Babette (baby Jesus agnostic)

Ένας μυστικός δείπνος σε αναστροφή

Πέραν της κλίμακας του Ιούδα

Το βασίλειό της για ένα δείπνο

Που θα σκορπίσει τις διχόνοιες στον άνεμο

Θα φέρει τη ψυχή στο σώμα

Η μετουσίωση που θα επανασυστήσει την κοινότητα

Τελικά υπάρχει θεός

Είναι γυναίκα και τη λένε Babette

Χρόνια Πολλά φίλοι μου

Αυτό το μάνγκο το μπραζιλέρο

‘Τι είναι αυτό;’ διερωτάται μεγαλόφωνα η ταμίας του σούπερ μάρκετ κοιτώντας μέσα στη σακούλα της μαναβικής.

‘Μάνγκο’ της απαντώ και πληκτρολογεί τον αντίστοιχο κωδικό για να εκδώσει τον γραμμωτό κώδικα.

‘Δεν πειράζει που δεν τα ξέρω όλα, έ;’ προσθέτει με έναν τόνο που έχει ήδη προκαταλάβει την απάντηση. Αυτή την βασανιστική απάντηση. Αυτή την απάντηση που κάνει τον φορέα της γνώσης μονά-ζυγά χαμένο. Τον κάνει πρώτα απ’ όλα να φαίνεται ηλίθιος στον ίδιο του τον εαυτό μπροστά σε αυτό το τελετουργικό λογικό αδιέξοδο:

Αν δεν απαντήσεις θα φανείς υπερόπτης.

Αν απαντήσεις, τι θα πεις;

‘Ε, ναι δεν πειράζει’ = συγκαταβατικός

‘Θα έπρεπε να το ξέρετε’ = στριμμένος και εξυπνάκιας

‘Οφείλετε να μην κουράζετε τους πελάτες με άχρηστες ερωτήσεις’ = πολύ στριμμένος και ψωνάρα

……………………..

Όλες οι απαντήσεις ή η αποφυγή τους συνοδεύονται με ένα ενδεχόμενο μειδίαμα εκ μέρους της ταμίας του ύφους: ‘είχατε και στο χωριό σου μάνγκο;’

Ίσως τα μεγαλοποιεί όλα η προληπτική σκέψη του γρύλλου που κρύβω στο κεφάλι μου, θα μου πείτε. Να, ακόμα και τώρα αυτό κάνω: υποθέτω αυτό που σκέφτεστε. Ίσως πάλι αυτό είναι το Αδύνατο της επικοινωνίας, ο καθρέφτης της γλώσσας, το nom du pere.

Η περιρρέουσα ανομία ποινικοποιεί τη γνώση. Υπό άλλες συνθήκες η ταμίας θα παρέμενε σιωπηλή καθώς θα επεξεργαζόταν μια γνώση που μόλις έλαβε και θα της φανεί απαραίτητη στη δουλειά της. Τώρα πλέον η άγνοια αποθρασύνεται και τσιγκλάει τη γνώση. ‘Ποια νομίζεις πως είσαι;’ της λέει. Ως έλλειψη και αρνητική ποιότητα, η άγνοια υφίσταται στις πλειοψηφίες που χλευάζουν τους λίγους διαφορετικούς που κατέχουν τη γνώση. Οι πλειοψηφίες καταβαραθρώνουν οριστικά τη σημαντικότερη γνώση: τη γνώση της άγνοιας. Η τσαχπινιά της ταμίας υποκρύπτει τον βόρβορο του βολέματος στο σκοτάδι που προωθείται από τα δημόσια πρόσωπα ως το νέο φως. Έίναι αυτό που αισθητικοποιεί τη γνώση μέσω της ανάδειξης του αντιαισθητικού ως προτύπου. Αν επιχειρήσεις να κάνεις τη διαφορά θα έχεις να αντιμετωπίσεις αυτά τα μυθικά τέρατα.

Είμαστε όλοι μάνγκο (απ’ το Μπραζίλ [χούααα!])

Α Ν Ω Ν Υ Μ Ο Ι

 

Τη μέρα εκείνη που θα σε συμπονέσω

Εκείνη τη μέρα να φοβάσαι

Τότε θα έχω παραιτηθεί από την ανθρώπινη οργή

Και θα έχω γίνει θεός ή τέρας

Μονάχος με γαλήνια εποπτεία

Και βαθύς

Και δυνατός

Και μονάχος

 

Τη μέρα εκείνη ο αναχωρητής θα σβήσει τα ίχνη του γυρισμού

Που όλο αχνοφαίνονται κι όλο χάνονται

Αυτοπαθής συμπόνια

 

Μέχρι τότε θα ζούμε στα κάτουρα και στα σκατά

 

Ατμοκίνητη τεχνομποτική

Ίσως είναι σημειολογικό το πώς ο αναχρονιστικός συνδυασμός της νεωτερικής Βιομηχανικής Επανάστασης με την μετανεωτερική κοινοτιστική μηχανική που μιμείται την ρομποτική, γεννά αστεία τερατάκια σαν αυτά.

‘Cos This Is Hardcore

_____Τώρα που έχουμε πάθει ανοσία από τα παιδικά παιχνίδια, τις kinky τσόντες, τα κουτουλήματα, το άστοργο γαμήσι, τον ανταγωνισμό με αγνώστους και οικείους, τον ναρκισσισμό, τις προσφορές, το ebay, το you tube, την τυφλή βία, τη βολεμένη χυδαιότητα, τους φαύλους γνωμοδότες, τους αυτόκλητους καλλιτέχνες, τους μεσσίες με τις βαθιές τσέπες, τους εστέτ πολιτικούς, τις φαρμακευτικές συνταγές, τα ιδιόκτητα εγώ______

Τώρα είναι η ώρα

Bring on the Hardcore Life.

Είσαι ικανός για αγάπη; Μπορείς να αντέξεις την αλήθεια; Το σώμα της πάνω σου;

Τα ενήλικα συναισθήματα είναι το πραγματικό hardcore που καλούμαστε να δραματοποιήσουμε στον βίο μας. Η ωριμότητα είναι το hardcore.

Όλα αυτά την ώρα που κλείνουν ιστολόγια και ένα αόρατο χέρι τελεί παραπειστικές στρατολογήσεις. Όλα αυτά τα έκαναν οι λέξεις; Τι μας λείπει; Ο νάρκισσος να ντύνεται την ευθιξία. O Jarvis το είπε καλύτερα. You can’t be a spectator…

Καλημέρα

Σύγχρονη ιλαροτραγωδία σε δύο πράξεις

[κουρτίνα]

Κάποτε το έκανε ο Μαστοράκης. Σήμερα θα το κάνω εγώ

Είμαι το τέρας που πιστέυετε ότι είμαι, και αυτή η παραδοχή μου σας σαστίζει

Χορός: Κάποια μέρα θα το γράψουμε στο βιογραφικό μας

τικ, τικ, ώμος, λαιμός, τικ, λαιμός, πέτο, τικ, τικ, μητσοτάκης, τικ, σβέρκος, τικ, τικ, εμπρός, τικ, πέτο, λαιμός, τικ, τικ, προσαρμόσου, ώμος, τικ, τικ, τικ, σακάκι, τικ, λεω μπούρδες, τικ, τικ, πέτο, τους ανέχομαι, τικ, τικ, απέχθεια, πέτο, τικ, συγκρατήσου, ώμος, τικ, τικ, τικ, μητσοτάκης, πέτο, τικ, σκύψιμο, τικ

Δεν είναι θέμα πολιτικό. Είναι επιστημονικό. Ψυχιατρικό και επικοινωνιολογικό συγκεκριμένα. Σπίτια σας τώρα. Αλήτες!

[κουρτίνα]

οι φοιτητές ως αντιπερισπασμός στους δασκάλους;

James Joyce, will you rest in peace, please?

Αν σήμερα γραφόταν ο Οδυσσέας του Joyce, ποια θα ήταν τα σχόλια των φιλισταίων ρεπόρτερ τέχνης και κριτικών λογοτεχνίας στα κοκτέιλ πάρτυ;

• Πω πω τι σεντόνι είναι αυτό!

• Αυτό το multilingual το κάνει για να πιάσει διάφορα target groups. Πολύ δήθεν.

• Τι αμόρφωτος! Ας του αγοράσει κάποιος μια γραμματική.

• Τόσες σελίδες για μία μέρα. Βαρέθηκα ήδη.

• Με ταλαιπώρησε, αλλά κατάφερα να το τελειώσω. Ευτυχώς που βγαίνει από βδομάδα καινούργιος Dan Brown για να ηρεμήσουμε λίγο από τους πνευματικούς αυνανισμούς του κάθε τυχάρπαστου.

• Τι κόλλημα κι αυτό με τον Όμηρο. Νισάφι πια με την προγονοπληξία.

• Έχει και kinky σκηνές ε; Ο Κορτώ γράφει καλύτερα.

• Τι; Βρήκε εκδότη; Σιγά μη κάνει και δεύτερη ανατύπωση. Απ’ τη τσέπη του τα έβαλε.

• Ποιος νομίζει ότι είναι; Πολύ εξεζητημένο ύφος. Νομίζει με το να είναι περίπλοκος φαίνεται σοβαρός και κρύβει την ανικανότητά του. Έχουμε και δουλειές άνθρωπέ μου!

• Πολύ τολμηρός ο εκδότης του. Γι’ αυτό έχει 5 χρόνια να κάνει best seller.

Φέτος έκλεισαν 102 χρόνια από την ημέρα που διαδραματίζεται η πλοκή του έργου, το οποίο συγγράφηκε κατά την περίοδο 1914-1922. ( Σε ευχαριστώ Αdamo για τη διόρθωση. Mea culpa).

Ενδιαφέρουσες αντιδράσεις για την παρούσα δημοσίευση