Το δέρμα που κατοικούν

Να γίνω η οριστική ετερότητα;

Στην υποτακτική;

Όπου ακούω για διαφορετικότητα το βάζω στα πόδια

Όπου μιλούν για ετερότητα κάποιο νέο φασιστικό κανόνα μαγειρεύουν

Διαφορετική από τι; Διαφορετικός από ποιον κανόνα;

Δεν έχω διάφορο

Δεν θέλω να αλλάξω τίποτα και γι’αυτό είμαι δέκτης κάθε πιθανής αλλαγής

Και μουνί να έβαζα ανάμεσα στα πόδια πάλι το ίδιο θα ήταν

Και γιατί να βάλω λοιπόν μουνί;

Τόση ενασχόληση, και τα δικά μου φλέγοντα σε αναστολή

Θα αρχίσουμε να γλείφουμε το δέρμα μας μόνοι μας σαν τις γάτες ή σαν τους ταξιδιώτες στα τρένα του Φαρενάιτ 451

Είμαστε ένα, ακόμα να το καταλάβεις;

Για κάθε προσωπικό Έβερεστ υπάρχει μια συλλογική άβυσσος

Κάθε μέρα είμαι πιο ξένος με τους δικούς μου, πιο οικείος με τους άλλους

Γιατί οι δικοί μου έκαναν την οικειότητα σημαία ενώ οι άλλοι κρατούν παντιέρες

Πόσο μικρός μικρός δείχνεις στο φόντο της προσωπικής σου στρατηγικής

Ντρέπομαι για σένα μα σιωπώ ώρες ώρες από επίκτητη ευγένεια

Ή από ανάγκη συσσώρευσης δυνάμεων

Κράτα τις μικρές σου ερωτήσεις, τώρα δίνω τις μεγάλες απαντήσεις

Έχω άνθρωπο δίπλα μου

Και όλα είναι καλά για τον χρόνο τον δίσεκτο

Όλα πρέπει να μείνουν ίδια για να αλλάξουν

Τα άλλα είναι υστερόβουλοι πειραματισμοί