενη. Σοφή και πονεμένη.

Τα νύχια είναι βγαλμένα σε κάποια από αυτές τις διαδικασίες: στη μηχανή της παραγωγής ή στη μηχανή της πολιτικής.

Σε κάποιο βασανιστήριο ή σε μια δουλειά βασανιστήριο.

Και εκεί σκέφτομαι το αδιαπραγμάτευτο κεφάλαιο του πόνου.

Του βιώματος του πόνου.

Τι μπορεί να του πει κάποιος και να μην του ακουστεί ελαφρύ;

Γιατί μια ζωή οι μπάτσοι αυτού του κόσμου μέσα ή έξω από το δέρμα μας να παράγουν τον ανθρωπιστή, τον κομμουνιστή μέσα από τον πόνο;

Από την άλλη ο πόνος είναι δρόμος χωρίς γυρισμό.

Αυτά τα υποκείμενα παράγει σήμερα και η νέα ιδιότυπη χούντα του ΓΑΠ. Με τον δυσβάσταχτο πόνο για γενιές και γενιές.

Νέους ανθρώπους χωρίς γυρισμό από τον πόνο και τη δίψα για δικαιοσύνη.

Χάνσελ και Γκρέτελ χωρίς ψιχουλάκια.

Κι αν ο πόνος είναι η αποφατικότητα, η βία γίνεται η κατάφαση.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον η ‘ανθρωπιστική αριστερά’ είναι ένα ουτοπικό κατασκεύασμα στα γραφεία των εχθρών κάθε ανθρωπισμού και κάθε αριστεράς.

Κάτι για να περνούν την ώρα τους τα παιδιά.

Μένει ο πόνος να γίνει ωριμότητα και ρεαλισμός.

Μη φοβάσαι τόσο πολύ πια τον εαυτό σου.

Άκου τον πόνο και θα σου πει ιστορίες, σαν αυτά τα δαχτυλάκια χωρίς γυρισμό.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ

raresteak — Sun, 04 Sep 2011 14:47:41 +0000

MIXTAPE NO 22

MP3/64min/192CBR/88MB

|||download|||

01 The Jon Spencer Blues Explosion – Black Betty
02 Handsome Furs – Cheap Music
03 M83 – Midnight City
04 Bjork – Crystalline (Omar Souleyman Remix)
05 Tinariwen – Tenere Taqqim Tossam
06 Esben & The Witch – Eumenides (Mogwai Remix)
07 Radiohead – Little By Little (Caribou Remix)
08 The Field – Is This Power
09 The War On Drugs – Come To The City
10 Forest Swords – Down Steps
11 Active Child – Shield & Sword
12 Beirut – Payne’s Bay
13 Mogwai – Get To France
14 Grandaddy – Jed’s Other Poem (Beautiful Ground)

MIXCLOUD

ΟΠΩΣ ΙΣΠΑΝΙΑ…

raresteak — Sat, 20 Aug 2011 10:06:32 +0000

“…καταργείται και η αντισυνταγματική ρύθμιση που όριζε ότι, αν δεν υπήρχε άλλη συμφωνία μεταξύ των γονέων, το παιδι έπαιρνε το επίθετο του πατέρα αυτομάτως.

Τώρα ορίζεται ότι το παιδί θα παίρνει τα επίθετα και των δύο γονέων. Πρώτο στο σύνθετο επίθετο θα αναφέρεται αυτό που αρχίζει από γράμμα που εμφανίζεται πρώτο στο αλφάβητο.”

Και τώρα που θα ονομάζεσαι Γιώργος ντε Παπαδόπουλος ντε Ψυχογιός ντε Μέθανα όπως Ισπανία, γιατί τα πασόκια δε σκέφτονται και τον κανονικό φουλ εφέκτ γάμο για ομόφυλους όπως Ισπανία; Ή μήπως δεν ταιριάζουν τα ψυχρά βορειοευρωπαϊκά ισπανικά ήθη μιας ακμάζουσας οικονομίας με την ελληνική κουλτούρα;

Το πασοκοταϊμινγκ εξαιρετικό: αρκετό ωστέ να πουστροσυζητηθεί αλλά και να μην φαλοκρατοψηφιστεί μέχρι τις εκλογές του Νοεμβρίου και να ικανοποιηθούν και τα δύο χαζοβιολοκοινά του Πασόκ

30 δικές μου εικόνες από το καλοκαίρι του 2011

raresteak — Wed, 10 Aug 2011 07:33:47 +0000

Πολύ αραιά σου γράφω πια. Βλέπω τα καλοκαίρια τους και καθόλου δεν μοιάζουν με των περιοδικών και των φιλμ. Έχουν ιδρώτα από καύσωνα, αγωνία, αβεβαιότητα και ματαιότητα. Να οι εικόνες του μέσα από τα μάτια μου:

01. Οι όλο και πιο άδειες βιτρίνες καθώς ανεβαίνεις τη Φιλολάου

02. Θορυβώδεις ταχύτητες με μισοπατημένους συμπλέκτες από αμάξια με νέα αγόρια ή 55άρες φρεσκοσυνταξιούχες του δημοσίου πίσω από το τιμόνι

03. Τηλέφωνα στο χωριό αν είναι όλοι καλά. Η νέα ανέχεια προκαλεί έριδες για το παραμικρό

04. Άδειασμα το πατάρι. ‘Μα τι κρατάς ρε μάνα!’

05. Τα καυτά πρωινά που ούτε πας γυμναστήριο, ούτε για μπάνιο, ούτε να δεις αν ήρθαν τα βινύλια στο ταχυδρομείο ούτε καν να πληρώσεις κανέναν από τους λογαριασμούς που συσσωρεύονται

06. Κατήφεια σε όλο το κέντρο από Παγκράτι μέχρι Πατήσια. Μόνο οι λούμπεν στα τρόλεϊ φαίνεται να περνάνε ακόμα καλά. Η ιδέα για επιστροφή αναβάλλεται

07. Δύο τζάνκια απέναντι από το κάτω μέρος της πλατείας των Εξαρχείων. Τον Αύγουστο όλα επιτρέπονται (;)

08. Αργά το βράδυ, οι αργόμισθοι αμούστακοι μπάτσοι της φρουράς του υπουργείου πολιτισμού να συζητάνε για τα αναβολικά που θα χτυπήσουν

09. Η ίδια συνομοταξία γενετικά τροποποιημένων που φουσκώνει και ξεφουσκώνει στο γυμναστήριο σε διάστημα τριών ημερών. Στα αποδυτήρια σου κουνάνε τον πούτσο τους για αντιπερισπασμό της πουστόκαυλάς τους

10. Οι προθήκες δίσκων των μαγαζιών μοιάζουν σαν τη μέρα της μαρμότας: Ένα μήνα μετά δεν έχει μετακινηθεί ούτε ένα κομμάτι.

11. Η Μαριέττα Χρουσαλά επανακάμπτει -σε κάθε στάση- μετά τα ξεκωλιαριλίκια στο Αβέρωφ σαν stepford wife σε κωστοπούλειο εξώφυλλο, σαν δώρο μαζί με αντηλιακό, πετσέτα, μπικίνι και φορεματάκι

12. Η παραλία Αναβύσσου λίγο πριν το φαστ τρακ, με πάνω από 50% των λουόμενων να είναι παιδάκια από αυτά που ευδοκιμούν μόνο στην Ελλάδα που έχουν το κουμπί του ουρλιαχτού μόνιμα στο ΟΝ

13. Νεκταρίνια, νεκταρίνια. Παντού νεκταρίνια. Μα τι έγιναν τα βερίκοκα;

14. Όταν φεύγεις από το Carrefour νομίζεις ότι επιστρέφεις από τον πόλεμο, όταν φεύγεις από τον Σκλαβενίτη νομίζεις ότι επιστρέφεις από το σούπερ μάρκετ

15. Η Άννα Διαμαντοπούλου να μηχανορραφεί νεοφιλελεύθερα τον Αύγουστο σαν τα ποντίκια στο κελάρι

16. Στην αγγλόφωνη Athens News 8 στους 10 τουρίστες βρίσκουν την Αθήνα εξαιρετική και εξαιρετικά άνετη χωρίς τα ταξί. Στις τηλεοράσεις λυσσομανά ο κοινωνικός αυτοματισμός κάθε χοντροκώλας ελληνοαμερικάνας.

17. Σε αγαπώ Amy, αλλά πραγματικά ήσουν μια ταλαντούχα εκδοχή της Vicky Pollard

18. Ματαιοδοξία είναι να δέχεσαι να κρατήσεις την καυτή πατάτα μόνο και μόνο για να στρέψεις την προσοχή πάνω σου. Όταν η καυτή πατάτα γίνεται πυρωμένο κάρβουνο τότε η ματαιοδοξία παίρνει ένα άλλο μοναδικό όνομα: Ευάγγελος Βενιζέλος

19. Για πόσο ακόμα θα πιστεύουν ότι τα αστικά λεωφορεία της Αθήνας είναι ‘καινούρια’ σαν τις γεροντοκόρες που αρνούνται να δουν ότι η προίκα τους γάριασε; Στα διπλά λεωφορεία ο κλιματισμός τάχα λειτουργεί και όλα τα παράθυρα είναι ανοιχτά

20. Όσο και να το χτυπήσεις, όσο και να το ακούσεις, όσο και να το πληρώσεις, το καρπούζι είναι λαχείο

21. Κάθε μέρα περιμένεις η Αθήνα να αδειάσει τον Αύγουστο όπως τότε και κάθε μέρα είναι πιο γεμάτη: Πανεπιστημίου, Σταδίου, 11 το πρωί, αθηναίοι και τουρίστες. Όποιος είπε ότι το κέντρο είναι νεκρό βλέπει ειδήσεις στο Mega. Ωστόσο η ποσότητα δεν αντισταθμίζει την ποιότητα (βλέπε 06)

22. Ο ανταγωνισμός είναι αμείλικτος. Η τελευταία ελπίδα για μεροκάματο φαντάζει πολύ δύσκολη. Οι τραβεστί της λεωφόρου Καβάλας έχουν γίνει και πολύ μουνάρες. Οι νταλικέρηδες που προσπαθούν να κάνουν οικονομία από τα διόδια και χωρίς κλιματισμό στην καμπίνα μένουν να ξερογλείφονται

23. Ξέρω μια παραλία κοντά στην Αθήνα, όχι κανένα κρυμμένο μυστικό, που όταν βυθίσεις τα χέρια σου στα βότσαλά της βγαίνει η ανταρκτική. Ψάξε βρες την

24. Όσες havaianas κι αν πάρεις αν δε μάθεις να περπατάς σαν άνθρωπος μια ζωή στραβοπατημένες θα καταλήγουν

25. Τόσο άχρηστο χαρτί στα πρακτορεία τύπου. Μπορεί η τηλεόραση να είναι ο πάτος αλλά και τα περιοδικά είναι ο απόπατος: 10 λεπτά ψάχνεις σαν το μαλάκα και τελικά δε παίρνεις τίποτα

26. Επιτέλους κάηκα από τον ήλιο μετά από χρόνια! Σ’ ευχαριστώ bepanthol

27. Πως αισθάνεσαι που ένα μήνα αφού το αγόρασες τώρα το βρήκες στοίβες στο 1/3 της τιμής;

28. Bon Iver: το καλύτερο past-future-retro χαρμάνι για το καλοκαίρι του 2011

29. Να μην ξεχνάς να ταΐζεις και να ποτίζεις τα αδέσποτα γατιά της γειτονίας. Ακόμα και με την πιο φτηνή κονσέρβα είναι τόσο ευτυχισμένα

30. September’s not so far away. Hola chicos del verano

Ατέρμονο Πεδίο

raresteak — Wed, 20 Jul 2011 08:09:22 +0000

φαινομενικά...

Όχι, δεν ήταν πίνακας του Στάμου το φόντο που ενθουσίασε την Κλίντον. Ήταν blue box…

'Θυμάστε το μνημόνιο Ι; Ήταν την ίδια μέρα που έβγαλε το DVD η Τζούλια'

'Έτσι αδειάζουμε πλατείες. Αξέχαστες οι τελευταίες μέρες του Ιουνίου'

Logistics-Γεωργία: 1-0

raresteak — Wed, 13 Jul 2011 05:54:11 +0000

Αφού ο εφοπλιστής έχει επενδύσει στα logistics θα κάνει τα πάντα για να αυξήσει τον κύκλο εργασιών του. Θα σου πάει τα λεμόνια από την αυλή σου τρεις φορές βόλτα την περίμετρο της γης για να στα πουλήσει 10 φορες ακριβότερα.

Οι has-been και οι has-never-been

raresteak — Sun, 10 Jul 2011 07:00:10 +0000

Ο φόβος του να πουλάς μια παρωχημένη εκδοχή του εαυτού σου στην αστική κοινωνία, που προφανώς κανείς δεν θα αγοράζει, είναι η απόλυτη μπουρζουάδικη απειλή. Έτσι όσοι ήταν ήδη μέσα στο πάρτι προτιμούν ακόμα και να δουλέυουν δωρεάν από το να πάνε στον πάγκο της αξιοπρέπειας. Και αν ο φόβος του has-been ενυπάρχει σε κάθε φοβισμένο εργαζόμενο σκατοπαξιμαδεϊκο καπιταλοαστόπουλο των 30+, 40+, 50+, οι νεώτεροι θα πρέπει να αντιμετωπίσουν έναν φόβο δυνάμει χειραφετησιακό: τον φόβο του has-never-been. Καλέ μου εικοσάρη όλες οι πόρτες έκλεισαν, όλους τους πόρους τους έφαγαν ο μπαμπάς και ή μαμά, τα ποντίκια που προηγήθηκαν, γι’αυτό γάμα τους τον αδόξαστο και φερ’τα όλα τούμπα. Ο καπιταλισμός και η αστική-καταναλωτική κουλτούρα τελείωσαν. Καν’το κοινωνικό και πολιτικό πρόσταγμα.

Η κρίση είναι υστερία

raresteak — Sun, 10 Jul 2011 06:43:23 +0000

Η περίοδος και η κλιμακτήριος τείνουν να γίνουν τα απόλυτα όπλα μαζικής κοινωνικής καταστροφής σε καιρό κρίσης. Μπαίνεις στα λεωφορεία και νομίζεις πως μαινάδες σε περικυκλώνουν. Μαινάδες που αντί να ξεσπούν στους βιαστές που τις έκαναν μάνες και τους παντρεύτηκαν, προτιμούν άνευ λόγου να σπάνε τα αρχίδια του οδηγού ή οποιουδήποτε άντρα ή γυναίκας τυχαίνει να είναι νεότερος/η από αυτές. Οι μετανάστες δεν έχουν τύχη σαν θύματα της μαινάδας γιατί δεν προσφέρουν το παθητικοεπιθετικό angst του ενδεχόμενου confrontation, για λόγους κοινωνιοψυχολογικής υποταγής ή απλά γλωσσικού χάσματος. Παράκληση προς τα κορίτσια: ρίξτε καμιά σφαλιάρα στη μαμά σας/ φιλενάδα σας/ πεθερά σας γιατί κοντεύουν να αναστήσουν τη φροϋδική ρετσινιά περί γυναικείας υστερίας με τα καμώματά τους.

Εστίαση

raresteak — Sun, 10 Jul 2011 06:29:07 +0000

Για να ανοίξεις εστιατόριο παλιά χρειαζόταν ένας μάστορας να σε μάθει και πολύ μερακι. Αργότερα ένα καλό πτυχίο στα επαγγέλματα εστίασης βοηθούσε. Τώρα χρειάζεται μόνο ένα MBA και ένα καλό δίκτυο αργόσχολων ευκατάστατων, μερικοί από τους οποίους θα είναι μπλεγμένοι στα ΜΜΕ. Και μετά αναρωτιέσαι γιατί τρως σκατά έξω. Πανάκριβα και critically-aclaimed-σαν-καλό-γούστο σκατά.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Ο ΓΑΠ ΠΡΟΠΗΛΑΚΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΠΟΛΙΤΕΣ

raresteak — Sat, 25 Jun 2011 17:05:17 +0000

Αποκλειστικά από το ιστολόγιό μας, το βίντεο όπου ο ΓΑΠ περιγράφει τον προπηλακισμό του από πολίτες

Περίεργο Όνειρο

raresteak — Sat, 25 Jun 2011 03:06:30 +0000

Σου γράφω ζαλισμένος και με μισόκλειστα μάτια:

Είδα στον ύπνο μου πως σε ένα σκοτεινό υπόγειο βρήκα κάτι φθαρμένες από τον χρόνο φωτογραφίες

ξέρεις…χάρτινες, απ’ τις παλιές

Ήταν θολές, σαν να περίμεναν τα φιλμ αρκετο καιρό να εμφανιστούν

Η μια φωτογραφία έδειχνε δυο θολές γυμνές αντρικές φιγούρες σε παραλία, που γύρναγαν αφοπλισμένες στο φακό και κοίταζαν με γουρλωτά θολά μάτια σαν τέσσερις πινέζες

Εκεί στο υπόγειο ζωντάνεψαν μπροστά μου οι φιγούρες

Ήταν ο Σαββόπουλος και ο Θοδωράκης σούρουπο σε μια παραλία της Αίγινας να κάνουν γυμνισμό και να προσπαθούν να ανάψουν μια φωτιά στην άμμο

Τα σαρκία τους είναι ζωντανά, όμως το βλέμα τους είναι θολό όπως στις φωτογραφίες: τέσσερις εφιαλτικές φρικαλέες πινέζες

Οι φιγούρες μου έπιασαν κουβέντα:

- Πάνε χρόνια από τότε. Δέκα, δεκαπέντε…

-Εικοσιπέντε…Σαράντα μπορεί και πενήντα, τους απάντησα

-Αποκλείεται!, με αποπήραν με την άρνηση και τον ναρκισισμό αυτού που σκότωσε την πουτάνα πάνω στο γαμήσι και η υπόλοιπη παρέα έμεινε χαρμάνι

………….

Σκέφτομαι πάλι τη γενιά μου

Αμόρφωτοι διευθυντές που σου παίρνουν συνεντεύξεις

Χαζοβιόλες πενηντάρες που μπεμπεκίζουν απ’ τα γραφεία τους

Βιογραφικά που παγώσαν κάπου εκεί στο 2009, στο 2010, στο 2011, στο 2012…

ΠΑΜΕ ΠΛΑΤΕΙΑ IV

raresteak — Tue, 31 May 2011 06:25:43 +0000

‘ 6 ΕΥΡΩ ΑΠ’ ΤΟ ΙΚΕΑ ΤΟ ΠΗΡΑ ΤΟ ΚΑΤΣΑΡΟΛΙ ΓΙΑ ΤΟ ΓΑΛΑ. ΠΩΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΜΕΤΑ Ο ΚΥΡ ΜΗΤΣΟΣ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΙ ΠΟΥ ΤΟ ΠΟΥΛΑΕΙ 15; ΕΓΩ ΘΑ ΤΟΝ ΣΩΣΩ ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΩ; ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ, Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΠΙΒΙΩΝΕΙ[.....] ΚΟΥΝΑ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ, ΚΟΥΝΑ ΤΗ ΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΙΡΝΕΙ Η ΚΑΜΕΡΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΘΑ ΒΑΡΑΩ ΤΟ ΚΑΤΣΑΡΟΛΙ’

ΠΑΜΕ ΠΛΑΤΕΙΑ ΙΙΙ

raresteak — Tue, 31 May 2011 06:17:37 +0000

‘ΡΕ ΣΥ ΤΟ ΕΙΔΑ ΣΤΟ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗ ΤΟΥ ΓΚΟΥΓΚΛ. ΟΤΑΝ ΣΟΥ ΛΕΕΙ Ο ΙΣΠΑΝΟΣ “TOMA EL SOL” ΕΝΝΟΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΗΛΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑ. ΠΟΥ ΤΑ ΕΙΔΕΣ ΑΥΤΑ ΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΟΑΥΤΟΝΟΜΑ ΠΕΡΙ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ; ΑΝΤΕ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΛΙΓΟ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΠΑΜΕ ΚΑΝΑ ΜΠΑΝΙΟ…’

ΠΑΜΕ ΠΛΑΤΕΙΑ ΙΙ

raresteak — Tue, 31 May 2011 06:08:23 +0000

‘ΕΤΣΙ ΜΟΥΤΖΩΝΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ ΟΤΑΝ ΕΧΑΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΒΟΛΟΥ, ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΒΓΗΚΕ ΠΡΩΤΟΣ ΣΤΑ ΠΛΕΪ ΟΦ. ΝΑΙ ΡΕ… ΠΑΣΟΚΙΑ ΚΑΙ ΝΟΥΔΟΥΛΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΝΑΖΙΑ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΞΥΠΝΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΙΞΟΥΝ ΜΠΑΛΑ ΚΑΙ ΜΑΣ ΔΙΟΡΙΣΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΕ ΣΤΗΝ ΑΠ’ ΕΞΩ’

ΠΑΜΕ ΠΛΑΤΕΙΑ Ι

raresteak — Tue, 31 May 2011 05:58:37 +0000

‘ΔΕ ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΦΥΡΟΔΡΕΠΑΝΑ ΤΟΥ 20ΟΥ ΑΙΩΝΑ ΣΤΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΜΑΣ. ΑΦΟΥ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ: ΜΟΝΟ ΕΘΝΙΚΕΣ ΣΗΜΑΙΕΣ ΤΟΥ 19ΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΔΕΚΤΕΣ. ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ ΔΙΧΑΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ. Η ΚΡΙΜΑΙΑ ΚΑΙ Η ΓΙΟΥΡΟΒΙΖΙΟΝ ΜΑΣ ΕΜΠΝΕΕΙ’