BURNING DOWN A FLAG TO LIGHT A CIGARETTE (OR 10 SONGS FOR MY UGLY DAYS AND MY EVEN UGLIER NIGHTS OF MY FUCKED UP SUMMER OF 2008)

REST YOUR EYES…GOT NO TEARS FOR A LOVE SONG

MIXTAPE NO 8

MP3/49min/192 CBR/68 MB

01. DEUS- FAVOURITE GAME

02. NINE INCH NAILS – DISCIPLINE

03. NEON NEON – BELFAST

04. HERCULES AND LOVE AFFAIR – BLIND

05. ERYKAH BADU – THE HEALER

06. THE NOTWIST – WHERE IN THIS WORLD

07. SCARLETT JOHANSSON – FALLING DOWN

08. PORTISHEAD – THE RIP

09. ELBOW – SOME RIOT

10. SIGUR ROS – FESTIVAL

ΕΝΑΣ ΩΡΑΙΟΣ ΤΟΥΡΚΟΣ

ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΚΑΥΛΩΜΕΝΟΙ

(πόσο κοστίζει να ‘σαι νέος κι ελεύθερος χωρίς αναστολή;)

ΑΝΤΙΟ ΑΧΜΕΤ

ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΚΤΗΣΩ ΠΟΤΕ ΒΑΘΜΟ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΣΟΥ

Δεν θα αποκτήσω ποτέ βαθμό στην ιεραρχία σου
Θα κείτομαι περήφανος στη λάσπη
Μέσα από κολλημένα τσίνορα θα κοιτάζω επίδοξους μαχητές
Και στα αυτιά μου θα φτάνουν οι κλαγγές από τον πόλεμο των κατσαρίδων

Δεν θα αποκτήσω ποτέ τα faux bijoux παράσημά σου
Η στολή μου θα είναι καθαρή από σαρδέλες και μωροφιλοδοξίες
Καθαρή από επαίνους του βασιλείου των ξεβράκωτων πολιορκημένων
Flat

Δεν θα υπερασπιστώ ποτέ την επικράτειά σου
Γιατί αν έψαχνα με της βίας την απειλή μια συγγένεια να βρω
Αυτή θα βρισκόταν κάπου από την άλλη πλευρά της γραμμής
Έξω από το αχανές άσυλό σου

Δεν θα κερδίσω ποτέ καμία μάχη για σένα
Θα μείνω σε αυτά που με δίδαξες με το παράδειγμά σου
Διεμβόληση, κολακεία, ρουσφέτι, βύσμα, ρουφιανιά, πουστιά
Για να επιπλεύσω

Δεν θα αποκτήσω ποτέ βαθμό στην ιεραρχία σου
Δεν θέλω να αποκτήσω
Και αυτή η επιλογή είναι η μόνη ελευθερία που απέμεινε στην φυλακή που με έκλεισες

TRANSIENT

Η επίκληση στον Ιανό έφερε τα αποτελέσματά της. Οι δύο λέξεις έγιναν μία και την επόμενη μέρα εκδόθηκε η τελική ετυμηγορία: Αμετάκλητη η έξοδος από το limbo. Μόνο που τώρα μια νέα κόλαση χαίνει κάτω από τις φτέρνες μου. Συμπέρασμα: το limbo είναι η κόλαση, και κόλαση είναι εκεί όπου οι άνθρωποι σκέφτονται ακόμα μέσα από το σχήμα καλό – κακό.

Στην τελετή παραβρέθηκαν όλοι οι βασανιστές. Μα αυτός που κάποτε υπήρξε καθοδηγητής κι ύστερα αρχιδήμιος, ξεδίπλωσε πρώτος την γλοιώδη ξετσιπωσιά του: ‘Έμαθα πως κάνεις σπουδαία πράγματα. Συγχαρητήρια’. Εκείνη την στιγμή αισθάνθηκα για πρώτη φορά τα αιματηρά δώρα του limbo. Η αθωότητα έγινε πια μια μακριά ανάμνηση και το δόγμα του Bradfield, αυτό που τόσα χρόνια αγωνιούσα μάταια να αγγίξω, σε ένα κλάσμα του χρόνου έγινε πραγματικότητα. I got to stop smiling, it gives the wrong impression. Σαν σεξ για πρώτη φορά. Σαν ωριμότητα.

Αρκετές μέρες μετά, ακόμα και η κόλαση, εκεί που σε σύρουν οι άλλοι, μοιάζει παιχνιδάκι.

Τώρα περιμένω το αεροπλάνο, ένα νυστέρι και μια καρδιά που την αγαπάω κάθε μέρα και πιο πολύ, κάθε μέρα και πιο πρωτόγνωρα…

TRENTE

Το δέρμα στα πόδια έγινε πια πέτσα. Σαν τη καρδιά. Αγχωμένος και άτονος βρυχηθμός. Χρειάστηκαν λίγες μέρες για να σβήσουν τόσα εύθραυστα χρόνια. Το κουκούτσι μένει ίδιο. Οι φίλοι όχι. Οι φίλοι είναι φτιαγμένοι από προδοσία και λήθη. Φτηνοί σε άνευρη μονοδιάστατη ηδονοθηρία. Το limbo βγάζει ετυμηγορία: κόλαση και παράδεισος μαζί, αδιαχώριστα σε ένα αλλόκοτο σχήμα. Μολαταύτα. Αλίμονο στους δυνατούς κι ευαίσθητους, εξουσιάζονται απ’ τους αδυνάμους κι αναίσθητους. Αυτό που απομένει για την ώρα είναι η επαύξηση της αναμενόμενης ηδονής κατά την σαδική δεσπόζουσα: Οι ταλαιπωρίες της Ιουλιέτας ως προετοιμασία για την εμβύθιση στο λήθαργο της λαγνείας της ζωής και του θανάτου. Γάμα ζωούλα το μουνί της λάσπης. Τέτοια μέρα, ποιος να το λεγε…

FROM LIMBO TO LIMBO

MIXTAPE NO 7

MP3/73min/192 CBR/99 MB

1.ED HARCOURT-ULTRAVIOLET LOVE

2.MADRUGADA-LOOK AWAY LUCIFER

3.RAINING PLEASURE-OUR FATHER

4.ELBOW-THE BONES OF YOU

5.JAMES-HEY MA

6.SONS & DAUGHTERS-FLAGS

7.THE KILLS-U.R.A. FEVER

8.PORTISHEAD-WE CARRY ON

9.NINE INCH NAILS-GHOSTS III (pt.6)

10.LADYTRON-GHOSTS

11.FISCHERSPOONER-DANSE EN FRANCE (D.I.M. REMIX)

12.NEON NEON-RAQUEL

13.Κ ΒΗΤΑ-ΚΛΙΚ

14.dEUS-SMOKERS REFLECT

15.SUPER FURRY ANIMALS-SUCKERS

16.OLGA KOUKLAKI-GETALIFE

17.ΛΕΝΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ-ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΠΝΙΚΑΡΕΑ

18.DIAMANDA GALAS-INTERLUDE (TIME)

…ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ

‘…είναι σαν να παίζεις με τη βεβαιότητα της διακινδύνευσης να περάσεις σκατά σε ένα gay bar γεμάτο υστερικές λουγκρουέτες. Σκατά μουσική και ζόμπι που ποζάρουν διακτινίζοντας την αυνανιστική αυτάρκειά τους. Και όμως επιστρέφεις.

Από τη μία στέκεται ο σφιχτοκώλης υπουργός με τις καβάτζες δήθεν κοινωνικά φιλελεύθερης πολιτικής της Ε.Ε. Όταν τα πράγματα στενεύουν χαλαρώνει με ντεμέκ μεγαλοσύνη το χαλινάρι της αποφατικής πολιτικής. Το μαντείο χαρίζεται ακόμα και στους πούστηδες. Λάου Λάου. Από την άλλη νεκρικές εικόνες από λεσβίες και πούστηδες ακτιβιστές που μειδιούν στο εκράν απέναντι σε γραφικούς του ancien regime, εγκαθιδρύοντας τη νέα γραφικότητα. Σαν κάτοικοι του South Park, μένουν ο περίγελως εν μέσω της εκζήτησης για μια πολιτική ορθότητα του ανορθόδοξου.

Στο ρόλο των διαμαρτυρόμενων οι εγκλωβισμένες αδερφές του φιλελευθερισμού. Όλα εμετικά προβλέψιμα. Μα αλήθεια πότε γίναμε πολίτες; Ποιάς πολιτείας; Ποιάς κομμούνας συμμέτοχοι; Είναι πραγματικά αστεία η εκστρατεία. Συμβίωση, Γάμος, Υιοθεσία και αρχίδια μάντολες.

Πίσω στο γκέτο μια κονσέρβα νηνεμία.

Γάμα το…’