Σαν φούγκα χωρίς μαέστρο

 

 

[Ακούω δυο καρδιές μέσα στο στέρνο μου Η μια τραβάει στα μινόρε Κι η άλλη στα ματζόρε Θαρρώ πως πρώτη παίζει η ματζόρε Κι η άλλη καρδιά δεν είναι Μόν’ είναι ο νους μου ο βαρύς απ’ τα πολλά Λες κι η κατεβασιά του χειμώνα Έκανε αίμα το μυαλό Δάκρυ τη μύξα Ακούω δυο καρδιές να χτυπούν σαν μια Που πάει να με τρελάνει Σαν φούγκα χωρίς μαέστρο]

 

 

Αυτή είναι η γενιά μου

[Ακόμα και στη χαρά μας έκαναν όξινους, Αυτή είναι η γενιά μου, Η πρέζα απέκτησε αισθητική αξία, Αυτή είναι η γενιά μου, Άκουσες το Screamadelica δεκαπέντε χρόνια μετά, Αυτή είναι η γενιά μου, Higher Than The Sun, Αυτή είναι η γενιά μου, Όλοι γαμημένοι νάρκισσοι και γαμημένα ανασφαλείς, Αυτή είναι η γενιά μου, Λιγώνουμε για την αγκαλιά, αλλά ψαρώνουμε στο ενδεχόμενο, Αυτή είναι η γενιά μου, Ακόμα ψάχνεται ενόσω την καβαλάνε μεσήλικες καρεκλοκένταυροι, Αυτή είναι η γενιά μου, Λίγη μελωδία; Ξέχνα το, Αυτή είναι η γενιά μου]

i

[You run something. And then your big I comes in. And you ruin that something]

δοκιμή, έτος 33 μ.π. (πρωτοχρονιά)

[Μιμήθηκες τη γλώσσα μου για να προσεταιριστείς τους φίλους μου. Για να έρθει κάποτε η μέρα που θα μπορούσες να ξεστομίσεις : ‘ας απολαύσουμε το ηλιοβασίλεμα’. Την ομορφιά την αναζητά το τέρας. Το μέτρο ο αμετροεπής. Και εσύ που δεν άνοιξες το στόμα σου την ώρα που έπρεπε έγινες και τα δύο. Τώρα, σαν άλλοτε. Ό,τι όμορφο είχες μέσα σου το άφησες και έγινε πικραλίδα. Και τώρα μηχανεύεσαι την μνήμη της πικρότητας. Ανασταίνεις τραβεστί Αντιγόνες. Κι αν έκλεψες τη γλώσσα μου, κι αν της φόρεσες τη φλούδα της ξεφτίλας, μάταια ψάχνεις κι έψαχνες εικόνες για να ντύσεις με τα μπλα μπλα μπλα κουρέλια σου. Χρειάζεται ζωή. Ζωή χωρίς πατέντα και υψηλό δείκτη προστασίας. ‘Ας απολαύσουμε το ηλιοβασίλεμα’ θα πεις αμετάκλητα, καθώς θα ψευδολογείς το πύον που εξέθρεψες: μια πυρηνική δοκιμή, έτος 33 μ.π.]

how can the knower be known?

[είμαστε τα ψάρια στη λίμνη και όταν κάποιος φτύσει στην επιφάνεια ορμάμε στον θείο οιωνό είμαστε το απόφτυμα μακάριο στην επίπλευση στο γλυκό νερό είμαστε η λίμνη κι αναρωτιέμαι αν είμαστε το πάνω ή το κάτω όριο είμαστε οι παρατηρητές της λίμνης των ψαριών του αποφτύματος >>>>>>>>>>>> how can the knower be known?]