‘Η βιολογία είναι μοίρα’, ‘Ο πολιτισμός είναι επιλογή’ και λοιπά στερεότυπα

Το 10percent ήταν πάντα στη λίστα με τα αγαπημένα μου γιατί προσεγγίζει τα ζητήματα για τη σεξουαλικότητα χωρίς την ενοχή που απαντάται συχνά στην Ελλάδα: είτε παραδοσιακή ενοχή θρησκευτικογενή και καπιταλιστικογενή, είτε νεωτερικοφανή ενοχή για την πρόκληση κάβλας στα underdogs και τις trendy ελιτ με τον θολό σεξουαλικό προσανατολισμό. Στη τελευταία έκδοσή του ξεπέρασε τις προσδοκίες μου. Ελλείψει ελληνικών επιστημονικών reviews για τα θέματα ΛΟΑΤ, το 10percent είναι ότι πιο συγγενές μπορεί κανείς να διαβάσει. Και αξίζει κανείς να διαβάσει το τρέχον αφιέρωμα που άλλοτε ακουμπά και άλλοτε ανατρέπει τους μύθους της ετεροκανονικότητας αναφορικά με το ποιοι παράγοντες διαμορφώνουν τη σεξουαλικότητά μας. Ειδικά τα θέματα ‘Γκέι γονίδια ή κακοί επιστήμονες;’ και ‘Είναι το μπάσκετ κληρονομικό;’ θέτουν το ζήτημα σε μια προοπτική που σε πολλούς σκόπιμα ( διαφεύγει. Και βέβαια σε αυτό το τεύχος μιλάει και ο αγαπητός μας Erva Cidreira.

Το Δόγμα του Σοκ ή Όταν η Καταστροφή Τους Είναι Τόσο Οικονομικά Αναγκαία, Κατασκευάζεται

Ο Κ μου επέστησε την προσοχή στο νέο βιβλίο της Naomi Klein. Στην αρχή ήμουν δύσπιστος. Πίστευα πως η υπερπροβολή του No Logo μέσα από το κίνημα που ξεκίνησε στο Seattle μάλλον την είχε ψιλοκάψει. Η βασική υπόθεση στο The Shock Doctrine: The Rise of Disaster Capitalism δίχνει έναν στοχασμό που νοιάζεται να πάρει θέση και όχι να ευχαριστήσει τα υπάρχοντα ή ενδεχόμενα funds του. Είναι μια υπόθεση τόσο επίκαιρη για την ελληνική περίπτωση και συγκυρία της ταυτόχρονης οικολογικής καταστροφής και προέλασης του νεοφιλελεύθερου οικονομικού μοντέλου. Το συνοδευτικό βίντεο (σε σκηνοθεσία του Alfonso Cuaron) σκιαγραφεί αυτή την υπόθεση.

Το σοκ ολοκληρώνεται στα αμερικανικής έμπνευσης σπιτάκια της Ζαχάρως, στα θεματικά πάρκα της Ολυμπίας, στην βαριά βιομηχανία των γκόλφ, σε ένα πολιτικό σύστημα-παρτάλι που ευελπιστεί να δώσει στα αφεντικά του την άμεση ευχαρίστηση. Και η Ελλάδα -αυτό το αμερικανοαραβικής υφής μόρφωμα- μουδιασμένη στρώνει στρωματσάδα στις νεοφιλελεύθερες καρμοιροπουτάνες του Σικάγο και της Αστόριας, στα πιο φασιστικά εθνοτικά δείγματα, που αφού αλλού κατέστρεψαν και παντού απέτυχαν ήρθαν να κάνουν απόσβεση των κολεγιακών τους για-τον-πούτσο-πτυχίων στο βαλκανικό μπουρδελάκι μας. Και βέβαια το παρτούζωμα περνάει και ως αλλαξοκωλιά σε αρκετά ελληνικά blogs. Ήρθε η ώρα να ξεμουδιάσουμε. Ας αφήσουμε το σοκ ατελές.

[ΥΓ για φίλους: Αποφάσισα να μείνω εδώ μέχρι την έξοδό μου από το Limbo. Ναι, θα γίνει και αυτό κάποτε!]